#25 Czy pasja wystarczy, żeby robić rentowny biznes? | Marcin Majewski | ROI Hunters Studio

Nie, żebym cię podpuszczał, ale jeżeli jesteś prawdziwym ROI Hunterem, no to subskrybujesz ten kanał. A teraz wracamy do odcinka. I wiesz, i wyszło to na takiej zasadzie, że okej, otwieramy studio, no nie? Gdzieś tam się zebraliśmy, na początku to były takie gadki jak gadki, no nie? A jestem taki, że jak ja w coś wchodzę, to wchodzę na 100% i nie lubię półśrodków, że na przykład jak coś robię, to wiesz, to robię na pół gwizdka. I zaangażowałem się w Przecież się w to po prostu na 100%, no nie? Gdzieś tam też, wiesz, wtedy wiadomo, nie było jakichś kokosów, nie było pieniędzy i tak dalej, to wzięliśmy kredyt, każdy tam wziął. To śmieszne pieniądze były wtedy, bo to parę lat temu było, to wiesz, wtedy wzięliśmy chyba po 19 tysięcy czy coś, no nie? I wtedy to było dla nas bardzo dużo. Wzięliśmy kredyt, otworzyliśmy wspólnie studio, takie bardziej to miało być na zasadzie zajawki. No nie, że wiesz, że mamy sobie studio i tak dalej i tak dalej, nie? No i później stwierdziliśmy, że trzeba to przerodzić na biznes, no nie?

Proszę tu dowody, przeskrylujesz coś, o tu mam jeden, tu mam drugi bilet, uśmiechnie się do pani, miłego dnia, pani dzisiaj nawet nie popatrzy o ten bagaż, no nie? Znaczy powiem ci, tak, zgadzam się, ja też z tego korzystam, ale ostatnio miałem taką akcję, że mnie nie wpuścili do samolotu, dlatego że nie miałem dowodu, poleciałem do Czech, I do Czech mnie wypuścili bez dowodu w Polsce, a nie chcieli mnie wpuścić. Może dlatego, że Czesi nie za bardzo lubią Polaków, ale rzeczywiście nie wpuścili mnie i musiałem wracać samochodem. Ale to jest też karma, bo jak byłem na tym evencie, to był taki event dla przedsiębiorców, to śmiałem się z tych, którzy przejechali samochodem. Mówię, do Pragi samochodem taki kawał, kto by to robił lepiej samolotem? No i sobie sam musiałem wyjść samochodem. Ale wracając, bo tutaj też jest ciekawa historia. Ja twoją mamę właśnie poznałem na BNI-u, a my się poznaliśmy na evencie BNI-owym przy lepieniu pierogów.

Wiadomo, fajna praca w korporacji, tak jak powiedziałeś, ale mogłem to robić po godzinach, tak? Tak, bo studio nagrań, nie oszukujmy się, to głównie raperzy, piosenkarze i tak dalej, więc nie muszę tego robić od godziny 10 rano, tylko wstawałem po prostu o 8 rano, znaczy o 8 już byłem w trasie, 16 wracałem, w studio specjalnie zrobiliśmy po to prysznic, wracałem, prysznic i wiesz, do 24, do 1 w nocy po prostu nagrywki. I wiesz, i w tamtych czasach, bo to było no 5 lat temu, w tamtych czasach oprócz korporacji, jak wiesz, jak wpadło mi dziennie parę stówek powiedzmy, czy coś dodatkowo na dodatkowe rzeczy, to naprawdę było kupa kasy. Teraz nie oszukujmy się, no to nie jest jakiś nie wiadomo jaki pieniądz, Ale wtedy to wiesz, to oprócz pracy, oprócz wypłaty masz dodatkowe pieniądze, nie wiem, na podróże, na przyjemności, na jakiś tam, na rozwój biznesu i tak dalej, tak? Czyli to nie była tylko pasja, na zasadzie nie robiłeś tylko i wyłącznie dlatego, że wierzyłeś w to, że kiedyś to się będzie finansować? Znaczy nie, nie, nie, oczywiście.

Więc się niczym nie przejmowałem, tak? A to był jako dodatek. A wtedy to też było motywatorem oczywiście, tak? Ale nie było tym głównym takim, bo głównym to mówię, głównym to było... To był taki moment, taki impuls do tego, żeby dokonać tej zmiany. Dokładnie. I po prostu już stwierdziłem, że mam dość udawania, chodzenia w koszulach i wtedy pamiętam... A ty w koszulach jeździłeś? Chłopie, czego ja nie robiłem? Powiem ci tak, ja jeździłem w koszuli, w długich spodniach w lecie, no nie? A wracałem tylko do studio i zakładałem dresiki, koszulkę i byłem sobą wreszcie, no nie? Więc to też takie, ja też nie lubię mega udawać, no nie? A to było dla mnie takie kontakty biznesowe i tak dalej, no to pasuje jakoś wyglądać. No to było takie bardziej wydawane, tak mogę powiedzieć. Czyli to też na pewno miało wpływ na podjęcie twojej decyzji, że po prostu przez, od tej godziny, tam nie wiem, o której wyjeżdżałeś, siódmej, do godziny szesnastej czy tam piętnastej, to nie byłeś sobą.

Oczywiście dużo więcej, tak. Więcej masz czasu, więcej tych emocji i dużo ludzi boi się tych porażek i za wszelką cenę, może nie za wszelką cenę, ale raczej gra tak, żeby nie przegrać, a nie tak, żeby wygrać. A to są dwie zupełnie inne gry. Ktoś też powiedział, że nie da się wygrać wojną obronną taktyką i tak samo jest tutaj, że pomimo tego, że boimy się tej porażki, to nie zmienia to faktu, że podejmujemy ryzyko. Names mentioned. Wracałeś z pracy, jechałeś do studia, siedziałeś do dwunastej, później wracałeś do domu i rano z powrotem, dzień świstaka, to ty mówisz, że nie przepracowałeś ani jednego dnia, a masę ludzi, którzy mówią, a ja bym chciał tak jak Marcin ma, co nie?