TOP 10 NAJLEPSZYCH KOSZYKARZY TU I TERAZ - Profesjonalne Studio NBA #316

Ale zaczęli w końcu gwizdać faule na odpychu. To, co po prostu nie cierpiałem na to patrzeć, jak to robił Shea, Tatum, Brown i naprawdę mnóstwo wybitnych, obwodowych graczy. W momencie, kiedy jest gwizdany faul na obrońcę dla tego, gdy atakujący kładzie mu rękę na klatce piersiowej, żeby go odepchnąć. Strasznie słabe. Fajnie, że to się zmieniło. Mam tylko nadzieję, że sędziowie będą trzymać się tej zasady przez cały sezon, a nie że pogwiżdżą to przez dwa tygodnie, a później stwierdzą, dobra, chce mi się uczyć tych zasad na nowo. Szczególnie, że to się wcześniej zmieniło, jakby w latach takich naszych 2000, wiesz, czasy, nie wiem, Paula Pierce'a, Kobe'ego Bryant'a, wszystkie te rzeczy były faulami. One wszystkie, nawet delikatny w ogóle ruch ręką był faulami, potem strasznie to, totalnie odeszliśmy od tego, zmieniliśmy, teraz jest lekka korekta, ale to dla mnie to, że to nie jest faul, to jest zmiana.

Będzie lepszym graczem, ale statystycznie już nie będzie robić takich kosmicznych rzeczy grając 40 minut na mecz. Bo nie będzie musiał. Ja myślę, że wciąż będzie musiał dużo grać, więc stąd właśnie go umieszczam, bo to jednak LeBron i Embiid powinni będą upuszczać mecze, niezależnie od tego, czy będą zdrowi, czy nie. Nawet zdrowi będą upuszczać mecze, więc będzie się wszystko rozgrywało, jeśli chodzi o te ciężkie obciążenie minutami między Maxeyem, Jalenem Brownem i VJ Matchcombem prawdopodobnie, ale będą mecze, w które będą wychodzić z Deanem Wade'em. I zadałem boną w piątce po prostu i wtedy wydaje mi się, że Maxi będzie w stanie dzięki tym meczom wyrobić swoje średnie punktowe na naprawdę wysokim poziomie, ale też podnieść się po prostu o niebo wyżej jako playmaker, korzystać trochę z łatwiejszych kontr czasem, które będzie po prostu rzucał mu LeBron.

No właśnie chciałem tak skomentować, że możliwe, że już doskonale wiemy, jakim graczem Donovan Mitchell jest, a Tyrese Maxey jednak będzie już tylko i wyłącznie wpiął się mu w górę. I nawet jak przed chwilą powiedziałem, że to będzie bardzo utalentowany skład z Filadelfii, ale też oczywiście problemy będą zdrowotne. Ja cały czas typuję, że to będzie drużyna Tyrese'a, Maxeya. Że gdzieś tam LeBron James będzie w tle, że Jalen Brown będzie w tle, że Joel Embiid będzie naprawdę w tle i to już nie tylko poza zdrowotnym, tylko takim, że czas na zmianę warty. I to, co wydarzyło się w playoffach? Owszem, to była super historia Joel Embiida, ale możliwe, że to był łabędzi śpiew Joel Embiida i Taris Maxi powinien wiedzieć na przyszłość, że nie, no ja już nie mogę oddawać pałeczki Embiidowi tylko dlatego, bo on tu był wcześniej, bo on jest lepszy, bo on jest MVP.

