Prawdziwe Historie. Natalia

I jest to bardzo trudny dom. Moje dzieciństwo to jest właśnie taki jeden wielki ciąg takich zaprzeczeń, kłamstw i to też bardzo mocno rokuje potem na to, kim jestem i jaka jestem, bo dzisiaj jako dorosła osoba, matka, żona, Też Alanonka, widzę jak długo i mocno muszę pracować z tym, kim jestem, a kim nie jestem, bo wychodząc z takiego domu, ja nie wiem, co jest prawdą, co jest kłamstwem, to są takie granice, tak jak alkohol gdzieś tak właśnie powoduje, że śmiejemy się z rzeczy nie do końca śmiesznych, pozwalamy sobie na sytuacje nie do końca, które normalnie byśmy zrobili, dokładnie, tak samo wychowując się w takim domu,

Ja przez pięć lat miałam auto zapakowane. Teraz są te wszystkie takie modne, prawda, że będziemy uciekać przed wojną i w ogóle nie trzeba. Wystarczy być chorą alanomką. Ja miałam auto spakowane, jedzenie, ubrania, śpiwory. żeby jeżeli się coś okaże, moje dzieci mogły być bezpieczne, ale to ja byłam w takich historycznych zachowaniach, no byłam niebezpieczna dla mojej rodziny. I drugi raz zaczynam czytać program już z poziomu, wtedy mi się wydawało, że znowu to był ten trzeci raz taki mój, prawda, tego zera. I nagle okazuje się, że ten zero nie istnieje. Ja już mam doświadczenie. Czyli ja już nie mam możliwości zacząć od zera. Nie ma dna. Ja już stoję na swoich nogach, bo ja już tyle przeszłam, że w momencie, kiedy przychodzi moment trudny, a przychodzą, mówię, ale damy radę.