Mentionsy Mentionsy
Rap Story
Rap Story

Dlaczego FIRMA musiała się ROZPAŚĆ?

10.11.2026 ·45 min 27 s · 8 rozdziałów

📲 Jeśli chcesz wesprzeć moją twórczość zostań patronem mojego podcastu! 🫡✅ https://www.patronite.pl/rapstory☕️ https://buycoffee.to/rapstory📸   / rapstory_podcast  Firma. Pięciu chłopaków z Krakowa i Legnicy, którzy zrobili jeden z najważniejszych albumów w historii polskiego ulicznego rapu, a przy okazji wkręcili się w tyle afer, że o ich muzyce mówiło się mniej niż o tym, co odstawiali po godzinach.W tym odcinku rozkładam na części całą historię Firmy. Jak powstali, skąd wziął się „Pierwszy nielegal” i kultowe „Z dedykacją dla ulicy”, jak nakręcili pierwszy w Polsce teledysk za więziennym murem, dlaczego ich brzmienie wyprzedzało scenę o lata, co naprawdę kryło się za hasłem JP, i w końcu, co tak naprawdę rozsadziło tę ekipę od środka. Bez wybielania, ale i bez robienia z nich karykatury.Zaktualizowane źródła:1. „Nieprosta historia krakowskiego rapu cz. 3: jesteś za Wisłą czy za Cracovią?“ (newonce.net, Filip Kalinowski, 8.02.2023) 2. „Nieprosta historia krakowskiego rapu cz. 5: małopolski Dirty South“ (newonce.net, Filip Kalinowski) 3. „Dlaczego krakowska Firma była jednym z najważniejszych składów w historii polskiego rapu?“ (newonce.net, Filip Kalinowski, 12.02.2026) 4. „10 najlepszych ulicznych płyt w historii polskiego rapu“ (newonce.net) 5. „RAPEM NIE ZARABIAŁEM. Dlaczego naprawdę rozpadła się FIRMA. Bosski Roman“ (podcast Od Środka, YouTube, sierpień 2026) 6. „Dlaczego Firma była tak mocno przeciwko policji? Bosski Roman o początkach JP“ (GlamRap.pl, 31.08.2026, za podcastem Od Środka) 7. Wywiad z Bosskim Romanem (Plener TV, YouTube) 8. Wywiad z Firmą: JP, Bosski, Tadek, DJ Feel-X (MTV Rap Pakamera, 9.10.2006) 9. „FIRMA WYWIAD“ (kanał Bosski Roman, YouTube, 2011) 10. Wywiad z Firmą o „Nielegalnych rytmach“ (mhh.pl, Szymon Jadczak) 11. „Zawsze byłem zapatrzony w nowe brzmienia – Bosski“ (hip-hop.pl) 12. Wywiad z Bosskim (hip-hop.pl, Tomasz Walkiewicz) 13. Wywiad z Firmą oraz recenzja płyty (magazyn Klan, 2002) 14. Wywiad z Kalim (kanał Żurnalista, YouTube) 15. „Biografia Firma – o zespole“ (dlaStudenta.pl) 16. „Krakowska rapoteka“ (Dziennik Polski, dziennikpolski24.pl) 17. „Kali o Firmie: byliśmy łącznikiem świata rapu ze światem przestępczym“ (CGM.pl) 18. „Wywiad: Bosski Roman, przekaz i oddziaływanie“ (Tygodnik Sanocki, 13.10.2024) 19. Wywiad z Tadkiem o „JP“ i Żołnierzach Wyklętych (radiomaryja.pl) 20. zpodziemia.pl, karta zespołu i dyskografia (nielegale, data założenia marki JP) 21. „FIRMA »FILAR Z WATY« DISS NA KALIEGO“ (GlamRap.pl, 2012) 22. „Kali zaczepia Bosskiego z Firmy“ (GlamRap.pl, 2011) 23. „Kali o beefie z Firmą: nie będę więcej odpowiadał“ (GlamRap.pl) 24. „Reaktywacja Firmy i płyta z Popkiem, co na to Kali?“ (GlamRap.pl, Ł. Kazek, 21.04.2016) 25. „Kali: Firma nie wróci“ (GlamRap.pl, 2016) oraz „Będzie nowa płyta Firmy? Kali odpowiada“ (hiphopnews.pl, 05.2016) 26. „Kali komentuje próbę wskrzeszenia Firmy przez Popka i Pomidora“ (GlamRap.pl, 2018) 27. „Kali i Bosski kończą wojnę“ (CGM.pl, 12.03.2019) oraz „Bosski Roman usunął dissy na Kaliego“ (GlamRap.pl) 28. „Bosski: poczyniłem kroki żeby Firma wróciła…“ (CGM.pl, za Tysol.pl, 14.04.2019) 29. „Bosski Roman odpowiada na wasze pytania“ (GlamRap.pl, ok. 2012) 30. „Popek i Pomidor w konflikcie“ (Popkiller.pl, 4.06.2020) oraz odpowiedź Pomidora (CGM.pl) 31. Pomidor w „1 na 1“ (CGM.pl, 13.04.2019) oraz „1 na 1: Artur Rawicz vs Pomidor“ (CGM.pl, 7.04.2019)

