JAK ODRÓŻNIĆ RYZYKO OD GŁUPOTY?

Powiedziałem Bartkowi, że chce zobaczyć na co go stać i może ściągnąć baki. Stary, to jest najlepsza rzecz na świecie. To jest Paweł Zalewski. Część z was pewnie go zna, dlatego, bo nagrałem z nim kilka podcastów. Daj mi się przedstawić chociaż. Siemano. A dla tych, którzy go nie znają, wiele lat jeździliśmy razem na rolkach i wtedy zaczęliśmy też nagrywać swój pierwszy kanał na YouTubie. Play dla Wrocław.

Od zawsze jaraliśmy się tworzeniem kontentu. W międzyczasie Paweł zaczął zajmować się filmowaniem. Ja zacząłem się zajmować kilkoma biznesami, w tym podcastem. No i teraz wracamy na tor tworzenia kontentu. Będziemy wam pokazywać nasze pomysły. Obiecujemy wybierać same najgorsze. A, jeszcze jedna ważna rzecz. Paweł jest kawalerem. To jest Przemek. Przemek nagrywa podcasty. Jesteśmy w porcie lotniczym Warszawa-Modlin, a to są nasi piloci. Bartek? A, Mateusz. Cześć, nazywam się Mateusz Strama, latam w FUBAR Vision od 5 lat na samolocie MiG-15, a na co dzień jestem pilotem zawodowym.

Dalej nie ma. Nigdy nie będzie. Dobra, ja sobie już poradziłem. Marynarzyk, marynarzyk, marynarzyk. Przegrałem. Przegrałeś? Tak, przegrałem. Czyli Jalece pierwszy? Jalece pierwszy. Dobra, to może jakby się coś miało wydarzyć, to wiesz... Dobrze cię było znać. Tak, dobrze cię było znać. Kluczyki, które teraz są na stole, więc są twoje. Powiem twojej mamie, że ją kochasz. Ale jak tak nagulasto będziecie latać, panowie, tak się nie lata. O, no i to szanuję. Bardzo dziękuję. Bardzo dziękuję. Powodzenia. Ktoś pierwszy? Paweł. Ja wylosowałem. Spod ochrony biorę. Dobra. Musimy dopasować. Łooo, jaki swek! Tak, to raczej jest na mnie.

Mówiliśmy w hangarze. Ten tu i ten tam ciągnę. Te i te dwa, co nie? Wszystkie trzy. Ten, ten i ten. Najpierw czerwona rączka. Ale to chyba nie w tym momencie, bo jak jest przypał, to chyba muszę zostać w... Jak jesteśmy na ziemi. Jak byś wyskakiwał, to tak, to później, no. No. Czyli co, jeszcze raz? Zapinamy teraz to, tak. Jeszcze co? Paweł, papieski krzepek musisz założyć. Proszę, hekato ci, przekazuję ci hekato. O, w którą stronę? Obojętnie. Abemus papa. A może ja sobie wozy chociaż schowam, co? Możemy je obciąć. Musisz teraz to ubrać. O. Śmiało, musisz to tam ubrać. O. Ramaskę musisz dopiąć.

O. Paweł, jak mnie słyszysz? Głośno! Ja ciepię też na piąteczkę! Oddychasz? Mogę oddychać! Oto chodzi! Mogę oddychać, to dobrze! Mogę oddychać, kuria! Dmuchnij w nią. I teraz zaciągnij, proszę. Nie mogę oddychać. Leć poluźnie, uważaj. Nie może oddychać. No to już nie może oddychać, aż chciałeś być pilotem. Puść na chwilę maskę, puść. Totalnie nie mogłem oddychać. Aha. Chyba spoko, bo to się ciężko oddycha. Zemdlaję w 5 sekund, jak będę tak oddychał. Czyli muszę po prostu cały czas bardzo głęboko oddychać?

Tak, tak, tak, tak, tak. Dzień dobry, sieradz. Ja mam 15 na GA2, gotowi do wysłania do 20 minuty. Serio nie wytrzymałeś? Nie dźwignę tego oddychania, serio. Dobra, damy średnią maskę. Już wymiękł, już wymiękł. To jest okej. Powiedział, że już nie leci. No co ci mogę powiedzieć? No teraz to jest elegancko. Eee, w*** pokolenie. Ostatnie pokolenie. Wiemy dlaczego ostatnie. Powiedz coś, próba radia. Jak słyszysz mnie, Paweł? No to dobrze.

Skatowany jest! Skatowany jest! Jak żyjesz? Łapy mi zrętwiały. Jest szansa, że jak wyjdę, to będę omopował, ale na razie jest okej. Wygląda na to, że Paweł Zasowska na boku. Przeżyłem. Jak tam, pilocie rakiety? Badało, że srebrny stoi. Mały stoi. Ja nic nie rozumiem, co się dzieje jeszcze.

I jak, ziom? Dobrze, ale mrowieją mi palce. Mieliśmy taki moment, że jak jechaliśmy, już wylądowaliśmy i kołowaliśmy tutaj, jechaliśmy, to miałem takie fixity-shifty, go potem dlał i wygrał, ale udało się. Czyli byłeś blisko ze mną, nie? Byłem, ale na samym końcu, na początku był, lot cały super, miałem tak, że raz mi się wygrał, że zrobiło na chwilę zupełnie szaro, ale jak tu jechaliśmy, ja się chyba kusnę w ogóle. Masz przymknięte też oczy trochę, no, widać. Nie mam pojęcia, dlaczego. Ale jak jechałem, jak tu jechaliśmy, to naprawdę musiałem sobie kabinę po prostu pchnąć do tyłu, bo mi brakowało tlanu. Co było najtrudniejsze do przeżycia? Ale nic, wszystko było zajebiście. Wszędzie wyjeżdżałeś i nadjeżdżasz. No i dwa razy zrobiłem beczkę. Mateusz, jak wrażenia? Super. Paweł dał radę.

Dał radę zrobić beczkę? No dwie beczki zrobił nawet, sam. Sam, sam, sam, solo. Ja rączki miałem tak. Mieliśmy pod 7G. Pod 7G? W którym momencie właśnie zastanawiałem... W tych zakrętach, tych zakrętach na wznoszeniu na dużej prędkości. Mieliśmy w tamtą stronę raz i mieliśmy z 3,5 w tamtą stronę. Już się tak nieco nie kłuje. Ale Paweł co to do mnie mówił, spokojnie. Mówiłem, żeby nie oszaleć. Poleciałbyś drugi raz? Poleciałbym jeszcze dziesięć razy. Ale naprawdę, jak mam takie momenty, tak na sekundę mam takie przebłyski, że łóżec. Muszę kucnąć się w łóżku, bo będzie źle, ale jakoś się trzymam. Dzięki ci jeszcze raz. To naprawdę były niesamowite przeżycia. Dzięki. Cała przyjemność pomogła ci stronie. Zupełnie szczerze, to było najbardziej intensywne przeżycie, jakiekolwiek wróciłem. Serio? Stary, no jakby... To co mówiłeś w jesyciu?

To jest pytanie Widzę, że otworzysz sobie kabinę, więc pewnie nie jest super przyjemnie. Ale trochę to jest nieprzyjemne, nie? Jak się wciągnie, to takie przeciągnie, że idzie dłużej, to to się zaczyna robić nieprzyjemne mocno. Teraz rozumiem, do czego Paweł zaleci. Ja mam oczy przyschnięte, jak wysiadam. No Przemu, jak tam? Opowiadaj. Dobrze. Raz mi się już zwężał rzeczywiście wzrok. No strasznie wciska w potem, co?