Monika Malec "Tu jestem w tych światach"
Elżbieta Gnyp to zamojska malarka, kuratorka wystaw sztuki współczesnej, animatorka kultury. Nie tylko malowała, ale i pisała teksty do czasopism zamojskich o sztuce i artystach, często tych zapomnianych. Była również ilustratorką tomików poezji oraz twórczynią Zamojskiego Towarzystwa Renesans, dzięki któremu został stworzony unikatowy zbiór Leśmianowej Kolekcji Sztuki. Artystka była wielbicielką twórczości Bolesława Leśmiana. Organizowała plenery malarskie na Roztoczu. Jej przyjaciele Teresa Bodys i Marek Sołowiej zorganizowali pośmiertną wystawę jej prac zatytułowaną " Świadectwo obecności" w podziemiach kościoła ojców Franciszkanów w Zamościu, gdzie dawniej mieściło się Liceum Plastyczne w którym Elżbieta Gnyp rozwijała swoje artystyczne zdolności.Fot. Portret Elżbiety Gnyp autorstwa Stanisława Mazusia na wystawie "Świadectwo obecności" w Zamościu w Muzeum - Krypty kościoła pw. Zwiastowania NMP oo. Franciszkanów (ul. Staszica 1).
Było coś takiego w niej, że rozmowa z nią ubogacała, że odkrywaliśmy się nawzajem, właśnie w jakichś dyskusjach, zwłaszcza na plenerach czy na jakichś wernisażach, to właśnie w takich rozmowach wychodziły takie jakieś ciekawostki, których na co dzień nie zauważaliśmy. Zaczęliśmy od pierwszych prac Elżbiety jako uczennicy, która była wówczas pod wpływem swojej nauczycielki Weroniki Wawryn. I kiedy patrzymy na te jej pierwsze prace wykonywane na płótnie olejem, kiedy patrzymy na obrazy nieżyjące już Weroniki Wawryn, dostrzeżemy tę samą technikę. Elżbieta malowała niewiele olejem.
Stan zdrowia nie pozwolił jej pozostać w tej technice. Miała uczulenie na farby olejne? Tak. Weronice Wawryn poświęciła część swojego życia, bo też przyjaźniła się z Weroniką Wawryn. Elżbieta to taki ewenement. Zaprzyjaźniała się ze swoimi nauczycielami, a później była też i pewnego rodzaju opiekunką swoich nauczycieli. Odwiedzała Weronikę Wawryn już w chorobie. Spotykały się przy okazji świąt, przy okazji imienin pani profesor, przy okazji urodzin. Ostatni swój wykład w Książnicy Zamojskiej, na pół roku przed chorobą, Ela poświęciła Weronice Wawryn.
A tutaj prezentuję zamieszczony w zapisie czasu, a więc w periodyku Towarzystwa Renesans, artykuł poświęcony profesor Weronice Wawryn, żyjącej w latach 1908-2001. Pokazuje jej życie w Wilnie, jej sztukę. Weronika Wawryn, historyk sztuki, malarka, pedagog. Jest postacią niezwykłą w krajobrazie kulturowym Zamościa i Zamojszczyzny. W ostatniej klasie gimnazjum Weronika wykazywała coraz większe zdolności i zainteresowania plastyczne. W szkole zajęcia z plastyki prowadził Edward Kopciński, artysta-malarz, absolwent krakowskiej ASP, student Jana Stanisławskiego, Jacka Malczewskiego, Leona Wyczółkowskiego, Stanisława Wyspiańskiego.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Monika opisuje Suchowolę, miejsce, gdzie często wypoczywała Ela. Wypoczynek ten był czynny i polegał na zachwycie się otaczającym krajobrazem.
Monika opisuje stan naturalny, który wpływa na twórcę i tworzy jego wizję świata.
Monika opisuje muzeum, w którym odbywa się wystawa poświęcona Elżbiecie Gnyp.
Monika opisuje wystawę poświęconą Elżbiecie Gnyp, jej twórczość i jej wpływ na Zamość.
Monika opisuje swoją pracę w Muzeum Krypty i jej relacje z Elżbieta Gnyp.
Monika opisuje prace artystyczne Elżbiety Gnyp, szczególnie te wykonane w liceum.
Monika opisuje wpływ nauczycieli na twórczość Elżbiety Gnyp, szczególnie nauczycielki Weroniki Wawryn.
Monika opisuje nauczycielkę Weronikę Wawryn, jej zainteresowania i wpływ na Elżbietę.
Monika opisuje nauczycielkę Zofię Kosiorek i jej wpływ na twórczość Elżbiety Gnyp.
Monika opisuje pierwszy plener, który miał duży wpływ na Elżbiety Gnyp.
Monika opisuje twórczość Elżbiety Gnyp zarówno w liceum, jak i poza nim.
Monika opisuje organizację plenerów przez Elżbiety Gnyp.
Monika opisuje techniki pastelowe i fotograficzne Elżbiety Gnyp, takie jak pastela i fotografie artystyczne.
Monika opisuje koniec tworzenia i jego znaczenie dla Elżbiety Gnyp.
Monika opowiada o Elżbiecie Gnyp, jej kariery i pożegnaniu.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Elżbieta Gnyp to zamojska malarka, kuratorka wystaw sztuki współczesnej, animatorka kultury. Nie tylko malowała, ale i pisała teksty do czasopism zamojskich o sztuce i artystach, często tych zapomnianych. Była również ilustratorką tomików poezji oraz twórczynią Zamojskiego Towarzystwa Renesans, dzięki któremu został stworzony unikatowy zbiór Leśmianowej Kolekcji Sztuki. Artystka była wielbicielką twórczości Bolesława Leśmiana. Organizowała plenery malarskie na Roztoczu. Jej przyjaciele Teresa Bodys i Marek Sołowiej zorganizowali pośmiertną wystawę jej prac zatytułowaną " Świadectwo obecności" w podziemiach kościoła ojców Franciszkanów w Zamościu, gdzie dawniej mieściło się Liceum Plastyczne w którym Elżbieta Gnyp rozwijała swoje artystyczne zdolności.Fot. Portret Elżbiety Gnyp autorstwa Stanisława Mazusia na wystawie "Świadectwo obecności" w Zamościu w Muzeum - Krypty kościoła pw. Zwiastowania NMP oo. Franciszkanów (ul. Staszica 1).