0:00 · Wprowadzenie i historia powstania firmy 5

Do dzisiaj się do siebie Nie odzywa. To jest historia firmy. Firma, JP, JP, na mych plecach. Zanim w nią wejdziemy na całego, dwa zdania ode mnie. Oczywiście wielkie dzięki dla każdego, kto wspiera ten kanał na Patronite. Dzięki też dla każdego, kto zostawia podbicie pod każdym filmem. Co do komentarzy, to chyba wiecie, że czytam wszystkie, więc jak macie swój pomysł, o kim jeszcze chcecie posłuchać, to śmiało, szczerze mówiąc, połowa tych odcinków bierze się właśnie od was. Także tak. Tyle z ogłoszeń parafialnych, ale jeszcze zanim do merytm, to uprasza się o zgarnięciu ulubionej kawy w wersji fizycznej, nieregulowanie odbiorników i pozostanie na 19.90 FM i zaczynamy. Rozdział pierwszy. Jeżeli ktoś się zastanawia, czemu tak dziwnie mówię, to od 2 dni temu głosu nie miałem.

Ale wracając, żeby w ogóle zrozumieć firmę, trzeba wiedzieć, z jakiego miasta wyrosła, a to akurat wcale nie jest oczywiste, bo Kraków kojarzył się wtedy z rapem mniej więcej tak samo, jak sanatorium z techną. Zabytki, turyści, rynek pełen gołębi, a nie blokowiska i ciężkie bity. A jednak to właśnie tu hip-hop zapuścił w Polsce jedne z najgłębszych korzeni. I to zupełnie od tyłu, bo nie przyszedł z radia ani z telewizji, tylko od deskorolek. Wszystko zaczęło się kręcić wokół jednego gościa, Tomka Kubika. Na początku lat 90. zaliczył rok w amerykańskim liceum, akurat w momencie, gdy tamtejszy rap był w szczytowej formie i wrócił do kraju z głową pełną Wu-Tangu, Cypress Hilla i Doktora Dre, a przy okazji z zapasem kaset, których nad Wisłą nie było jak zdobyć.

Naturalnie więc zszedł się z krakowskimi deskorolkowcami, bo akurat oni siedzieli najbliżej tego amerykańskiego sznytu i z tej amerykańskiej mieszanki desek i winyli powoli ulepiła się ekipa. Z czasem Kubik rozkręcił z tego agencję i wytwórnię o nazwie ZOOTECA i to jest ten moment, który interesuje nas najbardziej, bo właśnie spod jej szyldu wyszły dwa albumy, które położyły fundament pod cały krakowski rap. Wielkie hity Intoxinatora oraz debiut firmy. Co ciekawe, w orbicie tej pierwszej ekipy kręcił się już wtedy pewien złodziej samochodów nawijający pod ksywką Kali, ale do niego zaraz wrócimy. Żeby jednak nie było zbyt sielsko, trzeba dorzucić drugie dno, bo bez niego cała ta historia traci sens. Granica między osiedlowym rapem a osiedlowym półświatkiem bywała powiedzmy, że cienka.

