Studio 60+ 9

Do czego zmierzam? Chyba 22, jak dobrze pamiętam, bo nie zaglądałem do tej encyklopedii internetowej, bo ćwiczę pamięć. Przypuszczam, że to jest 22, czyli niedziela. Minie kolejna rocznica śmierci kolejnego mojego ulubionego artysty, Grzegorza Ciekowskiego. Jakoś chyba dwudziesty drugi to jest. Albo dwudziesty pierwszy. Ktoś wie lepiej, niech zadzwoni. Tak jest. Nas sprostuje. Ale ten miesiąc przedświąteczny. Wspominaliśmy o Ciekowskim wielokrotnie. Niepowtarzalny człowiek. Jeżeli można powiedzieć o człowieku, który był wszystkim dla tej sztuki, bo był kompozytorem, wykonawcą, wokalistą, muzykiem, tekściarzem, reżyserem.

Po prostu duży szacun. To można by też powymieniać wielu, ale dzisiaj o Ciekowskim krótko, bo ta rocznica śmierci Grzegorza Ciekowskiego właśnie tuż tuż. No ale mówiłaś o rybach. O rybach, grzybach i innych rzeczach. Bo oczywiście ja z klanu barszczowego pochodzę, czyli po prostu u mnie na Wigilii jada się barszcz z łóżkami, ale są też rody grzybowe. Ja po prostu, był taki czas i jeszcze jest, że nie zawsze mogę jeść ten barszcz. Z różnych przyczyn wątrobowo innych, po prostu nie przyswajam.

Był. I on razem pracował tutaj z Wojtkiem Huczyńskim. Tak. To były te czasy. Powiem szczerze, tak jak mówiłem o Ciechowskim, tak powiem o twoim bracie i o wielu osobach, które znam. Notabene wczoraj dowiedzieliśmy się, że zmarła nasza główna księgowa. Pani Irenka, cudowna kobieta, po prostu serce się kraje. To są ludzie, o których mówimy, wspominałaś o bracie swoim, którzy w życiu naszego miasta coś wynieśli. Coś wnieśli i to jest fajne, bo będziemy wspominać o tych, bo czasami wspominaliśmy też osoby sprzed, ho, ho, ho, albo jeszcze mówimy tu o profesorze Czajkowskim załóżmy, o panu, o panu, panu Boże, o panu Majewskim, o profesorze.