Studio 60+ 9

Ja miałam kota, kot się nazywał Kitka. To była Kitka i w tym samym czasie moja bratowa podarowała mojemu dziecku papużki. No więc te papużki świtem bladym, bo to jest coś pięknego podarować dzieciom, zwłaszcza ich rodzicom, jakiś prezent ze zwierzątkiem. To jest straszne, proszę Państwa, nie róbcie tego, ale abstrahując od tematu. No więc papużki oczywiście darły dzioby. Ja piły, co świtem bladym i ja taka zmęczona, jednym okiem podniesionym mówię, Kita rób porządek. I Kita nic nie robiła, tylko sobie przeszła koło klatki, ogonkiem patrz po klatce i cisza. I cisza. I cisza, dopóki pancia nie wstała i tam się normalnie już mogły japić, robić coś tam.

Także Kita była bardzo cudownym kotem, no. Potem miałam psa. Wcześniej miałam psa, który nazywał się Asia, dlatego że był asem, a okazał się Asią. I potem miałam jeszcze Tinę. Tinę właśnie. Albo Tinę Turner? Tak, dokładnie tak nazywała się Tinę. Słuchałam wtedy dużo Tiny i tak pies mój. Mój kot to jest dwojga imion. Pierwszy ma Bazyl. Nigdy na niego tak nie mówię. Mówię do niego Belzebub. Też na B. Też na B, no. No dobra, w takim razie to o zwierzętach i o świętach żeśmy już powiedzieli. Powiedziałem wszystkim i tobie, że pięknie wyglądasz dzisiaj w tym sylwestrowym odzieniu.