Radio MORS - Słowotoki - 27.11.2022

Dobry wieczór, mamy niedzielę, godzinę 19.00. W tym tygodniu już normalnie w studiu Słowotoki, już nie z kanapy. Mamy nadzieję, że odcinek specjalny, montowany przeze mnie po nocach, wam się spodobał. A wracamy już do trybu normalnego, a skoro tryb normalny, to chyba nikogo nie powinno zdziwić, że znów po mojej prawej siedzi... To twoje imię? Dzień dobry, Michał, witam. Już trzeci raz czuję się fantastycznie. Fantastycznie, bo dzisiaj znowu mamy takie urbanistyczno-doznaniowe rozmowy, ale nie takie jak zwykle. To nie jest tak, że będziemy mieli te same stare tematy, bo czeka nas wyjątkowy według mnie odcinek, nowy temat zainspirowany prawdziwym wydarzeniem, moim ulubionym, czyli narracjami.

Dzięki za oglądanie! Słowotoki Słowotoki

Słowotoki Zapętlę się w jakiś takich próbach opisania tego, co jest trudne do opisania. Posłuchajmy sobie fragmentu, jak to wszystko brzmiało.

Sama architektura tych budynków i ta różnorodność. Też to, że ona jest w sumie wyspą, nie? Albo przynajmniej półwyspem. Tak, tak. I jest nad wodą, nad taką dosyć szeroką wodą. Mi to nawet przypominało w niektórych momentach pogórze w Gdyni, które ma w sumie... Niepodobny vibe, ale nie jest tak daleko po górze do Przeróbki, bo też właśnie jest nad wodą i jest blisko takich miejsc. Portu tak też. No właśnie portu, transportowców i tak dalej. I chociaż tam już jest bardziej skupienie na Słowotoki

Myślę też, że wrzeszczanie są tacy bardziej abstrakcjonistami. No też tak myślę, uważam bardzo podobnie. Szczególnie, że na Dolnym Rzeszczy był między innymi Kwadrat. Ten, który mogliście słuchać w moim materiale w chwili dla reportera. Ten, gdzie był kolektyw kulturalny i gdzie był wielki ostatni rejf na koniec. I by the way, też tam była jedna instalacja na narracjach, taka bardzo Słowotoki Na narracjach zawsze też można wypocząć.

Słowotoki

Bo moglibyśmy właśnie powiedzieć, no przeróbka się też liczy, ten eksport się liczy, ale jakby ktoś to źle ubrał w te wystawy i w te eksponaty, to może nie byłoby takie to jasne i nie dochodziło tak do nas jak teraz. Nic więcej nie mogę dodać. Piękna wypowiedź. To świetnie się wszystko zamyka w czasie. Tymczasem ostatnia nastrojowa nuta. Dziękuję ci Michał po raz trzeci, że wpadłeś. To ja dziękuję, że mogłem przyjść po raz trzeci. I co? To były Słowotoki. Już w normalnym trybie. Do usłyszenia.

Słowotoki

Słowotoki