Adrian Zandberg - potężny drwal Lewicy czy smerf maruda?

Mam wrażenie, że mu to przysparza sympatii również u tych osób, które niekoniecznie by na Razem zagłosowały i w ogóle też przy okazji memy, infografiki, rozmaite tego typu socialowe materiały, to była część, nie było sukcesu partii Razem. No bo działasz jednak w bardzo trudnych warunkach. To co mówisz nie jest do końca popularne, to też tak delikatnie rzecz ujmując. Jest to wycinane dosyć mocno przez mainstream, tutaj polecę Konfederacko, że mainstreamowe media i tak dalej, no Razem też tego doświadczało jednak. I znowu pozdrawiamy ze studia przy ulicy Czerskiej, a jednak coś się udaje uciułać, mówiąc nieładnie. Na początku uciułać, potem się zbliżyć jednak do jakichś tam stanowisk, zrezygnować z nich, o tym też dzisiaj zresztą opowiemy.

To była akurat taka sytuacja typowo PRL-owska. Tak, a jeszcze tam trochę głębiej grzebiąc w przeszłości rodzinnej Adriana Zandberga. Kulisy sławy. Kto tam był w tej rodzinie? No był na przykład prapradziadek Piotr Danyż, który na przełomie wieków XIX i XX współzakładał z POŁEM. To nie chodzi jeszcze o tę sieć sklepów z POŁEM, którą znamy dzisiaj, a o spółdzielnię spożywców, które w trakcie na przykład zaborów To były stowarzyszenia, które gdzieś tam samoorganizowały się, żeby pomagać Polakom i gdzieś tam samobronić się przed okupantem, przed najeźdźcą. No też jeśli chodzi o babcię i mamę Zandberga, to one gdzieś tam sympatyzowały z Solidarnością Pracy. To było stowarzyszenie, które gdzieś tam wyłoniło się z Solidarności na początku lat 90-tych o takim charakterze właśnie trochę bardziej

W przeciwieństwie do kolegów nie drżałem na myśl o prawie rzymskim, ale potem atmosfera jakoś mnie odstręczyła. Głównie to, po co zostawało się prawnikiem u syłku lat 90. Jakoś nie potrafiłem sobie wyobrazić, że mam się w życiu zajmować tym, jak w cwany sposób czerpać korzyści dla bogatych klientów. No i tutaj ktoś mógłby zarzucić, że no okej, że to jest zdanie samego Zandberga, który może mieć interes w tym, żeby wybierać się w ten sposób, no ale tak naprawdę z jego życiu rusów wynika bardzo często, że on na jakichś takich rozstajach powiedzmy swoich tam zawodowych czy edukacyjnych jednak wybierał tę ideowość. To nie jest tak, że to jest jedyny polityk w Polsce, który wybierał ideowość. To nie jest tak, że tylko lewicowcy wybierały ideowość. Policy prawicowi, którzy rezygnowali z apanarzy, tak? Rezygnowali ze stanowisk dlatego, że na przykład byli zbyt radykalni prawicowo, więc odsunęli się od polityki, tak?