Odc. 2 Bazylika Matki Bożej Większej

Jest taka historia, którą ja bardzo lubię, ona dotyczy prześladowań za cesarza Domicjana. Mijaliśmy po drodze tam stadion Domicjana. No więc Domicjan jak prześladował chrześcijan, to on miał taką ideę, że on chce przede wszystkim uderzyć w elity chrześcijańskie, więc on tam nie prześladował wszystkich, bo był może za leniwy, ja nie wiem. Ale chciał na pewno wykluczyć z życia elity społeczne, które już stawały się powoli chrześcijańskie. No i między innymi dlatego, aresztowano wtedy takie, po pierwsze świętego Jana, który był ostatnim żyjącym apostołem. I Domicjan go zesłał na wyspę Patmos. Skazał go właściwie na śmierć, bo Patmos to jest Wyspa, która ma nazwę po polsku. No widzicie dom? Jakoś tak dom śmierci albo w każdym razie, że mój zabójca.

Patmos znaczy mój zabójca. Jak ktoś był zsyłany na Patmos, stamtąd nie wracał. Jan wrócił, to jest cud boski. Ale Jan, no bo apostoł. Ale też Domicjan kazał aresztować żyjących w Nazarecie krewnych Jezusa. To jest niesamowita historia. Tych krewnych przywieźli do cesarza. To byli prawdopodobnie potomkowie Judy Tadeusza. Juda był kuzynem Jezusa. Juda był w tym gronie. No i cesarz z nimi rozmawiał, kto to jest, co robią. Oni mu pokazywali ręce, że żyją z roli, mają ręce ucharatane. Pogadał z nimi pół godziny i odesłał ich do domu. Odesłał ich do domu, nie zabił ich. Jana zesłał na Patmos, papieża kazał utopić, papieża Klemensa, a tych, którzy byli z rodziny Jezusa, odesłał do domu. Górale mają takie powiedzenie, zabijesz dziada, będziesz odpowiadał za chłopa.