TOP 10 NAJLEPSZYCH KOSZYKARZY TU I TERAZ - Profesjonalne Studio NBA #316

Mają miejsca 7-8. Miejsca 7-8 mam powiązane. Nie, powiem 8 oczywiście. Tak, tak, tak. To już jest lepszy Bartek. Tak, ale wiesz, był ten tier 9 w dół, teraz mam tier 7-8, potem jest tier... Zobaczymy. Ale 7-8, miejsce numer ósme... Miejsce ósme, nie numer ósme, miejsce ósme u mnie to będzie Antony Edwards. Dobrze. Antony Edwards. Antony Edwards. Dobra, okej, okej. Ja może zacznę od tego... Oczywiście Antonego Edwardsa mam... na siódmym miejscu. Nie, przepraszam, przepraszam. Nie mam go na siódmym miejscu. Nie mam go na siódmym miejscu. Masz go na szóstym miejscu? Mam go na szóstym miejscu, tak.

Wow. Rzutem na taśmę. Rzutem na taśmę tuż przed programem zmieniłem sobie jednak tę listę, ponieważ kluczem była przyszłość, a nie teraźniejszość, prawda? Wiem, że to się kłóci z tytułem dzisiejszego programu, ale dajcie spokój, to są tylko podcasty. Nikt nikt nie będzie o tym pamiętał za rok, nie? Ja rzutu na taśmę, ja rzutu na taśmę, zniosłem go na to ósme. Długo go miałem na siódmym, ale zniosłem go na to ósme. Bo wydaje mi się, że mimo młodego wieku, Wciąż jakby zawodnicy nad nim albo osiągnęli naprawdę dużo więcej, albo dźwigają cięższy ciężar. Po prostu więcej mają na swoich barkach. Anthony Edwards, to nie jest tak, że Minnesota Timberwolves to jest Anthony Edwards. Minnesota Timberwolves to jest dużo więcej. Szczególnie kiedy dojdziemy do mojego kolejnego zawodnika.

Edwards troszkę wydaje mi się, że musi udowodnić po tych wszystkich wymianach, wiesz, zniknięciu Juliusa Randla, postarzeniu się do Diego Goberta. No teraz w tym duecie Melo-Ant, to Ant musi być starszym bratem. On ma tutaj pokazać, hej, to jest moja drużyna, ja tu jestem gospodarzem, kowbojem, starostą tej mieściny i to on musi teraz naprawdę to wziąć, pokazać i zabrać trochę dalej w playoffs. Ja wiem, że to były finały konferencji, ale właśnie to był finał konferencji, w której on był najlepszym zawodnikiem, ale to było dużo więcej niż tylko Anton Edwards, bo tam właśnie i Laury zbierał, Rudy Gobert i Laurel zbierał trener i Laurel zbierał Anton Edwards i McDaniels, więc chciałbym, żeby Edwards trochę bardziej jakby jeszcze pokazał taką trochę wrażniejszą dominację po prostu. Jakby on miewa fenomenalne przebłyski w ataku i w obronie, ale nie są to serie, które gra fenomenalnie w obronie czy całe fenomenalnie w ataku.

Ja wiem, że ostatnie playoffy oczywiście przećwiły nam kontuzję, ale takie informacje mam. Tak samo jest z paroma innymi zawodnikami, którzy są wyżej na liście, ale mam ich niżej niż rok temu. Gdzie się niby nic nie zmieniło, to wciąż prawie ci sami zawodnicy, ale jakąś jakość trzeba było tutaj podejmować. Śmiało wierzę, że jeśli chodzi o czysty talent, to być może Edwards jest tutaj szósty, siódmy spokojnie, ale jeśli miałbym obstawiać sukces właśnie na najbliższy sezon i kto jak będzie woził swoją drużynę, to jednak Edwards będzie tylko ósmy. Tylko ósmy. No u mnie jest na szóstym miejscu z tego względu, bo bardzo optymistycznie patrzę na to, w jaki sposób się rozwinie u boku Lamelo Bolla. Ja wiem, że to zdanie może brzmieć zabawnie, no bo ha, Lamelo Boll, wiadomo, jak tu się można przy nim rozwinąć, ale powtarzamy to już od miesiąca. Anthony Edwards zdobywał w minionym sezonie 29 punktów na mecz.

