RZ#22 Sześć ofiar Sinobrodego | Podcast kryminalny

Do tej piątki, pomijając Daniela, który mieszka już od dawna ze swoją matką, czyli pierwszą żoną Pandiego, Dochodzi jeszcze potem urodzony w roku 1980 Andras Junior oraz córka Reka, urodzona rok później. Z ciekawości sprawdziłam pomiędzy pierwszą córką Andrasa, a najmłodszą Reką jest 23 lata różnicy. Karierą Pandiego jest na ten czas nadal bycie pastorem, który wykłada lekcje religii w szkołach dla bogaczy. A jak wiemy z autopsji, posiadanie roli przedstawiciela jakiegokolwiek kościoła nie zawsze zobowiązuje go do przestrzegania wymyślonych dla szarej masy twardych zasad. 57-letni Pandy postanawia sobie rozpocząć kolejną romantyczną relację. Jest żonaty, no ale jako, że nie chce mu się za daleko szukać, to jego następną kobietą zostaje 20-letnia Timea.

Przypomina sobie bowiem, Że Pandy'ego zachowanie wobec żony i dzieci było zbyt władcze, a oni sprawali wrażenie bycia jego niewolnikami. No ale na tamten moment było to tylko wrażenie. W tymże też roku 1989 Pandy planuje kolejne zniknięcia. W tym celu wysyła najstarszą córkę Agnieszkę oraz najmłodszych Rekę i Andrasa Juniora razem na plażę, a sam postanawia spędzić trochę czasu na osobności z córką drugiej żony Tynde. Dziewczyna nie przeżywa ataku ze strony ojczyma. W międzyczasie ten holenderski ksiądz nadal czeka na odpowiedź ministra. W roku 1992 Pandy rezygnuje z obowiązków pastora. W tym samym roku córka Agnieszka pojawia się na posterunku policji i zgłasza zaginięcie sześciu członków rodziny.

A on właśnie poszukuje aktorów, którzy mają zagrać jego potomstwo. W ciąży natomiast Pandy wyjaśnia policji w dość zgradny sposób, jak na jego mniemanie oczywiście, i oznajmia, że córka zaszła w ciążę po uprzednim wytarciu się ręcznikiem, który on użył do wytarcia swojej spermy. Podobno śledczy nie mogli powstrzymać uśmiechów pod wąsem, kiedy to słyszeli, jednak nie mieli jeszcze wtedy podejrzeń, że ten niski, przygościasty pan z grubymi okularami na nosie, mógł być sprawcą jakichkolwiek kryminalnych spraw. Policja staje jednak na wysokości zadania, jak na tamten moment, i odbiera Pandiemu dwójkę pozostających pod jego opieką dzieci, Rekę i Andrasa Juniora, które zostają umieszczone w domu opieki. Nie potrafią jednak udowodnić winy i udziału w zniknięciu swoich krewnych, bo Andras dobrze potrafi zakręcić ludźmi, w celu wywinięcia się z podejrzeń rzucanych przez śledczych.

Wyszło z nich najaw, że po narodzinach Marka rodzina podzieliła się na dwa obozy. Andras, Agnieszka i Tünde byli przeciwko żonie Edith oraz reszcie familii. Żona Edith była opisywana w pamiętnikach jako człowiek o diabelskiej głupocie, którą strach było samo zostawić w domu, dlatego też pastor nie wychodził prawie z domu, a jeśli już musiał, to zamykał ją na cztery spusty, a zamki miał założone nawet na oknach. Najmłodsza córka Reka mówiła matce, że chce jej śmierci, a na swoją nową mamę już nawet wybrała sobie Agnieszkę, najstarszą córkę Pandiego. No kobiecie musiało być naprawdę bardzo przyjemnie w tym domu. Na podstawie tych wszystkich zeznań, dowodów i pamiętników w maju roku 2000 śledztwo zostaje zamknięte.

Ta rzekoma ofiara manipulacji nie okazuje emocji, trzyma się na dystans oraz nie ma poczucia odpowiedzialności. Projekcja winy na ojca ma być jedynie strategią przeżycia w tych trudnych, traumatycznych dla nich chwilach. Na sali pojawiają się świadkowie moralnie oskarżonych. Od strony Agnieszki są to jej przyjaciółki z czasów szkolnych, jej przyjaciel, kolega oraz trzech strażników więziennych. Z żadnej z tych osób Agnieszka nigdy nie rozmawiała o morderstwach. Jej koleżanka Lilian de Donder zeznaje, że Agnieszka próbowała chronić swoją małą siostrę Rekę i że chciała ją przenieść do domu opieki. O pomoc w tym prosiła właśnie ową koleżankę. Był to rok 1992, ten sam, w którym Agnieszka po raz pierwszy zgłosiła się na policję. Lilian opowiada także, że Agnieszka zwierzała się jej, że siostra Timia boi się o to, że Agnieszka chciałaby jej zrobić krzywdę.

Wtedy jeszcze śledczy nie wiedzieli, kim ten mężczyzna jest i czy w ogóle jeszcze żyje. Jemu natomiast, dziennikarzowi, udało się go odnaleźć w trzy godziny. Jest to oczywiście świadectwem tego, że policja nie jest taka udolna i że Pandy nie mordował każdego, kto mu się na drogę napotoczył. Zeznania składają także najmłodsze dzieci Andrasa. Marianna Reka i Andras Aaron, junior. Gdy następuje moment mowy końcowej wyrażonej przez oskarżonego, Andras nie może się powstrzymać i wyraża zdanie na wiele tematów, lecz nie na ten konkretny, który sąd chce usłyszeć. Jako że nie trzyma się zasad, zostaje mu odebrane prawo do przemowy. Agnieszka mówi tylko, że nigdy nie chciała, żeby to wszystko się wydarzyło. Jest jej przykro, czuje się winna, że była przy tym i że była zmuszana do udziału w zdarzeniach. Bała się odejść od agresywnego ojca, poza tym była od niego uzależniona fizycznie, psychicznie i finansowo.