Jeden z ludzi tej sceny zgrabnie kiedyś to podsumował tak. W Krakowie raperzy chcieli być bandytami, a bandyci raperami. I właśnie to zdanie warto trzymać z tyłu głowy, bo za chwileczkę poznacie ekipę, która wzięła je sobie do serca jak mało kto. Teraz może poznajmy bliżej ową ekipę, bo już samo zawiązanie składu to materiał na niezły kryminał z kilkoma wariantami zdarzeń, w zależności od tego, kogo akurat zapytasz. Zacznijmy od, powiedzmy, wersji oficjalnej. Firma uformowała się w 2000 roku, a jej trzą stanowili Tadek i Kali, dwaj gracze obijający się już wcześniej po krakowskim podziemiu. Pierwszy numer, pod którym padła ta nazwa, nagrali wspólnie z warszawskim składem Incident na wkurwione bity DJI 600V. Mowa oczywiście o kawałku Zadużo.

A zawdzięczali to Dozowi, kuzynowi tatka z tamtej ekipy, który załatwił im wejście. Kiedy padło pytanie, jak ich na płycie podpisać, odpowiedź brzmiała krótko. Faktycznie zapytał nas tutaj, ale jak ja mam was podpisać, mówiliśmy, to dawaj firma. A zastanawiało was dlaczego firma nazywała się właśnie firma? Tutaj mamy kilka tropów naraz. Najczęściej pada tłumaczenie, że firmą nazywano w mieście starszych, lepiej ustawionych gości. Takich, których się troszeczkę bano i z których siły oraz zasad brało się przykład. Do tego dorzucano film o tym samym tytule z 93 roku. Zespół The Firm. W którym między innymi mieliśmy NASA, Cormegę czy AZ. I na dokładkę jeszcze pojawił się też niemiecki zespół Die Firma.

5:30 · Pierwsza oficjalna płyta 2

Warto jeszcze dodać, że sam Tadek twierdzi, że to on wymyślił firmę, a ekipa ruszyła z niego i Romana inicjatywy, więc tutaj też źródła się co do siebie nie zgadzają. Na koniec rzecz w tej historii kluczowa. Dla samych zainteresowanych firma nigdy nie była zwykłą piątką raperów. Firma to nie sam zespół, to zrzeszenie ludzi z różnych miast tłumaczył Boski wyliczając Kraków, Legnicę, Świnoujście i Kołobrzeg, a Kali dopowiadał, że firma to rodzina, która sięga poza granice KRK. I ta jedna deklaracja, że chodzi o rodzinę, a nie o kontrakt, zaważy później na wszystkim, co się z tym składem stanie. Zanim jednak w sklepach pojawi się pierwsza oficjalna płyta, firma załatwia sprawę po swojemu, czyli poulicznemu. W 2001, zaraz po tym jak skład się domknął, wychodzi ich debiut, czyli pierwszy nielegal, w sensie taki brzmi tytuł ich pierwszego nielegala, słowo twórstwo Level Expert.

Zresztą sama nazwa mówi już wszystko, bo to wydawnictwo bez żadnej wytwórni, bez dystrybucji, bez hologramu oryginalności. Po prostu nielegal, krążący z ręki do ręki, z kasety na kasetę. Osiem numerów, między innymi brat, akcje fachowe czy wyprawa nocna, a spora ich część wyląduje później na oficjalnym debiucie. Sam Kali po latach mówił o tym krótko, że Pierwszy nielegal firmy był bardzo ważny dla ludzi żyjących na ulicy. I to był dopiero początek, bo prawdziwe kłopoty czaiły się tuż za rogiem. Rok później przychodzi czas na pełnoprawny, już legalny debiut i robi się naprawdę ciekawie, bo okoliczności w jakich ta płyta powstawała brzmią dziś jak scenariusz, którego żaden producent by nie kupił.