Był niesamowicie skuteczny, trafiał 40% za 3. Mówimy o gościu, który rozpoczynał swoją karierę jako typ oddanków. I obrony. I nagle się okazało, że on umie świetnie rzucać, bo się tak podszkolił. Jego rozgrywanie może faktycznie natknęło już w pewnym momencie na ścianę, ale on te wszystkie liczby, całą swoją produktywność, całą tę kosmiczną skuteczność robił grając często na dwóch obrońców. Dzięki Lamelo Ballowi Antony Edwards może już teraz nie mieć na sobie aż tak ogromnej uwagi, może częściej sobie odpoczywać, być jako jakiś tam spot up shooter, jako gość, który na przykład sobie nieco będzie odpoczywać, bo nie będzie mieć non stop tej piłki w ręku. I z tego miejsca wydaje mi się, że jak co roku on dokonywał pewnego progresu w swojej grze, to właśnie Lamelo Ball pozwoli mu

Addition by Subtraction. Odbieramy Ci te role, dzięki temu staniesz się o wiele lepszy w tych rolach, w których jesteś już naprawdę bardzo dobry. Teraz będziesz w tych rolach jeszcze bardziej wybitny. Z tego miejsca właśnie myślę, że Anthony Edwards może być Clash Player of the Year, że to może być gracz, który na przykład, któremu pęknie na przykład średnia 30 punktów na mecz, który może dostać się do pierwszej piątki, może nawet czwórki głosów na MVP, bo wiemy, że w TOP 3 to już będzie naprawdę bardzo, bardzo ciężko. Więc skoro tak optymistycznie na to patrzę, to nie mogłem go zamieścić niżej niż na szóstym. Tak, ale właśnie mówię, też mimo wszystko, mimo młodego wieku Antonego Edwardsa, powoli zaczyna się rysować jego sufit w kilku miejscach i na przykład widzimy, że nie stał się rozgrywającym, nie stał się takim point-forwardem, potrzebuje tego wsparcia, potrzebuje prawdopodobnie lamello. Wiesz, ja, stawiający Minnesota na szóstym miejscu, no nie mogę powiedzieć, że stawiam im sukces, że życzę im sukcesu, ale nie to, że przewiduję ten sukces, że to się naprawdę bardziej prawdopodobnie nie wydarzy, bo szóste miejsce to nie jest sukces dla nich.

KOSZYKARZY TU I TERAZ No, czyli możemy o tym spokojnie gadać, bo to jest właśnie moje miejsce numer 7. I jeśli dobrze pamiętam, to rok temu oni byli też 7-8, tylko odwrotnej kolejności. I dzisiaj jeszcze niedawno przed programem właśnie wypchnąłem Cade'a wyżej niż Antonego Edwardsa. Ja pierwotnie Cade'a miałem trochę wyżej w tym rankingu, ale z faktu, że nieco mniej optymistycznie podchodzę do nowego sezonu Detroit Pistons, dlatego musiałem nieco go obniżyć. No Kejt wydaje mi się, że w playoffach udowodnił już doskonale, jak świetnym liderem, jak świetnym graczem potrafi być, ale jednak ma pewne ograniczenia, w tym przede wszystkim te rzutowe.

Jego dyspozycyjność jest na okej poziomie. Wiadomo, że gość był w ostatnich sezonach zdrowy. To, że miał tego okrutnego pecha z oberwaniem w płuca, no to takie rzeczy się po prostu zdarzają, ale to też nie jest gracz, który co chwilę ma jakieś drobne usterki, co chwilę ma jakieś przeciążenia, co chwilę ma jakieś podkręcenia czy coś w tym stylu, więc myślę, że tutaj żadnych problemów nie będzie. No i co? A przeciążany jest przez swoją drużynę. Właśnie, bo to jest to, co właśnie mówił, powiedziałem, czego zabrakło Edwardsowi, a nie to, że Edwardsowi bardzo zabrakło, ale to, czego Cade miał więcej, moim zdaniem. Detroit Pistons to jest Cade Cunningham. On dźwiga na swoich barkach i w swoim umyśle ciężar całej gry tej drużyny. Ta drużyna bez Cade'a, oczywiście tam były dobre momenty pod koniec sezonu, ale Pod koniec sezonu tamtego jedna trzecia ligi tankowała.

Jakby wiesz, że on będzie pierwszy z tych, których nie są absolutnie topowymi ultrasupergwiazdorami. Jakby ci najlepsi totalnie na świecie. Po prostu zastanawiasz się, gdzie możesz go tam wrzucić i po prostu go tam zostawiasz. I wiesz zawsze, że nie pójdziesz z nim niżej. Bo nie możesz, bo jest po prostu zwycięzcą. Jakby gramy w koszkówkę w sporcie zespołowym 5 na 5, a ten człowiek jest najlepszym zwycięzcą. Jest mały, nie jest dobrym obrońcą. To gdzie go dajesz? Mam go na miejscu numer... aż piątym. Wow, no dobra, okej. Wyżej nie potrafię. Jedno niżej bym potrafił, wyżej bym nie potrafił, ale Jaden Brunson po prostu z tych wszystkich jest najlepszym zwycięzcą i... Mogę się ciebie zapytać wprost, jak to jest, że kiedy tłumaczyłeś Antonego Edwardsa, że jest tak nisko, mówiłeś, że tam oprócz Antonego Edwardsa jest bardzo dobra drużyna, że to jest też Rudy Gobert, Jaden McDaniels, Nas Reed, był Carl Anthony Towns, jeszcze wcześniej Julius Randle.

