METHOD MAN: IM LEPIEJ, TYM GORZEJ | TICAL 2000, BOBBY DIGITAL (WU-TANG SPECIAL, PART 13)

Tam zajebiście Rizaw jechał do tych wielokrotnych, on nie pisał, jak jest dobrze tekst napisany, tak strukturowo, że słyszysz, gdzie wers się kończy, w takcie i tak dalej, on nie nie pisał tego sam, nie ma opcji, kurwa, tam musiał mu ktoś pomagać, bo on nie umie, po prostu chyba nie umie, no. No pewnie te. Nie wiem, są te kawałki, jest jeden love song, Love Jones z Angel Cake na ficie i kurde, no tak nawet uroczo, pierwsza zwrotka, ma to sens, mniejszy żurom tutaj jest, nie ma tego gonienia za beatem, tak normalnie, spokojnie, beat się snuje, ryza się snuje, beat akurat nie jego, tylko King Tech'a, I to jest pierwsza zwrotka, a w drugiej zwrotce już się odpala, już są te 5% linijki, ma te fragmenty, gdzie zupełnie niepotrzebnie przyspiesza, żeby się zmieścić w takcie.

I kurde, pół kawałka dobrego, pół kawałka słowego. Wielkie dzięki, panie Ryza. Ja po połowie sobie wyłączam i włączyłem sobie Basketball Jones. Taki kawałek był bardzo fajnie śpiewany. Jakoś od razu mi się skojarzył. Tam jest Love Jones, refrenia, tam jest Agare, Basketball Jones, wiesz, tak idzie. Skojarzyłem. Pewnie to jest jakieś nawiązanie jedno do drugiego czy coś, bo był też film Love Jones. Nie wiem, czy to jest soundtrack do tego filmu, ten kawałek ryzy, czy nie, bo wyszedł w 97., więc możliwe, nie? Mhm. Ale, no tak jak mówisz, to jest... Riza ma fajne momenty, ja tak pierdzielę, że on nie umie rapować. No, moim zdaniem jest słabym raperem, ale ma fajne momenty, ale nie ma fajnych kawałków całych, żeby on od początku do końca fajnie wjechał, żeby tego się chciało słuchać, bo jak nagle jest fajnie, to nagle beat, wiesz, jakieś pierdzenie wejdzie, jakieś organy z dupy, on chce być nagle, wiesz, wirtuozem jakiegoś rocka progresywnego i zaczyna napierdalać głową w te klawisze, no bez sensu to jest i...