Jalen Brown to wydaje mi się, że w ogóle jest takim graczem, który może dwoić i troić, zaliczać najlepszy sezon w karierze, łapać się do pierwszych piątek o NBA, doprowadzać swoją drużynę kontuzjowaną do drugiego miejsca w konferencji, a i tak będą go zamieszczać na piętnastym miejscu rankingu. Mimo tego, że w głosowaniu na MVP był, wiesz, szósty, siódmy. Znaczy inaczej, w głosowaniu na MVP szósty, siódmy, czyli zgarnął pewnie jeden głos, ale no wciąż. Dziwny przypadek. I chyba dosłownie na piętnastym miejscu bym go miał. Dosłownie na piętnastym miejscu bym go naprawdę chyba miał. Moje dziesiąte miejsce jest najgorsze, najtrudniejsze i najsmutniejsze niestety, bo naprawdę uważam, że to jest zawodnik, który zasługuje na tę lokatę. Na ten moment, pomimo wieku, pomimo wszystkiego, pomimo tego, co się wydarzyło wczoraj podczas treningu, ale

Wow, to to jest bardzo optymistyczne spojrzenie. Ja wiem, że Jason Tatum nie ma 38 lat, ale mówimy o graczu, który wraca po poważnej kontuzji Hillesa i który z końcem ubiegłego sezonu jednak nie wygląda jakby należał do grona najlepszych graczy w lidze, delikatnie mówiąc. Więc wytłumacz mi, dlaczego aż dziewiąte miejsce? Bo to na drugie miejsce w konferencji, więc co się mu się wydarzy, żeby te wszystkie rzeczy się spełniły? Jakby to są powiedziane predykcje. Jestem optymistą. Ja myślałem, że to zasługa Jordana Walsha będzie, a nie Tatuma, wiesz? Bailera Shearmana. Wszystkich po trochu. Myślę, że Paul George jako taka właśnie drugorzędna gwiazda z dużo mniejszym ego niż Jaylen Brown może bardzo ładnie czasem odciążyć Jasona Tatyuma. Kiedy George'a nie będzie, to Tatyum będzie musiał i ten sam Senna Lafayette rzucać właśnie te 30 punktów w tych meczach.

Nawet Luka nim do końca nie był, bo był Reeves i LeBron, teraz może tak będzie. Myślę, że jednak trzeba było to wyróżnić i stąd właśnie tego Kejda o jedno miejsce podbiłem. Myślam się, że na twoim szóstym miejscu jest ten sam zawodnik, którego ja dałem na siódme. Zobaczymy. Jalen Branson. Nie. Wow, okej, okej, okej. Czy ja się muszę teraz tłumaczyć wszystkim fanom Nowego Jorku, co się stało? Ja myślę, że trochę musisz chyba. Kurczę, no to mnie wkopałeś troszkę. Ja chyba w magazynie zamieściłem go lokatę wyżej, tak mi się wydaje, i wytłumaczyłem to w taki dość metaforyczny sposób, bo Jalen Brunson Nie jest jednym z najlepszych koszykarzy w lidze NBA, gdy się spojrzy na jego możliwości, na jego budowę, na jego skuteczność, decyzyjność, rozgrywanie itp. itd.

Ale później Jalen Brunson wychodzi na boisko i okazuje się, że jest tak naprawdę najlepszy. Bo gdy liczą się losy meczu, w sensie gdy ważą się losy meczu, gdy trzeba coś naprawdę wygrać, To obietnica i możliwości nie wygrywają meczów, tylko to co robić wygrywa mecze. Jalen Brunson wygrywał te mecze raz za razem w playoffach, począwszy od czwartego spotkania z Atlantą, czy tam piątego spotkania z Atlantą Hawks w pierwszej rundzie. Więc ciężko jest tutaj typować przeciwko niemu, ale ostatecznie musiałem go gdzieś zamieścić, bo goście, którzy są wyżej mają ten, jak to się ładnie mówi z angielskiego, upside. I być może nieco pozytywniej podchodzę do ich sezonu wraz z, po pierwsze, bardziej wszechstronną grą. To jest rzecz niepodważalna, w szczególności jeśli zaczniemy gadać o pierwszej czwórce, ale w sumie o pierwszej czwórce o każdej z powyższych pięciu graczy, o których za chwilę będziemy gadać.

