Posłuchał głosu serca, dziś jest laureatem TIFF Variety Artisan Award. Rozmowa z Adamem Pietkiewiczem.

Jak są większe produkcje hollywoodzkie, to jest więcej czasu, jak się komuś pomsknie noga albo coś więcej zajmie czasu. Tu dubelek, tam dubelek. Dokładnie, to mają większe możliwości, a u nas po prostu było, że jak nie skończymy tego dnia i tej sceny, to już nie skończymy tego w ogóle, bo nie mamy gdzie jej wcisnąć, a też goniliśmy... Taka mobilizacja dodatkowa. Tak, a też była walka z czasem, ponieważ przez moją chorobę i wylądowanie szpitala musieliśmy przesunąć te shoot o dwa i pół tygodnia. A co się stało? Może już będziemy trzymać tego dłużej w tajemnicy? Zaraziłem się czymś w Mumbai'u będąc na testach, tak powiedzieli mi w szpitalu. Ta bakteria się rozwijała, prawdopodobnie to był dur brzuszny, mimo że odbyłem szereg wszelkich szczepień. No i ściął mnie totalnie na 10 dni, gorączka 40 stopni, nie mogłem nic, w ogóle żadnych płynów i jedzenia przyjąć, bo od razu po prostu wszystko ze mnie wylatywało.