04.09.2026 beatblock - Michał Frysiak

Takim atmosferycznym początkiem rozpoczynamy dzisiejszą audycję beatblock. Za mikrofonem Michał Frysiak. No i po sezonie letnim, kiedy mogliście usłyszeć tutaj głównie od Filipa wiele tematów poświęconych raczej współczesnej scenie muzycznej, głównie rapowej. Tak teraz pozostajemy przy klimacie rapu, ale dzisiaj bohaterem odcinka będzie Nun. Producent, który dla mnie na etapie takiej świadomości muzycznej zyskanej w momencie, kiedy zacząłem wchodzić właśnie w klimaty rapowe, kiedy spędzałem dużo czasu na forum ślizgu wówczas, Nunn był takim, można powiedzieć, Najbardziej cenionym przeze mnie producentem, też wśród ślizgu zawsze te, zwłaszcza pierwsze rzeczy Nuna mają wysokie noty, no i ostatnie na ślizgawce tak samo projekty z Żytem chociażby.

I zakłopotań, które młody wiek na pewno ze sobą niesie. Posłuchajmy więc pierwszego utworu Płaczę Rymami. Grammatik w Radio UWM FM. Nie zawsze żyłem dobrze, bo żyłem chwilą. Moment upadku oddałem hołd swoim czynom. To się stało w sekundzie, nie było milą. Chłopak na rozdrożu, obarczający się winą. Wszystko przesłonięte czarną kurtyną. Myśli giną, odchodzi to, co było rutyną. I bojaźń o tych, co drzwi mi uchyną. Wpuszczą do środka, opatrzą me rany. Człowiek jest człowiekiem, nie spisałem na straty. Chwaczę rynami, dlatego nie zobaczc łez. Nie zobaczc łez.

Znam takie miejsce wcale niedaleko tak, gdzie i ja i ty kiedyś możemy pójść pewnego dnia. Kocham to życie mimo zła i mimo smutku i zawsze trwam na swoim stanowisku aż do skutku i do końca. Aż kurtyna opadnie, jak powieka ciężka będzie, tylko słowo spokój wszędzie. Nieraz było tak, głupi dzieciak bliski końca, pełen żalu poranna modlitwa o wschodzie słońca. Myśli i prośby, przepisy i dowolność, podporządkowanie i godność. Śmierć za rogiem, ciągle do przodu, pobierając różną drogę. Jotuze, nie przejmuj się tym, co inni mówią. Wiem, że Bóg jest z nami, a życie jest próbą. Wciąż żyjąc słowem księgi ją czytam i nie myślę o tym, co złe, bo życie chcę mieć tylko czyste. Chcę błyszczeć, a jak zdradzę, to już nie istnieć w głowie mojej. Puszczący głosów już nie słyszeć. Masz życie, żyj płacząc nim potokiem rymów.

Zainspirowany i w pełni zachwycony postacią Michała Żytniaka, aka Żyto, rapera z Częstochowy, który wówczas w Asfalcie wydawał swój pierwszy taki nielegalny album, Czy też półlegalny album. I ten debiutancki album właśnie zainspirował w jakiś sposób Nuna. On pojechał do Anglii, gdzie wówczas Żyto stacjonował i nagrał tam właśnie klip do Jest mi trudno, jest mi ciężko. Później właśnie ta kolaboracja zaowocowała dwoma albumami, które cieszą się naprawdę dobrym uznaniem krytyków. Są to albumy dość brutalne momentami w przekazie i trochę Będące właśnie zaczesaniem pod włos polskiego słuchacza, tego, który pragnie gdzieś tego ponowienia kolaboracji PZNUN-a, ale ja bardzo zachęcam do sprawdzenia.

Przede wszystkim debiutu Żyta, bo to kawał świetnego rapu, ale też Morza Południowe, Glitchy Praga, dla fanów też abstrakcyjnego brzmienia polskiego i mocno podwórkowego zarazem. Lepszego niż Syny, tak, to zdecydowanie polecam. W kontekście, tak, jeżeli chodzi o moje podejście do grupy Syny i też tej krytyki, która wokół niego, tak chwalebnie wokół tego projektu wychodzi, jednak no, mam z tym duży problem, a w tym przypadku, jeżeli chodzi o Morza Południowe, Glicz i Pragę, no to w pełni kupuję tą wizję artystyczną. I tak naprawdę to po albumie Nobody, Nothing, Nowhere Noone przełamuje się i właśnie tworzy już później album z Żytem, ale pozostaniemy tak na sam koniec jeszcze atmosferycznym instrumentalem Spectrum właśnie z tego wspomnianego albumu od Noona.