8:19 · Debiut legalny i sytuacja muzyczna 1

Tłumaczył Kali, który premierę własnego debiutu oglądał za krat. I tu wchodzimy w temat, który trzeba postawić otwarcie. Z tej muzyki nie kapał wtedy ani grosz. Wcale pieniędzy nie było z tego. Myśmy przez długi czas byli firmą, jeździli, grali, ale utrzymywaliśmy się poza sceną muzyczną. Zresztą Realia hip-hopowe wtedy w Polsce niespecjalnie też dawały jakieś pole do popisu pod względem monetyzowania tego wszystkiego. Grali najczęściej za darmo, a zapytany o kasę Popek odpowiedział bez regieli, że pieniądze zarabiam na ulicy. To zdanie jeszcze do nas wróci akurat w chwili, gdy firma dorobi się platyny. Oprawę graficzną i teledyskową wziął na siebie trójmiejski rajter Tuse z ekipy DSC. To jego ręka stoi za okładką oraz za klipem do Słowa na ulicy, w którym Popek nawija bez koszulki w jadącym tramwaju, a kadry z krakowskiej klatki schodowej przeplatają się z obrazkami rodem ze Stanów.

12:05 · Debiut legalny 'Firma' 2

A mimo to przez cały ten czas firma nie zwolniła ani na moment. Wręcz odwrotnie. Grali koncert za koncertem, czasem u boku nazwisk, o których na krakowskich osiedlach można było wcześniej co najwyżej poczytać, jak amerykańscy Dazzefex, Group Home, czy brytyjski Black Twang. I co do Black Twang, to mam takie personalne skojarzenie, że na jakimś billboyowym mixtape'ie, który kiedyś dostałem, był właśnie numer Black Twang So Rotten. I brzmiało to totalnie inaczej niż to, co się wtedy słuchało, bo regowy refren w rapie był, nie czarujmy się, bardzo niecodzienny. Co w sumie będzie miało też przełożenie niebawem na Kraków, także, że tak zaspoileruję, w numerze tylko jeden buf.

Ale wracając, do legendy przeszedł rok 2003 i propozycja jakiej raczej nikt się nie spodziewał. Firma dostała zaproszenie, żeby zagrać koncert w zakładzie karnym w Tarnowie, czyli dokładnie tam, gdzie wyrok odsiadywał Kali. I to właśnie za tymi murami nagrano teledysk do brata, do dziś uznawany za pierwszy w historii polskiego rapu klip zrealizowany w więzieniu. Zatrzymajmy się przy tym na chwilę. Jak absurdalnie to brzmi. Zespół, który w kawałkach bez przerwy opowiada o konfliktach z prawem. Wchodzi z kamerą za bramę zakładu i kręci klip na spacerniaku, a wszystko to za zgodą dyrekcji. Zaproponowałem, że my pokryjemy koszty całego koncertu, zorganizujemy sprzęt, ale dyrektor placówki Przydzieli mi zgody. Trudno o lepszy dowód na to, jak wtedy działała ta muzyka, bo to, o czym firma nawijała w zwrotkach, u nich faktycznie się działo.

15:12 · Wydanie 'Nielegalne Rytmy' i krytyka 2

Nieobecność jednego czy dwóch ludzi dawno przestała kogokolwiek dziwić, bo to był już raczej domyślny tryb pracy tej ekipy niż jakaś awaria. I właśnie dlatego Nielegalne Rytmy z 2005 nagrało ostatecznie tylko trio, czyli Kali, Tadek i Roman. A mimo tego okrojonego zestawienia, to właśnie na W tej płycie firma brzmieniowo skręciła w stronę zupełnie inną. Mowa o krążku opartym niemal w całości na jamajskich redeemach. W polskim ulicznym rapie tamtych lat to był ruch mniej więcej tak oczywisty jak zamówienie sałatki w McDonaldzie, bo twarde składy trzymały się ciężkiego, klasycznego bitu, a nie ten z holowego bujania. Co ciekawe, zajawka na te jamajskie klimaty tliła się w firmie już wcześniej, bo recenzenci wyłapywali ją w pojedynczych bitach już na debiucie.

