10. Program Nocny LIVE #05 - o dążeniu do perfekcji

Po co rozdzierać szaty? Nie jesteśmy w stanie nic z tym zrobić. Jedyne, co możemy zrobić, to pójść spać, obudzić się następnego dnia i próbować dalej. W tym samym czasie, jak weźmiemy sobie pod uwagę doktrynę kościoła katolickiego, no to kościół katolicki tutaj pokuta, tutaj jakieś siermiężne bicie się po plecach, nie wyszło, o Boże, złamałem się, upadłem, jestem grzesznikiem, nic już nigdy się w moim życiu nie wydarzy. Muszę zasłużyć w ogóle na to, żeby móc dostąpić zbawienia. Muszę na to zapracować. Muszę odpracować wszystkie swoje grzechy. Te, na które mam wpływ, na które nie mam wpływu. To, co zrobiłem celowo. To, co mi tam nie wyszło przypadkiem.

Winogradow to szczegółowo opisuje. Tam są naprawdę koszmarne opisy przemocy, które ojciec Paganin, jego książkowy, względem niego stosował. Nie będę tego tutaj opowiadać. I zmuszany do ćwiczeń chłopiec ma po prostu zarabiać na to, żeby jego ojciec mógł pokryć długi, które narobił swoim złym prowadzeniem się. Oczywiście Paganini jak trochę podrósł, to uciekł, mając 14 lat uciekł z domu i tak zaczęło się jego dorosłe życie, które wcale nie było usłane różami. Bo następnym potworem na liście różnych potworów, które Paganini spotkał w swoim życiu jest kościół katolicki.

To nie do końca było tak w rzeczywistości, jak Winogradow to opisał w swojej powieści, ale pamiętajmy jakie to są czasy, w jakim kraju ta książka powstała i tak dalej. Oczywiście kościół był uwikłany politycznie, bo my tu mówimy o Włoszech przełomu XVIII i XIX wieku. Kościół tutaj był jak najbardziej uwikłany politycznie i kościół nie był wcale tutaj czysty. Mówimy o kościele katolickim, który jest takim wielkim, zbiorowym, negatywnym bohaterem tej powieści, oprócz Ojca Paganiniego. I można powiedzieć, że Paganini trafia z deftu pod rynnę, bo to, do jakiej mizerii doprowadza go właśnie konieczność użerania się z Kościołem i prześladowania, których Kościół się względem niego dopuszcza, to jest absolutnie oddzielna historia.