METHOD MAN: IM LEPIEJ, TYM GORZEJ | TICAL 2000, BOBBY DIGITAL (WU-TANG SPECIAL, PART 13)

No bo kurde, jak on rapuje, no Method Man jest świetnym raperem, to już wiele razy powtarzałem nawet w tym odcinku, wiesz, on jest kurwa fantastyczny, jak się odpali i rapuje i tu są momenty, tylko no te jego płyty zaczęły właśnie służyć jako promocję Street Life'a i to się jakimś dziwnym trawem nie udało, po prostu nikt go nie chciał kurwa słuchać, nie? Jak to się stało? Ciekawe czemu, nie? Kurde, ale tak, bo tak, podoba mi się jeszcze ten kawałek z The Angelo na przykład, nie? Jeśli chodzi o brzmienie, może tam tekstowo trochę przesadam, ale ogólnie fajnie i trzecia zwrotka tam już jest taka na siłę, ale nie dziwię się, że to był single, nie dziwię się, że to mogło działać, no bo to naprawdę taki, no, ładny kawałek. Można tego posłuchać. Tak samo to Killing Fields z Shufflow, nabicie True Monstera, spoko.

Tam zajebiście Rizaw jechał do tych wielokrotnych, on nie pisał, jak jest dobrze tekst napisany, tak strukturowo, że słyszysz, gdzie wers się kończy, w takcie i tak dalej, on nie nie pisał tego sam, nie ma opcji, kurwa, tam musiał mu ktoś pomagać, bo on nie umie, po prostu chyba nie umie, no. No pewnie te. Nie wiem, są te kawałki, jest jeden love song, Love Jones z Angel Cake na ficie i kurde, no tak nawet uroczo, pierwsza zwrotka, ma to sens, mniejszy żurom tutaj jest, nie ma tego gonienia za beatem, tak normalnie, spokojnie, beat się snuje, ryza się snuje, beat akurat nie jego, tylko King Tech'a, I to jest pierwsza zwrotka, a w drugiej zwrotce już się odpala, już są te 5% linijki, ma te fragmenty, gdzie zupełnie niepotrzebnie przyspiesza, żeby się zmieścić w takcie.