Ale dopiero tutaj ekipa dała jej pełny upust. Newonce ujął to później bardzo celnie, pisząc, że te elektroniczne, podszyte jamaiką bity brzmiały jak polski grime. I to, gdy ten gatunek dopiero rodził się na londyńskich blokowiskach. Czyli firma bawiła się tym pomysłem, zanim moda na mieszanie rapu z danceholem i grimem w ogóle dotarła do Polski. Krótko mówiąc, byli z tym pomysłem przed wszystkimi, nawet jeśli wtedy nikt tego tak nie nazywał. Co ciekawe, Brak empików i jakiejkolwiek normalnej dystrybucji wcale tej płycie nie zaszkodził, wręcz przeciwnie. Płyta rozeszła się po Polsce w zaskakującym tempie i przyjęto ją z taką aprobatą, że numery z nielegalnych rytmów do dzisiaj potrafią ruszać każdy koncert.

19:17 · Krytyka hip-hopolo i konflikt z policją 3

Przepuszczu drogowy, no robimy se jaja! Czołem powtarzamy, że każdym jest to faja! Więc poziom sympatii chłopaków do służb możecie sobie spokojnie dopowiedzieć sami. Jest na tej płycie jeszcze jeden numer, który zasługuje na osobny przystanek, bo to właściwie cały manifest. Wirus hip-hopolo to jeden wielki bezpardonowy atak na hip-hopolo właśnie, a już sam tytuł mówi wszystko, bo skleja HIV z hip-hopolo i stawia sprawę jasną. Dla firmy ten nurt to choroba, która zaraziła polski rap. A oni sami widzą siebie jako szczepionkę, bo jak nawijają ich muzyka to antydotum na ten cały plastik.

W refrenie firma przedstawia się jako I to jak zaznacza ta porządna w odróżnieniu od tej gorszej. Działa to na dwóch poziomach. Z jednej strony to mrugnięcie w stronę kultowego amerykańskiego serialu akcji Drużyna A. Jak ktoś jest stary to pamiętam. Czyli ekipy twardzieli od brudnej roboty. Pozdro buźka. Z drugiej strony ciężko oprzeć się wrażeniem, że też to jest zaczepka pod ascetoholics, którzy sami o sobie lubili mówić właśnie. Drużyna A. Dalej jest już tylko ostrzej wersji ILE DAŁBYM.

Zresztą, więc no, takie czasy. Kto akurat podpadł, ten obrywał. Co ciekawe, sama firma miała do całego tematu stosunek bardziej wyrachowany, niż mogłoby się wydawać. W jednym z wywiadów Roman przyznał wprost, że nie chce mu się już nagrywać kolejnych kawałków przeciwko Hip Hopolo, bo woli skupić się na konkretach. Tadek poszedł jeszcze dalej i rozłożył to na czynniki pierwsze, tłumacząc, że cały ten boom był po prostu napędzany przez machinę, która ma zarabiać pieniądze i spędzać tłumy na imprezach. Innymi słowy, dla nich HipHopolo nie było nawet pełnoprawnym przeciwnikiem, tylko marketingowym produktem, który sam się nakręca, bo oni akurat mieli pod ręką mikrofon, żeby to wszystko, ładnie nazwijmy, wygwizdać.

26:36 · Marka i rozszerzenie zasięgu 10

Przeciwko kurewstwu i upadkowi zasad. Krążek wydany w 2008 roku ukazał się już nie w domowej zootece, tylko nakładem Rockers Publishing, A za produkcję wziął się Piero. To był moment, w którym firma z lokalnej krakowskiej legendy zaczęła robić się marką, powiedzmy, że ogólnopolską. Nie wzięło się to znikąd, bo już w 2006 chłopaki zacieśniały kontakty z warszawskim prosto. Pojawiły się wspólne nagrywki z Sokołem, udziały w mixtape'ie prosto, a na dodatek część ekipy na dobre przeniosła się na wyspy, gdzie Popek znudzony chyba samym rapowaniem wszedł jeszcze Świat MMA. I zaczął okładać ludzi w klatce. Na samej płycie zjawiła się cała ekipa gości od warszawskiego Hemp Group. Jak ktoś nie widział odcinka, to zapraszam. Przez parol, szajkę i kompleks aż po Oriona i kultamy, a krążek rozszedł się w nakładzie przekraczającym 5000 egzemplarzy.

