Najlepszy niewydany album | InI - Center of Attention

Pit Rocka na produkcji z Robą, czyli Roba Odindo, z Grab Love, czyli brata Pit Rocka młodszego z I Love'ym, a.k.a. Raz, ale to nie ten Raz z Rosmantelizmu, jak coś, i z Marco Polo, który nie jest polskim producentem, tylko innym. Płyta miała wyjść w Elektrze, ale tam zmieniła się pani prezes i nowa pani prezes stwierdziła, że nie, jednak tego nie czyta. I nie, Pitrockowi powiedziała, że mógłby robić takie bity jak Puff Daddy, to może wtedy by coś z tego wyszło, ale no niestety, kurde, Pitrock nie chciał takich bitów robić. Dziwna sprawa, więc tak jakby dwie płyty tak naprawdę na bitach Pitrocka, bo jeszcze tam była ta Deeda, nie?

Deeda. która też nie wyszła, wyszła później, no i było tam też to I&I, które zbutlegowano. I to nie raz. I to nie raz, no właśnie, bo to były przeróżne wersje, jakieś single wychodziły wcześniej, co też tak zwiastowało, że coś ma być, no, ale finalnie... Tak, single faktycznie wyszły legitnie jako Elektra i w sensie jako dystrybutor, a wydawca to tam jakiś sub-label Pit Rocka. The Fakin' Jacks było singlem, a faktycznie jak widziałem, chyba siedem wersji było różnych bootlegów w samych Stanach, a pewnie za granicą też, bo... bo pewnie pamiętasz, jak czytałeś, to było parę lat później, ale czytałeś książkę o J. Dilley, no to w Europie i w Japonii też jego rzeczy butlegowali, do końca to nie było uregulowane, więc podejrzewam, że w Europie takie wydania też wychodziły.