METHOD MAN: IM LEPIEJ, TYM GORZEJ | TICAL 2000, BOBBY DIGITAL (WU-TANG SPECIAL, PART 13)

To chłop oszalał totalnie, wyrzuca to z immersji totalnie, ale to i tak nie jest najgorsze. W drugim kawałku już jest o jaraniu, w trzecim o cipie, która nie ma nic związanego z końcem świata, ani z tym. No nie, nie, nie. Te koncepty, ich to nie wierzę. Koncept to może Del zrobić i gdzie słyszysz od początku do końca, że to jest koncept, a tutaj to wiesz, da tytuł i... i koncept jest taki, że sobie będę rapował, co mi tam, kurwa, do pustej głowy przyjdzie, no bo to są ich jedyne koncepty, no nawet w tym mafiozorapie całym, wiesz, złotęgu, ja nie potrzebuję konceptu, wiesz, od Ghostface'a i Rekłona, tylko nawijajcie uliczną, kurwa, jazdę, wiesz, bandyjską, a nie żebyście wy mi rozkminiali, no dajcie spokój.

No, Master Keela rapuje lepiej od Rizzy, wielkie wydarzenie, kurwa, trzeba zapisać w dzienniczku, nie? Nie no, Rizza jest kurwa fatalnym raperem i jakieś kurwa pomysły chore, żeby Rizza dźwigał całą płytę rapową, to w łeb lepiej strzelić, no dajcie spokój. Fajne bity niektóre, bo są fajne pomysły, jest troszkę abstrakcyjnie, są drumlessy, są przepierdziane rzeczy, ale to kurwa brzmi koszmarnie, jak on na te bity wchodzi i on nie potrafi rapować. No tego jego pierdolenia ja nawet nie chcę analizować, bo to jest taki kurwa odlot. Ja za kaszę mógłby sobie płytę nagrać i to by jeden po polsku, drugi po angielsku i kurwa nikt by nic nie rozumiał, by była zajebista. Masakra, no. Chłopot Klejka straszny, ja nie wiem, czemu on taki abstrakcyjny chciał być, no tam się coś w głowie pokręciło, no bo analizować te wersje, to ja sorry, ja wiem, to brzydko, bo ja powinienem się przygotować do tej recenzji, ale mi kurwa łeb pęka, jak te bzdury, wiesz, widzę przed oczami, jak słucham, to jeszcze wiesz, nie wszystko rozumiem, to tam chuj, ale jak zaczynam to czytać, to ja myślę, nie, no nie chce mi się, nie?

Nie ma w co się wczuwać tak naprawdę. Są tutaj momenty Ryzy, który rapuje lepiej. Nawet wejście w kawałku Bobby ma sens, bo tam są jakieś podwójne. Zarapowo przede wszystkim, bo tak jak mówiliśmy w poprzednich podcastach, Ryzek chce, to potrafi rapować, ale zdecydowanie woli mieć swoją stylówę. I ta stylówa to jest wypadanie z bitu i gonienie za bitem. I darcie japy. Tak, i darcie japy. Jak wchodzi z takimi technicznymi popisami and run your... commissary, attack your coronary, I'm very revolutionary, honorary. Nie da się tak rymować, nie da się nawarstwiać takich rymów w taki sposób, bo to jest rachim flow, no. Pamiętasz, jak gadaliśmy, sorry, o soundtracku do Ghost Dog'a, tam był kawałek z Cool G Rapem, nie?

Jeszcze kawałek Domestic Violence, nie wiem, czy tam sobie rozwinęłeś. No nie, ja z W3 w połowę, z Darcie, Japy i coś mu wypierdalać z tą śmierdzącą cipą i swymi cycami, nie? Dokładnie jest taki wers. No tak, tak, jest taki wers. No, ale to jest, bo cały kawałek jest, to jest oczywiście, okazuje się, że Kendrick nie był pierwszy z kawałkiem, gdzie baba się kłóci z chłopem, co co prawda ta baba ma niezbyt wiele do powiedzenia, ale wrzuca mu taki punchline, że tam się spuszczałeś w sekundę, nie? I on właśnie... mówi o tym, że chciałbym jeść to szybko za sobą i pójść spać. No to przyznam, że zająłem się tym naprawdę.

O Boże. No nie da się, stary, no, z dziennikarskiego obowiązku, nie da się tego kawałka w całości słuchać, nawet pod kątem beki i takich wersów, no nie da się, przecież takie darcie, japy, tak... No te flow to jest tragedia, no ja wiem, że nie o flow chodzi w takich kawałkach, ale no to jest, wszystko jest, kurwa, męczące, no. No, nie wiem, jedyny dobry fragment to jeszcze, znaczy jeden z innych spoko fragmentów to jak w Love Drunk znowu wchodzi na takich normalnych, podwójnych i to ma sens. Pierwsze dwa wersje z pierwszej zwrotki są spoko, potem już znowu odpala... Nawet widzisz, fajne są pierwsze dwa wersje kurwa w siedemnastym kawałku na płycie, no stary, no to nie o to chodzi, żeby dwa wersje fajne wymieniać, mówisz, że fajnie zarapował.