"Ja, Iwo Baganc i Cooper Flagg w jednej windzie" - Mateusz Orłowski | Crunch Time

Hej, hej, tu Radio LUZ. Sobota, godzina 20.00. To oznacza tylko jedno pora na kolejne wydanie audycji Crunch Time na 91.6 FM z budynku C8 Politechniki Wrocławskiej. Kłania się Kajtek Krawczyk. Za Kochanowska. A za realizację audycji odpowiada Jarek Maciejewski. Jest audycja specjalna, bo mamy gościa. Jesteśmy z wami na żywo. W naszym studiu jest również Mateusz Orłowski, koszykarz WKK Wrocław. Cześć orzeł. Dobry wieczór wszystkim. Ożu, spokojnie, jaki dobry wieczór, to jest luźna studenckie rady, możesz powiedzieć, hej, cześć, siemanko, ja ci mogę powiedzieć, piękny masz sweter, tylko masz kusi, żeby krzyknąć orzeł, usmażysz się w tym swetrze, ale takie żarty sobie zostawimy na później. Przyszykujcie się na to, że Mateusz Orłowski będzie z nami w pierwszej godzinie naszej audycji, w drugiej godzinie posłuchacie wywiadu z Rafajem Juciem, który miał polecieć w zeszłym tygodniu, niestety,

Boiler w budynku C8 nas pokonał, radio przez chwilę nie miało prądu, ale to nic, już jesteśmy z wami, także zapinajcie pasy, no i łapiemy się na kosza. Czas na koszykówkę, czas na wspominanie, czas na rozmowę z Mateuszem Orłowskim, koszykarzem WKK Wrocław Orzeł. Pierwsze moje pytanie jest takie, jak to się w ogóle wszystko u ciebie zaczęło z koszykówką? Wiem tyle, że jesteś z Dąbrowy Górniczej, czyli województwo śląskie. Opowiadaj, jak to się stało, że zacząłeś rzucać do kosza? No to tak, no to zaczęło się, jak może dużo osób tak może ma, od starszego brata. Starszy brat zaczął grać w koszykówkę. Dawid, dobrze pamiętam? Tak, Dawid. Pozdrawiamy starszego brata, jeżeli nas słyszymy. Kurczę, no on jest ode mnie 4 lata starszy, no to wtedy ile on mógł mieć lat?

I lecimy dalej, można powiedzieć, wracamy po time-oucie do rozmowy z Mateuszem Orłowskim, zawodnikiem WKK Wrocław. Już przegadaliśmy to, jak ta przygoda z koszykówką, kariera koszykarska, można już określić, u Mateusza się rozpoczęła, no ale kolejnym przystankiem, tak, po Dąbrowie Górniczej był Kraków. Jak wyglądało w ogóle przejście z MKS-u do tam Akademia Handlowa, jak ta RS... Nie, to nie RS8 Kraków. Akademia Górnicza. Akademia Górnicza, właśnie. Tak, ale najpierw ja przeniosę się do Knoplastu, Zresztą oni tam współpracowali. Jak to było? Ktoś przyjechał do Dąbrowy Górniczej i spotkał się z jakimiś twoimi opiekunami i powiedział, ej chcemy go? Poniekąd tak to wyglądało, ale to trener Marcin Kękuś, pozdrawiam trenera Marcina, odezwał się do mojej mamy z taką kwestią, że są bardzo zainteresowani tym, żebym zagrał dla nich.

Miasta, miasta powiatowe. Do koszykarskiej już przenieśliśmy się do Inowrocławia, ale muzycznie dalej zostajemy w Krakowie. Krowodrza od Ćpajsel na 91 i 6FM. I wracamy do audycji Crunch Time, wracamy do rozmowy z Mateuszem Orłowskim, zawodnikiem WKK Wrocław i przegadaliśmy już Dąbrowę Górniczą, przegadaliśmy Kraków i zahaczyliśmy o Inowrocław. No i teraz takie pytanie. W Krakowie 24 minuty na mecz, no w Inowrocławiu o wiele mniej. Jak to jest właśnie tak Radzić sobie z mniejszą rolą w zespole po dobrym sezonie w innej drużynie? Kurczę, czy taka mniejsza rola? No nie będę ukrywał, miałem dwie kontuzje kolana, które wykluczyły mnie z połowy spotkań, można tak powiedzieć. Po pierwszym miałem pierwsze w listopadzie na kadrze. Wróciłem styczeń.

Nie, na ten moment na pewno większa rola. Nie będę ukrywał, gdzieś tam chcę grać przede wszystkim. No i kurczę, no myślę, że dobrze trafiłem, jak teraz jestem we Wrocławiu. My również się cieszymy, że jesteś z nami, no ale jeszcze zanim Wrocław, no to Gdynia. Zaraz pojedziemy na Pomorze, na ten moment zostawiamy was z Pusząty, Nikolasem Britellem i The Games We Play. W Akademickim Radio LUZ kontynuujemy koszykarską podróż śladami Mateusza Orłowskiego i z Inowrocławia przenosimy się do Gdyni, gdzie Mateusz w zeszłym sezonie reprezentował barwy Arki Gdynia. Zacznijmy od tego, jak już wiemy, jak wyglądały negocjacje transferowe. Wiemy, że tutaj Mateusz się zgodził, żeby reprezentować właśnie barwy Arki. Jaki pomysł na ciebie miał trener Czesnałski?

