Populizm trzeba zwalczyć populizmem! Prawem i rozumem #55

Przywrócenia pewnego porządku, który kiedyś był. Są też ludzie, którzy po drugiej stronie, czyli nie zupełnie prawicowej, też sobie nie mogą poradzić ze zmianą reguł. Mianowicie kiedyś, jak Polska skończyła z komunizmem w 1989 roku, wchodziła w lata 90., mantrą był postęp, rozwój, zbliżenie się do Europy, do Zachodu, za wszelką cenę, bo chcieliśmy się zrehabilitować po latach pozostawania w rosyjskiej wschodniej strefie wpływów. Ale po jakimś czasie część Polaków zaczęła czuć znużenie tym zachodem. Może on już nie jest taki atrakcyjny, może u nas jest lepiej, może nasze wartości tradycyjne są ciekawsze, może wschód na przykład, nie ten bliski może tutaj, nie mówię o Rosji, ale na przykład duchowość wschodu jest ciekawsza niż pewna, jak to niektórzy mówią, rozpusta zachodu. Krótko mówiąc, są ludzie, którzy na przykład ciągle nie mogą zrozumieć, dlaczego w Polsce są przeciwnicy Unii Europejskiej, bo żyją ciągle starą regułą, że to, co na Zachodzie, to zawsze dobre i nie rozumieją, że być może trzeba to zmienić, w jakim zakresie zweryfikować.

Nie uważam, że w takim zakresie, żeby trzeba wychodzić z Unii Europejskiej, ale może taki bezrefleksyjny zachwyt Nad tym, co zachodnie, nie powinien już w nas dominować. Myślę, że rozumiecie, o co mi chodzi, że ten prosty przykład z kartami, gdzie pewni ludzie mogli się dostosować do nowej rzeczywistości, a inni nie umieli, możemy przełożyć na życie publiczne. I ci, którzy nie umieją się dostosować do tej nowej rzeczywistości, mogą mieć tendencję tzw. mocnych, silnych rozwiązań, żeby na siłę przywrócić stary świat, żeby uparcie trwać W błędzie poznawczym, że stare zasady, stare reguły, czy to dotyczące patriarchatu, czy to dotyczące rynku, czy to dotyczące naszego stosunku z Zachodem są dalej takie same. No ale w związku z tym pytanie, czy coś można z tym zrobić? Otóż można. Sztywność poznawcza albo elastyczność poznawcza, nie mylcie jej z elastycznością moralną, bo to nie o to chodzi, można ćwiczyć, jak mięśnie.