Radio z Charakterem 04.09.2024 Help - Jerzy Rutkowski

Na początku swojej kariery, przecież w Bitlesi, jak i w Olimpsku, jak i w wielu innych zespołów brytyjskich, to dla nich idolem numer jeden był Chuck Berry. No i inni czarni wykonawcy, a nie, bo... Kiedy jesteśmy przy tych różnych wątkach muzycznych, tak jak on powiedział, panie profesorze, o Chucku Berrym, to chciałem pana profesora spytać się, jak ta muzyka i pan we wprowadzeniu, kiedy umawialiśmy się do dzisiejszej rozmowy, wspomniał o tym przenikaniu się utworów muzycznych między Beatlesami a Rolling Stonesami. Jak bardzo te zespoły z jednej strony się różniły, z drugiej sobą jakiś taki układ muzyczny tworzyły?

Dało to świetny efekt. Kto wie, czy Chuck Berry byłby dostrzeżony tak bardzo na świecie, gdyby nie bitlesi i rolnicy. To taki paradoks, bo w Stanach Zjednoczonych muzyka tych czarnych guzmenów była traktowana jako muzyka rasowa i to dopiero białe zespoły brytyjskie sprawiły, że ta muzyka stara się muzyką popularną. Piotrzycki, Kamenkanów, brytyjczyków. It was a teenage wedding and the old folks wished them well. You could see that Pierre did truly love the mademoiselle. And now the young monsieur and madame have rung the chapel bell.

Idegger, Idegger was a boozy beggar who could think you under the table. David Hume could out-consume good old Friedrich Hegel. And Wittgenstein was a beery swine who was just a schloss to Schlegel. There's nothing Nietzsche couldn't teach about the raising of the wrist. Socrates himself was permanently pissed. 🎵🎵🎵 🎵🎵🎵 🎵🎵🎵