Posłuchał głosu serca, dziś jest laureatem TIFF Variety Artisan Award. Rozmowa z Adamem Pietkiewiczem.

To widzisz, dobrze, że mówisz o tych reżyserach, bo mi się teraz nasunęło takie pytanie. Z jednej strony masz reżysera Mogę chyba już powiedzieć przyjaciela, z którym gdzieś tam uczyłeś się, stawiałeś pierwsze kroki filmowe. Z drugiej strony reżysera już doświadczonego, mam tutaj na myśli Krzysztofa Skonicznego, ale zupełnie dwie różne perspektywy. Bo w Ruklin Zoo, no to ty, jakby nie patrzeć jako lokalny wrocławianin, trochę mogłeś przemycić tamtego obrazu, który znasz jako locals. A w Indiach, to ty musiałeś się trochę poddać reżyserowi, ale z drugiej strony to jest pytanie złożone, bo Wiesz, z Tedziem miałeś trochę tak, że przez te relacje wydaje mi się, że mogłeś sobie na trochę więcej pozwolić. Jak wyglądało to może w przypadku tej pracy z Tedziem, a tej pracy z Krzysztofem Skoniecznym, gdzie już reżyser ma pewną wizję, już ma pewne doświadczenie, bierze cię, żeby cię przemycić do planu i trochę żebyś tego lokalnego świata mu sprzedał, ale jednak to ty trochę musisz się dostosować pod reżysera, a jednak z Tedziem mogłeś trochę, wydaje mi się, być bardziej plastyczny.