Radio MORS - Gość Radia Mors - 06.10.2022

Nie, raczej patrzę w lustro i już knuję, zastanawiam się co mam jeszcze dzisiaj do Do zrobienia danego dnia, czy to prywatnie w domu z rodziną, czy właśnie zawodowo w związku z Formułą 1 albo innymi dystrybjami motorsportu, którymi też od czasu do czasu, na ile czas pozwala oczywiście się zajmuje. Natomiast samo komentowanie, sama praca przy Formule 1 to jest dla mnie taka po prostu, no może nie codzienność, ale ciągłość i raczej tutaj nie wyróżniam jakiś specjalnych fragmentów. Oczywiście cieszą mnie Różne pojedyncze wydarzenia, jakieś rzeczywiście fajne wywiady, jakieś nowe możliwości, które się przede mną otwierają. Na przykład w tym sezonie otrzymaliśmy taką możliwość, żeby w czasie transmisji w Eleven Sports robić wejścia na żywo z alei serwisowej i z jeszcze bliższej odległości pokazywać kibicom, co się tam dzieje, co się dzieje w garażach, jak wyglądają samochody z bliska, niemalże ich dotykać, czy nawet czasami wręcz dotykać.

Przeprowadzać wywiady i żyć właśnie w padoku. Jak to jest z tymi preferencjami? Przede wszystkim, mam nadzieję, że tego nie wytniemy, ale zaczynaliśmy, w sensie tutaj twojej wypowiedzi na temat lektur z dzieciństwa, bo zaczynaliśmy w podobnym wieku i od podobnych lektur tak naprawdę, a te broszurki ukazały się niestety tylko dwie, 84 i 85, mistrzowski tytuł Alana Prosta, ale do tego były jeszcze zbiory Reportaże tej samej autorki Niny Lendziel i właśnie Formuła 1 Legenda i Rzeczywistość, to pierwsze wydanie, to było taką pierwszą książką, którą jakby świadomie pamiętam z dzieciństwa i od tego to wszystko się zaczęło, jak widać wciągnęło całkiem nieźle i na dobre można powiedzieć. A jeśli chodzi o kwestie pracy w Padołku, tak naprawdę dla mnie fajnym przeżyciem jest wszystko, co z tym jest związane. Przez wiele lat, zanim się zaczęła przygoda najpierw z Pulsatem, przy komentowaniu, przy wyjazdach na wyścigi,

To był taki powrót do przeszłości, do czegoś, co już nie wróci niestety jednak. No łezka się mogła wokół zakręcić i takie jeszcze jedno pytanie, czy to jest poprawne stwierdzenie, że kiedyś to było, kiedyś to byli kierowcy, a teraz już nie ma? Że ta młodzież obecnie to już nie jest to samo, co było kiedyś, są bez tego zęba? No ja uciekam od takich teorii, tak kategorycznych stwierdzeń, bo myślę, że każda epoka po prostu rządzi się swoimi prawami, zmienia się otaczająca nas rzeczywistość, zmienia się sama filozofia i głębia Formuły 1. Kierowcy z dawnych lat no jednak musieli być skonstruowani nieco inaczej i nacisk był na nieco inne priorytety niż obecnie. Natomiast jeżeli chodzi o samych kierowców oczywiście, bo zakładam, że

To, że kiedyś, może się wydawać komuś, że kiedyś było lepiej, no czasami jest tak, że tęsknimy za czymś, co było, że trawa u sąsiada jest bardziej zielona, ale wciąż to jest absolutny szczyt szczytów i Olimp, jeśli chodzi o motoryzację, o technologię, o rywalizację sportową. To jeszcze tutaj przypomniałem sobie pytanie z sali, jeżeli tak mogę powiedzieć w cudzysłowie. Otóż, kto zawinił w Australii 2009? Kto spowodował ten wypadek? Vettel czy Kubica? Sędziowie chyba wtedy podjęli prawidłową decyzję nakładając karę. No mi też tak się wydaje. Także no tak, tutaj jestem jak najbardziej po stronie sędziów. To był prawidłowy werdykt. A przepraszam, ktoś w ogóle sądzi inaczej? Nie wiem, wolałem się po prostu upewnić, prawda? Po prostu są dalej takie dywagacje. Także w imieniu całego radia, w imieniu redakcji sportowej Radio MORS, bo jednak audycja sportowa, dialog sportowy ma się dobrze i muszę tutaj powiedzieć, trochę zareklamować, że jednak, jeżeli mamy dział poświęcony Formule 1 w trakcie godzin naszej audycji, to zawsze zaczynamy go tym, prawda, nostalgicznym motywem muzycznym z Polsatu Zero Hour, bo oczywiście wiadomo, z czym on się kojarzy nam, Polakom.