Populizm trzeba zwalczyć populizmem! Prawem i rozumem #55

Więc myślę, że te nasze wizje centrum są całkowicie odmienne. Czego dotyczyła polemika? Mianowicie ja starałem się w tej debacie powiedzieć przede wszystkim, że nasze centrum, a Polska 2050 uważam za centrum naszej sceny politycznej, jest zbyt nijakie. Że ma oczywiście program. I Pani Pełczyńska-Nałęcz przedstawiała ten program. Natomiast to nie jest program, który porwie ludzi. To nie jest program, który może konkurować z takimi prymitywnymi oczywiście, ale silnymi emocjami, które są po prawej stronie. Z agresją, ze strachem, z ksenofobią, z nienawiścią do obcego. Trzeba znaleźć inny sposób narracji. Ja mówiłem o tym, że pomysłów merytorycznych nam nie brakuje. Brakuje nam emocjonalnego opakowania tych pomysłów. I między innymi kluby Radykalnego Centrum są po to, żeby myśleć nad takimi pomysłami. Ja wielokrotnie wskazywałem, że my potrzebujemy ekspertów w tych dyskusjach, ale potrzebujemy też ludzi, którzy potrafią myśli nieść i potrafią je otoczyć emocjami.

Names mentioned – Antonio Damasio. Nie dlatego, że to są emocje, tylko dlatego, że to są bardzo często emocje nieadekwatne. To znaczy, one polegają właśnie na straszeniu, spiskiem międzynarodowym, czy to spiskiem kapitalistycznym po jednej stronie, czy to jakimś spiskiem po drugiej stronie, który gdzieś tam się pomiędzy różnymi osobami różnej narodowości zawiązał. Znacie to na pewno, te historie, te teorie spiskowe, które powstają zwłaszcza po stronie prawicy, są oparte na tym właśnie, żeby emocje wzbudzić. I pośrodku siedzi centrum, Które właśnie, no trochę tak jak pani Pełczyńska-Nałęcz w tej naszej dyskusji, przedstawia Excele, tabelę Excela. Mówi, tutaj zmienimy podatki, tutaj będziemy mieli więcej mieszkań, to zrobimy, to zrobimy, to zrobimy.

Ten diagram pokazywał statek już po tej zmianie, czyli po tej zmianie cywilizowanej, w którym było ponad 400 osób, 400 niewolników. Pokazywał, jak oni są ułożeni. Byli ułożeni jak sardynki w puszce. Zobaczcie, prosty obraz statku, który niby miał być już triumfem, można powiedzieć, bo miał poprawić sytuację tych ludzi, ukazywał ludzi w nieludzkich warunkach. Był to rysunek, był to diagram. Tam nie było znowu aż tak bardzo dużo Emocji, ale było pokazanie konkretnej sytuacji konkretnych ludzi. I to zadziałało. Ten diagram był wieszany w domach, był wieszany w pubach, był wykorzystywany w parlamencie i mówią zgodnie historycy, że on zmienił myślenie, poruszył myślenie Brytyjczyków o niewolnictwie. Wiecie, ja już o tym mówiłem i w tej debacie z panią Pełczyńską na łącz też to wspominałem.