Najlepszy niewydany album | InI - Center of Attention

Pit Rocka na produkcji z Robą, czyli Roba Odindo, z Grab Love, czyli brata Pit Rocka młodszego z I Love'ym, a.k.a. Raz, ale to nie ten Raz z Rosmantelizmu, jak coś, i z Marco Polo, który nie jest polskim producentem, tylko innym. Płyta miała wyjść w Elektrze, ale tam zmieniła się pani prezes i nowa pani prezes stwierdziła, że nie, jednak tego nie czyta. I nie, Pitrockowi powiedziała, że mógłby robić takie bity jak Puff Daddy, to może wtedy by coś z tego wyszło, ale no niestety, kurde, Pitrock nie chciał takich bitów robić. Dziwna sprawa, więc tak jakby dwie płyty tak naprawdę na bitach Pitrocka, bo jeszcze tam była ta Deeda, nie?

No kurde, leci to. Nawet jak oni nie mają miliona rymów, nawet jak ich rymy są słabe, nawet jak czasami trudno rozpoznać, kto jest kim, bo każdy z nich ma jakieś takie swoje, swoją jazdę, swój styl. To nie jest tak, że mamy jednego rapera, tylko po prostu wszyscy są bardzo przeciętni, ale no samo też to, że oni się wymieniają jednak, to też sprawia, że słucha się tego bardzo dobrze i czasami to może nawet lepiej niż Steel Smooth'a. No właśnie, z tym się chciałem wtrącić, że nawet ci tak napisałem, że tu się słucha lepiej niż Rymów Sealsmów, a no oczywiście Sealsmów jest lepszym raperem niż ta trójka razem wzięta, nie? bo jest, jest ciekawszy, ma dużo więcej do powiedzenia, dużo lepsze koncept numery robi, tematyczne po prostu numery robi, o czymś robił.

Ale w tym, bo mówisz o kawałku To Each His Own, nie? Właśnie z Large Pro i Q-Tipem, tam Robo całkiem fajnie wleciał chyba najlepszą swoją, tak technicznie, w sensie pod kątem pisania, bo każdy z nich pisał niedokładnie, może Grapplava pisał tak faktycznie, jak się powinno pisać, a oni momentami to brzmiało, jakby rymowali pierwszy raz w życiu, tak nie dociągają tych taktów, a tutaj w tym kawałku fajnie wleciał i z takim znowu pozytywnym, mądrym przesłaniem, żeby na sióra uważać, wiesz, i używać zabezpieczenia. To było bardzo ważne w dziewięćdziesiątych latach, że raperzy o tym mówili, bo gadaliśmy o tym też w kontekście Tribe Called Quest na przykład. Przy każdej płycie. No tak, tak. No to dobrze, że byli świadomi, nie? I to peace to guts and watch, dyk, zajebisty wers, nie?

Tak, po polsku nie znalazłem chuja w śmierciach, by wkładać w Bela jaką pracę. Dokładnie. Tak, kurde, podoba mi się też właśnie w tym Faking Jax, jak rymuje Pete Rock. No brzmi jak raper przy nich jednak, jakby w sensie wiedział, że jak się rapuje, chociaż Pitrock nie był nigdy zbyt dobrym raperem, co nie? Tak, tak, ale nawet jak w tym No More Words Pitrock ma hook, to on brzmi lepiej niż te zwrotki. W ogóle bardzo fajne i takie urocze są te, jakby to brzmi tak, jakby Pitrock to produkował, ale też hostował, nie? Robi czasami adliby komuś, czasami refren, no chyba zwrotki ma dwie tylko, nie? ale jest w większości kawałków jakoś tam, albo coś powie na początku, albo właśnie fraglesy, tak, jak to Kozak ładnie mówił.

No widać było, że zależało mu na tym, żeby to nie było tylko, że oddał bita, faktycznie to jest jego brat, on nie był częścią zespołu, w sensie Pitrock, ale chciał pomóc, bo już miał ten status, no nie wyszło, trudno, no Grapplava coś tam dalej muzycznie robił, bo go kojarzyłem, nie, ale reszta chyba tak słabo raczej, nie. No nie, ten Robo powiedział, że jak nie wyda tej płyty, to nie, on nie będzie wydawał innych i chuj. I nie wydał. I pierdolił. Tak, ale kurde, to jest prawda, bo Pit Rocka w tych latach, środkowych latach 90., powiedzmy od tam 94, 5, 6, 7, to tych bitów nie było jakoś bardzo dużo. Były oczywiście, też były jakieś ikoniczne, znane, ale to były raczej pojedyncze rzeczy niż, nie wiem, 30 bitów rocznie. Remiksów jeszcze trochę było, nie? Tak, no właśnie. Tak jak robił Lord Finesse na przykład.

Bitowo dalej się broniła. Broni się do dziś, będzie bronić do 100 lat. No właśnie, tak, tak, tak. Ale rymowo to już faktycznie odstawało i tak jak sobie pomyślę, to rymowo odstawało już rapersko w sensie. No w tym 95 to też by się nie przebiło i chyba ta pani executive wiedziała co robi, no bo to nie byłby sukces komercyjny ta płyta, no na pewno nie. Tak, zdecydowanie się nikt nie dziwi. To by był, wiesz, taki status kultowy jakiś i tak dalej wśród takich, wiesz, rondlarzy jak my, ale to by się nie sprzedało i to była słuszna decyzja, nie? Oczywiście zgoda totalna, to nie miało prawa się udać komercyjnie, to nie miało prawa się sprzedać. Nawet w takim właśnie małym gronie, nie? W sensie...

Bo gdyby byli dobrzy, to by pewnie gdzieś tam wydali albo mieliby jakiś taki lepszy status. No tak, bo tak się mówiło o graplawie, nie? Wiesz, jak na którymś tam Peter Axel's Move był taki freestyle, nie? Tak. Taki nagrany inaczej i to on też rzucał ten freestyle. To chujowy był ten freestyle, jak naprawdę. Praktycznie nic nie rybowało. Bardzo fajny flow, bo potrafili każdy z tych trzech głównych MC tam jeszcze ktoś się pojawiał gościnnie. Mieli momenty, gdzie faktycznie fajnie lecieli z tym beatem, nie przeszkadzali nawet za bardzo. Były momenty, gdzie faktycznie fajnie lecieli, ale to były momenty, nie że całe kawałki, albo że robo w każdym kawałku jest zajebiste. No nie, w tym był zajebisty w Twitchy Zone, a w dwóch solowych, które ma, to tak trochę nuży, bo nawija na jedno kopyto, przeciągając, nie wyrabiając się w taktach na przykład.