#25 Czy pasja wystarczy, żeby robić rentowny biznes? | Marcin Majewski | ROI Hunters Studio

Wiadomo, fajna praca w korporacji, tak jak powiedziałeś, ale mogłem to robić po godzinach, tak? Tak, bo studio nagrań, nie oszukujmy się, to głównie raperzy, piosenkarze i tak dalej, więc nie muszę tego robić od godziny 10 rano, tylko wstawałem po prostu o 8 rano, znaczy o 8 już byłem w trasie, 16 wracałem, w studio specjalnie zrobiliśmy po to prysznic, wracałem, prysznic i wiesz, do 24, do 1 w nocy po prostu nagrywki. I wiesz, i w tamtych czasach, bo to było no 5 lat temu, w tamtych czasach oprócz korporacji, jak wiesz, jak wpadło mi dziennie parę stówek powiedzmy, czy coś dodatkowo na dodatkowe rzeczy, to naprawdę było kupa kasy. Teraz nie oszukujmy się, no to nie jest jakiś nie wiadomo jaki pieniądz, Ale wtedy to wiesz, to oprócz pracy, oprócz wypłaty masz dodatkowe pieniądze, nie wiem, na podróże, na przyjemności, na jakiś tam, na rozwój biznesu i tak dalej, tak? Czyli to nie była tylko pasja, na zasadzie nie robiłeś tylko i wyłącznie dlatego, że wierzyłeś w to, że kiedyś to się będzie finansować? Znaczy nie, nie, nie, oczywiście.

Zmieniali nam, wiesz, rzucali nas z trasy na trasę, wiesz, wstawałeś rano, nie miałeś trasówki. Nie było tego, to nie było załatwione i tak dalej, i tak dalej, no nie? I się wszystko po prostu nakręcało, a ja już byłem na tym etapie, że czasami musiałem brać urlop po prostu, czy coś, żeby działać sobie w studio, tak? Bo na przykład już sobie to rozwinąłem do tego momentu, że klienci mi dzwonią i wiesz, Marcin, przyjdź o 10 rano mi nagrać wideo, bo mam coś tam, nie? Kurde, jestem w pracy, no nie? Klient mi pisze, ej, na 13 damy radę, coś tam, nie? Ja mówię, no jestem w pracy później, no nie? I zaczęli mi odpadać powoli ci klienci na przykład i nie mogłem brać zleceń, no nie? I pamiętam, że poszedłem do mamy i mówię tak, wrzucam tu pracę, dam sobie radę. I mama we mnie wierzyła, tak samo, bo mogę powiedzieć, że mama jest moją bardzo dobrą przyjaciółką i zawsze mnie wspierała w moich działaniach. I pamiętam, jak teraz, że zadzwoniłem do kierowniczki, powiedziałem po prostu, że nie będzie tak dalej, ja się zwalniam i tyle, no nie?