„Matysiakowie” – radiowa opowieść o codzienności w PRL

No właśnie, to przejdźmy teraz do autorów, bo to były takie czasy, kiedy modne były realizacje kolektywne i tutaj też było kilku tych autorów, chociaż chyba prym właśnie trzeba Jerzemu Janickiemu oddać. Pewnie tak, pewnie tak, chociaż jak Przeglądałem scenariusze z różnych roczników, to chyba, że Sławski na równi pisał też mniej więcej tyle samo. Czyli to była czwórka autorów, czterech właściwie najpierw, ponieważ to byli sami panowie. I zwykle zaczynamy od Jerzego Janickiego, bo on był, on to trochę firmował, też najwięcej o tym opowiadał potem, ale też powiedzmy sobie, że Matysiaków nie byłoby bez Stanisława Stamfla, też radiowca, potem raczej funkcyjnego radiowca, on zajmował różne stanowiska w Polskim Radiu, potem był

Tak, w Mirkowie. I napis o produkcyjniach słynnych. Autorem słynnego, znanego wówczas produkcyjniaka, Mirków ruszył, tak. No więc właśnie, no więc właśnie. No ale była jeszcze czwarta postać, najbardziej zagadkowa, której tutaj odsłaniasz no takie dziwne losy. No tak, to był Stanisław Ziębicki. Stanisław Ziębicki, tak. Stanisław Ziębicki też radiowiec, literat bardziej. który uczestniczył w tym pierwszym procesie powstawania Matysiaków, a potem jakby wypadł z zespołu. Szybko bardzo zresztą. Dosyć szybko wypadł, był tylko na samym początku, a wypadł dlatego, ponieważ wyszły wtedy najaw dosyć taki, no wówczas kompromitujący jednak.

Sprawy, mianowicie publikacja i to pod własnym nazwiskiem w niemieckich gadzinówkach okupacyjnych, no tekstów jakiś tam, tak, więc te pogłoski się za nim wlokły od lat, ale ktoś mu to wtedy wyciągnął i w Ziębickiego usunięto i z partii ze Związku Literatów Polskich, no i odsunięto go od słuchowiska. Wspomnieliśmy tutaj o polskim październiku, który mocno rezonuje z tych pierwszych odcinków. Natomiast jak się inne wydarzenia polityczne z historii Polski Ludowej tam, jakby jaki miały odzew w tekstach, no bo mogę domyślać się tylko, że na przykład z karnawali Cenzura poluzowała troszkę, a wcześniej się chyba jakieś ingerencje niewątpliwie zdarzały.

Opierując się językiem casting, tak? Casting, tak. Ogłoszono casting, ale nic więcej nie udało mi się na ten temat znaleźć. Pan Nardelli, czyli Zdzisław Nardelli, chyba najdłuższy zesparze. Tak reżyser Słuchowicka twierdził, że on tych aktorów wypatrzył. Po prostu on kompletował obsadę w każdym razie. Kluczowa była Helena Matysiakowa, w której roli obsadził Stanisławę Perzanowską, aktorkę wybitną chyba można powiedzieć. Z dużym dorobkiem. Z dużym dorobkiem, aktorkę Teatru Osterwy. W teatralnych rolach naprawdę grała wybitne role.

że pozwala na taki eksperyment, dlatego, ponieważ jak się okazało w przypadku Matysiaków, również Matysiaków, nawet śmierć głównych bohaterów niczego nie kończy, ponieważ są dzieci, są sąsiedzi, są nowe osoby, które się pojawiają, a poza tym... Nie zmienia się adres tylko, rozumiem. Nie zmienia się adres i też tak naprawdę jest to, to jest historia nie tyle jednej rodziny Matysiaków, ale całej kamienicy To taka Polska w piłce trochę. To potem Janicki z Molarczykiem, czyli od Jezioranów, poszli w telewizyjnym domu. Tak, tak, ale też podobną formułę przyjął Stanisław Baryja w Alternatywy 4.