Jakby wiesz, że on będzie pierwszy z tych, których nie są absolutnie topowymi ultrasupergwiazdorami. Jakby ci najlepsi totalnie na świecie. Po prostu zastanawiasz się, gdzie możesz go tam wrzucić i po prostu go tam zostawiasz. I wiesz zawsze, że nie pójdziesz z nim niżej. Bo nie możesz, bo jest po prostu zwycięzcą. Jakby gramy w koszkówkę w sporcie zespołowym 5 na 5, a ten człowiek jest najlepszym zwycięzcą. Jest mały, nie jest dobrym obrońcą. To gdzie go dajesz? Mam go na miejscu numer... aż piątym. Wow, no dobra, okej. Wyżej nie potrafię. Jedno niżej bym potrafił, wyżej bym nie potrafił, ale Jaden Brunson po prostu z tych wszystkich jest najlepszym zwycięzcą i... Mogę się ciebie zapytać wprost, jak to jest, że kiedy tłumaczyłeś Antonego Edwardsa, że jest tak nisko, mówiłeś, że tam oprócz Antonego Edwardsa jest bardzo dobra drużyna, że to jest też Rudy Gobert, Jaden McDaniels, Nas Reed, był Carl Anthony Towns, jeszcze wcześniej Julius Randle.

Jalen Brunson ma jeszcze lepszy skład. Masz Karla Antoniego Tarsa, Oudzia Nunnobiego, Mikala Bridgesa, Josha Harta, miałeś Michela Robinsona te 20 minut, masz całkiem okej ławkę, momentami, wiadomo, ale ta pierwsza piątka wygląda, że każdy z nich mógłby potencjalnie być gdzieś tam, kiedyś tam, w jakiejś czasoprzestrzeni All-Starem. Brunson miał 100 razy lepszy team niż Antonio Edwards kiedykolwiek. Ale były momenty, były drugie połowy w tych finałach nawet i w finałach konferencji, w których grał on. Po prostu. Tak jak Kate Cunningham czasem, po prostu grał Branson. Ja wiem, że to jest świetna drużyna, to są wszechstronni zawodnicy, wiele potrafią, ale Część z nich naprawdę potrafi więcej w obronie, nie w ataku. I były momenty, naprawdę półkwarty, trzy minuty, cztery minuty, części drugie, drugich połów, że grał Branson.

Nasze miejsca od 11 do 15. Tych, których moglibyśmy gdzieś tutaj umiejscowić. U mnie wygląda to tak. 11, Donovan Mitchell. Ty już o nim wspominałeś. Więc nie będę się powtarzał. 12. Tyrese Maxi. I wydaje mi się, że to jest mój pewniak do rankingu TOP 10 w przyszłym sezonie. 13. Jalen Brown. Mimo wszystko ten sezon był dla mnie bardzo imponujący, nie będę ukrywał. I to, że cały czas niektórzy Jelena Brauna zrzucają bliżej dwudziestki, ja nie jestem w stanie tego pojąć. Nie po takich rozgrywkach. Czternaste miejsce. Karl-Antony Towns. Tylko, że to jest przykład gracza, który po prostu ciężko jest mieć aż tak wysokie miejsce w rankingach, kiedy jest się opcją numer dwa i kiedy w ważnych meczach playoffowych po prostu oddajesz pałeczkę i dobra, jestem zadaniowcem.

To się troszkę gryzie, ale najwidoczniej No i już uznaliśmy swego czasu, że to jest najlepsza druga opcja w lidze. Na piętnastym miejscu mam dopiero Jasona Tatuma, bo troszkę się obawiam tego powrotu, a niżej to już mam takich graczy jak Tyrese Halliburton, z tego względu, że po prostu wierzę, czy Joel Embiid, mimo problemów zdrowotnych to wciąż jest pod względem talentu zdecydowana topka ligi, a dalej to już wiesz, Kevin Durant i LeBron James, ale to już gdzieś tam wiesz, schyłek. Donovan Mitchell jedenasty. Kawhi dwunasty. Niżej już nie mogę. Trzynasty Jalen Brown. Czternasty Tyrese Halliburton. I ja mam nadzieję, że za rok to będzie w dziesiątce. I piętnasty Stephen Curry. Wow, to ze Stephenem chyba największy rozstrzał mamy, co?