Na tej samej płycie wylądował też numer Fałszywe Dziwki i tutaj mamy prawdziwą gratkę dla łowców sampli. Pamiętacie ten przebój demonu? Można by się zastanawiać, co ma Demono do polskiego rapu, a no już tłumaczę, fraza. Kochać to nie znaczy zawsze to samo, którą słyszycie w refrenie firmy. To nie żaden przypadek, tylko prosto zaciągnięty kawałek z Kochać Inaczej z 1989 roku. Z romantycznej, synth-popowej ballady o miłości zrobił się podkład na jeden z, powiedzmy, delikatnie najmniej grzecznych numerów w całym katalogu.

O czym on jest? Zdradzę tyle, że chłopaki zdecydowanie nie napisali tego hymnu na część kobiet, A resztę zostawiam waszej wyobraźni. Nie chciałbym dostać, wiecie, plus osiemnaście na tym odcinku, więc przytaczanie cytatów zostawię sobie na następny raz. Ten ogólnopolski rozpęd przełożył się rok później na coś, na co ekipa czekała właściwie od zawsze, czyli na realny, policzalny sukces. 30 września 2009 nakładem fonografiki ukazały się nielegalne rytmy kontynuacja i to był pierwszy raz, kiedy uliczna firma namieszała na oficjalnych listach, docierając do czterdziestego siódmego miejsca na Olis. Klipy do Mam Wyjebane i Miss Wyszły na prowadzenie statystyk polskiego YouTube'a, a sama płyta okazała się ostatnią, na której zjawiła się cała piątka, choć Popek z Pomidorem dograli już swoje zwrotki tylko gościnnie do skoku.

Nieźle jak na Chłopaków, którzy byli jeszcze niedawno sprawem raczej na bakier. Przy numerze mam wyjebane, zatrzymam się na moment, bo to numer, który trudno streścić inaczej niż jego tytułem. To czysty manifest buty, wielkie podniesienie środkowego palca w stronę całego świata. Fałszywych znajomości, show biznesu, sama postawa jest jasna. Róbcie co chcecie, mnie to nie rusza. Co ciekawe, numer firmy mam wyjebany, ma też drugie życie, o którym mało kto wie, bo podkład wypłynął nagle w latem 2025. Bliźniaczym samplem posłużył się Bedoes w dissie Helicopter w ogniu wymierzonym w Eripe. Problem w tym, że z ich, który zrobił beat do Mam Wyjebane, nie wyraził na to zgody i zgłosił numer do YouTube'a, przez co diss szybko spadł z rowerka, a część internetu zaczęła obwiniać o tę blokadę samą firmę, choć ta nie miała z tym absolutnie nic wspólnego.

Gości też nie brakowało, bo zjawili się m.in. Peja, Lucasino, Dixon 37, Basta i Pan oraz Paluch. Całość była wydawnictwem wieloczęściowym z dwiema płytami, Premierowego materiału i dołożoną płytą koncertową. A teraz najbardziej pokręcona rzecz w całej tej historii. Najbardziej dochodowy album w karierze firma nagrała już bez Kaliego, który odszedł rok wcześniej, a na dodatek bez Pomidora, który na ten cały materiał już nie wszedł. Czyli płyta, która sprzedała się najlepiej powstała w najbardziej okrojonym składzie. I to jest idealny moment, żeby zapytać się co tak naprawdę rozsadziło tę ekipę od środka. Odpowiedź zaczyna się mniej więcej w 2010, kiedy Kalin mówi dość.