Czy powiedziałbyś, że Adam Chrycaniuk ma papiery na zostanie trenerem po zakończeniu kariery? Na pewno, jak tylko będzie chciał, no to wiem, że to się uda. Jeżeli Adam Chrystaniuk nas teraz słucha, to prosimy, żeby napisał na naszym radiowym czacie www.radioluz.pl czy planuje zostać trenerem, a wy, nasi słuchacze, możecie też zadawać na czacie pytania do Mateusza Orłowskiego o wszelakie etapy jego Kariery OOB, dzisiejszy dzień, dzisiejszy mecz WKK, o którym również niedługo porozmawiamy, a na ten moment zostawiamy was z Magierą. O co chodzi Fischem i PZ-em? Co za grono na już! Podróżujemy sobie tak po koszykarskiej Polsce, ale przecież, jak było już wspomniane, to nie tylko Polska, ale również reprezentacja.

No to zadajmy jeszcze to pytanie, już takie wiecie, z podręcznika dla dziennikarzy sportowych. Jak to jest reprezentować Polskę na arenie międzynarodowej? Bardzo fajnie, bardzo fajne uczucie. Fajna sprawa. Też odpowiem dyplomatycznie. Duma. No i bardzo dobrze. Aż tutaj Jarek nam zapodał badumc, ale nie no, jest śmiesznie, jest fajna energia i fajna muzyka. Spread od Outcast na 91 i 6 FM. Z Gdyni wracamy do Wrocławia, jedziemy do Wrocławia, taka trasa północ-południe, Mateusz Orłowski taką traskę zrobił, wykonał, przeszedł z Arki Gdynia do WKK Wrocław. Skąd decyzja właśnie o zejściu ten poziom niżej Pelka, jednak za wysoki poziom jeszcze? Myślę, że jeszcze tak, na pewno.

No, wiedziałem też, czy mija się ta liga, już grałem dwa sezony. No... Dwa i pół, można tak powiedzieć. No i chciałem też bardzo, bo chciałem wrócić do takiego trochę poważniejszego grania niż druga liga. Troszkę się wzmocniłem też fizycznie, więc byłem gotowy na to, co teraz mnie czeka. Myślę, że tym się kierowałem głównie, żeby Grać, a nie siedzieć. Słuchaj, no domyślam się, że miastem już się nie kierowałeś, patrząc na to, jak ta twoja podróż wcześniej wyglądała, ale no jednak dopytam o to miasto. Jak ci się żyje we Wrocławiu? Jak ci się podoba mieszkanie w stolicy Dolnego Śląska? No tak, no Wrocław bardzo ładne miasto, jest co robić na pewno.

Nie będę ukrywał jedno z piękniejszych miast w Polsce. Gdzieś tam jestem rozdarty pomiędzy Wrocławiem a Gdynią. Gdzieś tam mnie może troszkę bardziej ciągnie do Gdyni, ale to nie oznacza, że mi się nie podoba Wrocław, bo jest naprawdę bardzo fajnie. To jakie spostrzeżenia po... No i już mamy... Dzisiaj był trzeci mecz WKK w tym sezonie. Jak na ten moment oceniasz swoją pozycję w klubie? Jak ci się w ogóle podoba? Tak, no podoba mi się. Gdzieś tam dostałem też duże zaufanie od trenera Ronalda. Staram się to wykorzystać. Jeszcze nie jestem, że tak powiem, w pełnej formie. Ja tak przynajmniej uważam. Jeszcze stać by na wiele więcej. No ale drużynowo tak dziś odnieśliśmy pierwsze zwycięstwo. Zasłużony uważam, bo pracujemy jak...

Czyli na ten moment palimy truje. Właśnie, a jeszcze co do skupiania się na sobie, to jaki ty masz cel, co chciałbyś może poprawić, może osiągnąć w tym sezonie indywidualnie? Kurczę, no na pewno chciałbym gdzieś tam pokazać, że twardo w obronie stoję, że bronię, no bo to jest też jedna z ważniejszych rzeczy, żeby grać. Co z tego, że będę grał dobrze w ataku, jak będę dzierą w obronie? W ataku, no kurczę, cały czas chcę... Polepszać procenty za trzy punkty, gdzieś tam ball handling polepszyć. Teraz w tym sezonie mam okazję grać więcej na piłce niż miało to miejsce wcześniej, także jestem z tego zadowolony. To też daje mi dużą pewność siebie, więc to też na pewno na plus. Jak się odnajdujesz w tym składzie WKK?

Bo tam jest ciekawy bardzo miks takich starszych zawodników i młodzieży, tak? Obserwując was na co dzień, bo musimy zdradzić naszym słuchaczom, że od ponad miesiąca z Mateuszem współpracujemy, bo zajmuję się mediami WKK, więc mam przyjemność oglądania chłopaków na co dzień. Ja jestem bardzo ciekaw twojej relacji z Kubą Osienickim, bo jednak jesteście chyba, no tak mi się wydaje, gracie na tej samej pozycji, ale wydaje ci się tak nierozłącznie po prostu poza parkietem. No tak, no my się z Kubą znamy już jakiś czas. Gdzieś tam się w kadrach przycieraliśmy, gdzieś tam na jakichś turniejach graliśmy. Zawsze tam się dobrze dogadywaliśmy, śmialiśmy. No i teraz jak Koszkówka nas znowu połączyła. To jest piękne, to jest piękne.