Świat, który przeminął. Podróż do wnętrza PRL
Jak bardzo zmieniła się nasza rzeczywistość? O tym przypomina Jacek Piekara, autor dyptyku „Świat zaginiony. Wyprawa do wnętrza PRL”. To opowieść zarówno dla tych, którzy pamiętają minioną epokę, jak i dla tych, którzy znają ją jedynie z opowiadań.
Natomiast kolejny przywołuję termin, który na przykład kiedyś moja córka czasami się zapytała, tato co to był saturator? No tak, to saturator oczywiście. Był to stały obraz letniego miasta, kiedy wyjeżdżali panowie w białych kitlach z takimi wózeczkami i z tych wózeczków sprzedawali wodę sodową właśnie z tak zwanego saturatora. Czyli można powiedzieć, że był to taki wielki syfon. Z którego wylatywała gazowana woda. Były takie baniaczki i w tych baniaczkach był sok. Sok maninowy, sok wiśniowy i można było za tą drobną dopłatą do tej gazowanej wody poprosić o dolanie soku.
I teraz tak. Saturatory na początku były ze szklanymi szklankami, a więc wszyscy pili z tej samej szklanki, która tam była tylko niedbale opłakiwana przez prowadzącego saturator, dlatego nazywano tę wodę również gruźliczanką. Z uwagi na to, no myśmy się nie bali jako dzieci, piliśmy nałogowo i masowo z tych wody z saturatorów, zwłaszcza, że była taniutka. I dopiero później, albo pod koniec komuny, albo już w czasach transformacji pojawiły się saturatory z jednorazowymi plastikowymi kubeczkami. Ale pojawiły się jeszcze wcześniej takie saturatory automaty też. A, to mamy takie zdjęcie od saturatora automatu w książce.
I słuchajcie Państwo, tutaj w ogóle była jeszcze fajniejsza sprawa, ponieważ szklanki, szklane również, były przywiązywane do saturatora łańcuchami. Właśnie, to ja pamiętam. I to była taka obręcz na szklance i ta obręcz była połączona łańcuchem z głównym saturatorem. I mamy takie w książce, mamy takie ładne zdjęcie takiego malutkiego dziecka, gdzieś chyba 3-4 latka i pije sobie wodę z tej szklanki No już takie to czasy były, bo oczywiście jakby tej szklanki do łańcuchu nie było, to ona by w ciągu jednej minuty zniknęła, ktoś by ją wsadził do kieszeni i tyle. No tak, bo szklanek również nie było. Tak, bo szklanek również nie było. Wspomnieliśmy tutaj o automatyzacji tego zjawiska gaszenia pragnienia, potrzeby gaszenia pragnienia. W skwarze letnim.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Pan Jack Piekary opisuje genezę swojej książki i powodzenie jej publikacji.
Pan Jack Piekary analizuje percepcję epoki PRL, particularly the era of Gierka.
Pan Jack Piekary omawia wpływ książki Wywiad Rzeka na percepcję epoki PRL.
Pan Jack Piekary opisuje politykę i gospodarkę PRL, w tym gospodarkę planową i niedobór towarów.
Pan Jack Piekary omawia obyczaje i zabawy w PRL, w tym hazard, papierosy i alkohol.
Pan Jack Piekary opisuje problem narkotyków i AIDS w PRL, w tym kompot Makowa.
Pan Jack Piekary opisuje saturatory i ich rola w codziennym życiu dzieci w PRL.
Pan Jack Piekary omawia rozwój technologii, w tym komputery i automatyzację w PRL.
Pan Jack Piekary opisuje system kursów walut i Pewex w PRL.
Pan Jack Piekary opisuje problemy związane z kolejkami i pocztówkami dźwiękowymi w PRL.
Rozmówca opisuje prace społeczne, takie jak zbieranie makulatury, sadzenie drzewek i sprzątanie podwórek, które były wymagane w PRL-u.
Pan Jack Piekary omawia wpływ radiostacji, takich jak Radio Luksemburg, na muzyczne źródła w PRL.
Rozmówca opisuje sytuację sportu w PRL-u, w tym korupcję w piłce nożnej i surrogaty, takie jak dżinsy i czekolada.
Rozmówca opisuje spekulację i czarny rynek w PRL-u, w tym sprzedawanie bułek i książek na wysokie ceny.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Jak bardzo zmieniła się nasza rzeczywistość? O tym przypomina Jacek Piekara, autor dyptyku „Świat zaginiony. Wyprawa do wnętrza PRL”. To opowieść zarówno dla tych, którzy pamiętają minioną epokę, jak i dla tych, którzy znają ją jedynie z opowiadań.