Powodów było kilka i żaden nie był czarno-biały. Z jednej strony pieniądze, a raczej ich chroniczny brak. Z drugiej narastające spięcia z tatkiem i z Romanem. A na samym dnie coś znacznie trudniejszego do przełknięcia dla kogoś, kto ten skład współtworzył. Kali czuł po prostu, jak sam przyznał, że twór zwany firmą w pewnym sensie blokował te rzeczy, które ja już chciałem mówić jako raper, no bo członkowie firmy nie przestają mówić o pewnych rzeczach jako zatwardziały ulicznik. Nie mogłem zacząć mówić o tym rapować, o czym bym chciał. Innymi słowy, szyld, który sam pomagał budować, zaczął go po prostu w jakiś sposób uwierać i ograniczać. Tutaj drobny, ale wymowny szczegół, który mówi wszystko o tym, jak bardzo ta ekipa zdążyła się od siebie oddalić. Decyzja o odejściu nie padła przy wódce, w studiu, ani nawet przez telefon, tylko na Skype.

Padł wers... Jedno zdanie, a w nim cała pretensja, cały żal i cała duma człowieka przekonanego, że to właśnie on trzymał ten zespół w kupie. Firma nie zostawiła tego bezecha, wrzucając diss w filar z waty. I panowie postanowili zjechać byłego kolegę konkretami. Padł zarzut, który idealnie spina się z jego własną wersją wydarzeń, mianowicie, że o odejściu cytuję, informował używając Skype'a. Jakby chodziło o anulowanie subskrypcji, a nie o rozstanie z ekipą. Najmocniej wjechał jednak Popek, przeciwstawiając dwie życiowe drogi jednym ciągiem.

Chłodno to jedynymi ludźmi, którzy pojawili się na absolutnie każdej płycie firmy byli Tadek i Roman. Tak więc... Gdyby liczyć filar samą frekwencją, to akurat tę statystykę Kalin przegrywa. Kiedy Roman siadał po latach i rozłożył rozpad na czynniki pierwsze, wyszło mu coś zupełnie prozaicznego. Bif, kasa, odejście Kaliego, wszystko było według niego tylko pretekstem, taką fasadą. Prawda była dużo nudniejsza, bo jak przyznał... Wydaje mi się, że po tych latach współpracy zaczęliśmy się rozjeżdżać. To znaczy każdy z nas miał jakąś inną wizję tego, co chce od kariery hip-hopowej. Tyle żadnej zdrady z pierwszych stron gazet, po prostu pięciu dorosłych facetów, którzy w pewnym momencie zaczęli chcieć od życia zupełnie różnych rzeczy.

Trudno nagrać wspólną płytę Kiedy dwóch członków teoretycznie nie ma prawa postawić stopy w Polsce. Najbardziej gorzkie jest jednak to, jak ta historia się skończyła, a właściwie to, że tak naprawdę się nie skończyła. Nie było żadnego pożegnalnego koncertu, żadnego oficjalnego komunikatu w stylu Dzięki, to był naszczyt. Firma po prostu ucichła, dokładnie tak jak znajomy, z którym przestajesz pisać i sam nie wiesz, kiedy dokładnie to się stało. Zespół, który jeszcze niedawno meldował się na szczytach list sprzedaży, zniknął z rapowej mapy bez jednego zdania na pożegnanie. A jeśli szukacie zdania, które powiedzmy, że domyka to wszystko, to padło ono z ust Kaliego w 2018 i jest w nim więcej spokoju niż żalu.

Firma się skończyła w momencie, kiedy byliśmy pięcioosobowym składem. To znaczy, czy aby na pewno skończyła się na amen? Bo czas jak to czas. Część ran trochę zabliźnił. Pierwszy lód puścił we wrześniu 2015 roku podczas koncertu w Londynie, gdzie Popek i Kali po latach Wielkiej wojny podali sobie ręce i uścisnęli na scenie. Cztery lata później, w 2019, podobnie dogadali się Kali z Boskim Romanem. Obaj pokasowali ze swoich kanałów wzajemne disy, a ten drugi podsumował to tak, że od razu było wiadomo, że odpuścił. Firma zasługuje na lepszy finał. Jedna kość niezgody została jednak nietknięta do dzisiaj, bo Kali i Tadek to pora nie zakopali i to właśnie ich spór okazał się najtrwalszy z całej tej plątaniny.

Pokazano pierwszych 25 dopasowań — doprecyzuj frazę, aby zawęzić wyniki. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.