Prawoteka - odc. 20 - Gościni: Agnieszka Rostkowska

Utrata pracy również przez członków rodzin, na przykład sędziów czy danych nauczycieli, tak naprawdę wilczy bilet, ponieważ nawet sektor prywatny, o państwowym oczywiście nawet nie wspominam, bał się po prostu zatrudnić członków rodzin, których dotknęły właśnie represje czy czystki. Dokładnie tak. W zeszłym tygodniu w Poznaniu odbyło rocznicę właśnie tych wydarzeń. Odbyło się szereg spotkań przygotowanych przez Towarzyszenie Justicja. Jednym z gości tych spotkań była właśnie Agnieszka Rostkowska, ale myślę, że warto powiedzieć o drugim bohaterze, o tureckim sędzi Jabuzi Aydin.

Uchwalana w nocy, przyjmowana w nocy, więc rzeczywiście to nie jest metafora, tylko Stan faktyczny, że ludzie budzili się w zupełnie nowej rzeczywistości. Też bardzo często zupełnie nie wiedzieli, dlaczego spotkały ich dane sytuacje, ponieważ w czasie stanu wyjątkowego, który został ogłoszony tuż po puczu i który trwał dwa lata, Takim głównym sposobem rządzenia były tzw. KHK, czyli dekrety z mocą ustawy, które najczęściej Ich dominującą częścią była po prostu lista nazwisk osób, które po prostu traciły stanowisko bez żadnego uzasadnienia i de facto bez możliwości odwołania się od tej decyzji, ponieważ ta procedura odwoławcza była naprawdę iluzoryczna i do dziś naprawdę garstka osób odzyskała stanowiska.

że posłużył się takim zabiegiem i że on sobie to wymyślił po prostu, że są wydawane takie przepisy, żeby pokazać jakiś stan represji i zniewolenia osób, ale nie przyszło mi wtedy, w lutym 2016 roku do głowy, że istnieje taka możliwość, żeby takie obostrzenia w kraju, który jest na pograniczu Europy i Azji, w XXI wieku stosować i po prostu zamykać ludzi w domach. Czy to się tak stało z dnia na dzień w 2016? Czy to już trwało jakiś czas? No bo nagle mamy 15 lipca, opowiadamy tutaj 15 lipca 2016, no i nagle jakiś płucz, o którym dokładnie nic nie powiedziałyśmy i nagle ludzie idą do więzienia, stracą pracę z dnia na dzień, znajdują się na liście terrorystów.

To w ogóle nie budzi wątpliwości, tylko myślę, że ciekawe w tym wszystkim jest to, że pewien podział, bo ja zakładam, że po prostu w Turcji doszło do podobnego może podziału nawet jak u nas, że część społeczeństwa opowiedziała się właśnie za świeckim państwem, A część społeczeństwa nie zgadzała się z tą nowoczesnością i z tym dążeniem i chciała powrotu do tradycyjnych wartości. I na tle tego konfliktu właśnie doszło do tych wszystkich nadużyć w zakresie czy wolności słowa, czy praw człowieka, o których mówisz teraz Moniko. Te podziały w Turcji są znacznie bardziej skomplikowane, natomiast nie ulega wątpliwości, że dla części osób to, co się teraz dzieje,

Po prostu radykalna. I mówimy nawet nie tylko o tych latach w czasie rządu Ataturka, ale także w czasach już bardzo współczesnych, Bardzo wiele mówi się m.in. o zakazie noszenia chust w instytucjach publicznych, który został wprowadzony w latach osiemdziesiątych, a od 1997 roku był bardzo tak rygorystycznie przestrzegany również na uniwersytetach. Pisze o tym w swoim książce i jest właściwie cały rozdział temu poświęcony. Tak, ponieważ jest rzeczywiście bardzo szeroka grupa społeczna w Turcji, która podaje to właśnie jako przykład tego, że obecnie, kiedy ten zakaz już nie obowiązuje, oni poczuli się wolni, poczuli, że nie są już dyskryminowani, a ich kraj jest bardziej demokratyczny.

Park Gezi znajduje się przy jednym z najważniejszych miejsc w Turcji, jeśli nie najbardziej symbolicznym miejscu Turcji, tzn. przy placu Taksim w Stambule. I jest to plac, który już na etapie projektu on stał się symboliczny, ponieważ zaprojektował go znany francuski planista Henry Prost. Wówczas on już był słynny ...mentamorfozy, jaką dzięki niemu przeszły marokańskie miasta. To znaczy on swoimi planami zmienił punkt ciężkości, wyprowadził takie życie społeczne z podwórek meczetów na na przykład europejskie place.

I to się spotkało z ogromnym sprzeciwem Stambulczyków, między innymi z tego powodu, że w Turcji jest ogromna ilość centrów handlowych. Turcy żartują, że niedługo będzie ich więcej niż bloków mieszkalnych. Natomiast Park Gezi był taką jedyną wysepką zieleni w okolicy. Więc zebrała się grupa, która postanowiła zapobiec tej przemianie. I skala przemocy, z jaką się spotkali, interwencją policji sprawiła, że protest, który początkowo wybuchł po prostu w obronie parku, przerodził się w protest przeciwko rządom wówczas premiera Erdoana, który to protest objął już swoim zasięgiem cały kraj i trwał