Jalen Brunson ma jeszcze lepszy skład. Masz Karla Antoniego Tarsa, Oudzia Nunnobiego, Mikala Bridgesa, Josha Harta, miałeś Michela Robinsona te 20 minut, masz całkiem okej ławkę, momentami, wiadomo, ale ta pierwsza piątka wygląda, że każdy z nich mógłby potencjalnie być gdzieś tam, kiedyś tam, w jakiejś czasoprzestrzeni All-Starem. Brunson miał 100 razy lepszy team niż Antonio Edwards kiedykolwiek. Ale były momenty, były drugie połowy w tych finałach nawet i w finałach konferencji, w których grał on. Po prostu. Tak jak Kate Cunningham czasem, po prostu grał Branson. Ja wiem, że to jest świetna drużyna, to są wszechstronni zawodnicy, wiele potrafią, ale Część z nich naprawdę potrafi więcej w obronie, nie w ataku. I były momenty, naprawdę półkwarty, trzy minuty, cztery minuty, części drugie, drugich połów, że grał Branson.

I Knicks nie mieli bardzo dużo pomysłów, nie mieli opcji do wyboru. Że właśnie nie wyglądało na to, że a, możemy sobie teraz pograć właśnie na kata czy coś. Kad miał też takie połówki dziwne, że oddawał tylko po parę rzutów w tarcie połowy. Że po prostu nie mamy nic. Mamy Bransona i to jest po prostu Branson, który w tym momencie ubiera się w strój Supermana. Jest dobrze, jest spokojnie. I nie musimy się bać, że o kurczę, dobra, robi to już pół kwarty, jest, wiesz, tam 8 minuta, czwarta minuta czwartej kwarty, cholera, zaraz osłabnie, coś się może stać. Musimy mieć inny plan na klacz. To jest nie, dobra, nieważne, on tu umrze, ale to zrobi. W sensie, jakby to jest nasz plan, już nie mamy, już wyczerpaliśmy, nie ma tutaj cudów, wiesz, nie siedzi temu, temu, temu, nie będziemy kombinować, nie gramy innego pick'n'rolla, nie gramy izolacji na kata, po prostu Brunson to musi zrobić. I za każdym razem, kiedy musiał to zrobić, to to zrobił. A właśnie Edwards, oczywiście, z gorszą drużyną, jakby...

Jeśli on będzie zdrowy, to on będzie zdobywał z 32 punktów... Mniej przecież z 32, 3, 4 punktów na mecz. Sezon Jamesa Hardena ofensywny. Luka może zaliczyć w tym sezonie spokojnie. James Harden w swoim najbliższym sezonie miał 36 punktów na mecz. Luka miał w tym minionym 33,5. To są kosmiczne liczby, a teraz właśnie w tej ekipie, no to tak jak mówisz, wraz z odejściem Lebrona, wraz ze stworzeniem całego tego zupełnie nowego ekosystemu, to wszystko będzie podyktowane pod Lukę Dącicia. Tylko to oczywiście rodzi najważniejsze pytanie, czy zdrowotnie, obciążeniowo Dącic jest w stanie to wszystko wytrzymać. Podobne jest przygotowane jeszcze lepiej niż rok temu. Ale właśnie o to chodzi. Jeśli miałbym na przykład powiedzieć, kto wyrówna średnią punktową Jason Hardena, to pierwszy typ to jest Luka, drugi to jest Edwards. Luka jest w stanie zajrzeć 10 asyst, 35 punktów na mecz w tym sezonie. Jest w stanie tych bardzo dziwnych, nie wszyscy kochających drużynę Lakers, spokojnie jest w stanie nimi zrobić 52 lub więcej zwycięstw.

Lepiej niż Wilsona, jeśli chodzi o ten draft, gorzej niż Boozera, więc nieźle. Okej, dziękuję ci. Ale najważniejszym graczem u mnie jest Anthony Edwards, więc jak się możesz domyślać, będę go hype'ował bardzo. A, to są właśnie takie... Tylko i wyłącznie. Tak, zero obiektywizmu, kompletnie. Jedyna gotuje. Który zawodnik jest najbardziej niedoceniany przed startem sezonu? I za pół roku wszyscy będą mówić, jak mogliśmy tego nie widzieć, że on jest taki w porządku? Pierwsza część pytanka. To jest właśnie taka kwestia... Nieee, kurczę. Powiedz mi kogoś, o kim naprawdę w ogóle się nie myśli. Nawet jak robiliśmy nasz ranking podczas sezonu ogórkowego, że to są, wiesz, gracze, którzy zaliczą przełom w najbliższym roku. Powiedz mi, daj mi Elite Ball Knowledge.