04.09.2026 beatblock - Michał Frysiak

No i właśnie to wszystko tak naprawdę rozpoczyna się w końcówce lat dziewięćdziesiątych, gdzie wówczas nun, młody Mikołaj Bugajak przecina się w swoim uniwersum warszawskim z tak samo wówczas młodymi, ambitnymi i działającymi bardzo intensywnie na scenie warszawskiej raperami ELDO i JOTUZE. Wtedy wówczas na początku zespół Grammatik, bo tak o tym, o tej ekipie, oczywiście ta ekipa się nazywa, Eldo i Jotuze współpracowali z producentem Szychą, ale to właśnie kiedy Nun dołączył właśnie do nich, powstało pierwsze demo, epka, która łączyła też oprócz tej niezwykłej wrażliwości Nuna jako producenta,

No i ten duet Pezet-Nun to rzecz równie legendarna dla polskiego słuchacza jak poprzednie wydawnictwa Grammatica. Tutaj mamy połączenie jednak zgoła innego rapera. Pezet oczywiście jest refleksyjny, zwłaszcza na drugiej płycie z Nunem, ale ta pierwsza płyta, muzyka klasyczna, Jak bym tak mógł swoją oceną przedstawić, dała Nunowi rapera zdecydowanie lepszego, lepszego pod względem techniki, flow, braga, rytmiki. Rapera, który w pełni wykorzystał ten potencjał muzyczny w produkcjach Nuna i oczywiście mamy Tam fragmenty, momenty na tym albumie, które w mocny sposób się zdezaktualizowały, czy też brzmieniowo, czy sposobem myślenia wówczas Pawła Zursynowa, ale jednak to żelazna klasyka, do której też bardzo często wracam, ale przede wszystkim właśnie ze względu na produkcję Nuna.

No i tutaj kolejny Świetny przykład jak jego dość specyficzne brzmienie idealnie łączy się z taką bragą, pewnością siebie u Ace'a. Rapera, który wydał tylko jeden album, później zniknął. Album nazywał się Gdzie jest Ace? Na resztę sprawdzajcie sami. Mam nadzieję, że po tym tracku trochę was zachęciłem do sprawdzenia tego naprawdę świetnego wydawnictwa. Kolejny zwykły dzień staje z wyraz. Jak i 3 lat znowu muszę gdzieś się zwijać. Każda chwila to moja szansa, żeby lekko poprawić bilans. Żeby wieczorem znów grać w pilach. Wiem, że każdy z nas ma swoje jazdy, ale każdy z tego miasta znamy ten beton i asfalt.

Ciarki, ciarki, gdy słyszę przede wszystkim produkcję Nuna właśnie w utworze, który jest za nami teraz albo nigdy. To produkcja u rapera Ace'a, który no właśnie połączył to swoje specyficzne, bardzo wówczas innowacyjne, świeże podejście do rapu właśnie z tej Ursynowskiej sceny. Jeśli chodzi jeszcze o te produkcje, które za nami, no wspaniale się mieni aranż tego beatu, bo zaczynamy od bardzo takich solidnych, skompresowanych i też będących takim znakiem szczególnym, jeżeli chodzi o te produkcje rapowe Nuna, zwłaszcza po roku 2000, gdzie te bębny były bardzo takie

Zainspirowany i w pełni zachwycony postacią Michała Żytniaka, aka Żyto, rapera z Częstochowy, który wówczas w Asfalcie wydawał swój pierwszy taki nielegalny album, Czy też półlegalny album. I ten debiutancki album właśnie zainspirował w jakiś sposób Nuna. On pojechał do Anglii, gdzie wówczas Żyto stacjonował i nagrał tam właśnie klip do Jest mi trudno, jest mi ciężko. Później właśnie ta kolaboracja zaowocowała dwoma albumami, które cieszą się naprawdę dobrym uznaniem krytyków. Są to albumy dość brutalne momentami w przekazie i trochę Będące właśnie zaczesaniem pod włos polskiego słuchacza, tego, który pragnie gdzieś tego ponowienia kolaboracji PZNUN-a, ale ja bardzo zachęcam do sprawdzenia.