Prawdziwe Historie. Natalia

I jest to bardzo trudny dom. Moje dzieciństwo to jest właśnie taki jeden wielki ciąg takich zaprzeczeń, kłamstw i to też bardzo mocno rokuje potem na to, kim jestem i jaka jestem, bo dzisiaj jako dorosła osoba, matka, żona, Też Alanonka, widzę jak długo i mocno muszę pracować z tym, kim jestem, a kim nie jestem, bo wychodząc z takiego domu, ja nie wiem, co jest prawdą, co jest kłamstwem, to są takie granice, tak jak alkohol gdzieś tak właśnie powoduje, że śmiejemy się z rzeczy nie do końca śmiesznych, pozwalamy sobie na sytuacje nie do końca, które normalnie byśmy zrobili, dokładnie, tak samo wychowując się w takim domu,

I ja to takimi czarnymi dziurami nazywam. Prawdziwe historie Radio Katowice. Ja powiedziałam, że potrzebuję czasu, że potrzebuję tego czasu tyle, ile go będę chciała i tu Bogu dziękuję za to, że moja druga sponsorka, do tego dojdziemy, jak działa też Alanon, pozwoliła mi właśnie być w tym swoim tempie, w swoim czasie. Bo dla mnie nie było możliwości, że ja mogłam się mylić, że ja mogłam powiedzieć prawdę, że ja mogłam po prostu być sobą, bo ja musiałam być tym, kim osoba ze mną żyjąca na tamten czas wymagała.

Od wielu lat jesteśmy we wspólnocie z mężem, on też zdrowieje w AA, ja w Alanon. Jesteśmy też osobami wierzącymi, więc gdzieś tam po jakimś czasie też weszłam do kościoła, bo tutaj w naszym domu, jak można zauważyć, no to chociaż tyle mnie odpuścili, że nie byliśmy w ogóle wierzącą rodziną. Więc tu też gdzieś ta droga z kościołem moim była taka, że było chyba mi łatwiej jako dorosłej, bo ja się nawracam też jako dorosła osoba, znaleźć tę figurę ojca, bo to też jest bardzo ważne dzisiaj w moim tym zdrowieniu, ale to też prowadzi do tego, że mając dzisiaj To, co mam, na przykład pozwala mojemu rodzeństwu się spotykać z moim tatą i mam na to pełną zgodę.

Jest tam fragmenty z Pisma Świętego, są tam różni święci ludzie i jest Bożenka, Bożenka z Alaną. To jest czerwiec 23, kiedy ona powiedziała na swojej spikerce, dzielę się, bo mi to pozwoliła, Czy ten koniec świata był w rzeczywistości, czy w mojej głowie? Jak przychodzi takie szaleństwo, to staję przed moją ścianą, płaczę i mówię, Bożenka, jeszcze raz spróbujemy, czy to jest w rzeczywistości, czy to jest tylko w mojej głowie. I to są niesamowite rzeczy, ile one mi dają siły. I wiem dzisiaj, że nie byłabym kimś takim, jak jestem, gdybym nie spotkała tylu cudownych kobiet. I to też jest niesamowita droga w Alanun, Prawdziwe historie. Natalia. Names mentioned.

I ja dzisiaj tak żyję, że ja widzę sytuacje, kiedy alkohol niszczy całe rodziny, kiedy niszczy przecudownych ludzi, bo ja uważam, jako osoba też wierząca, że jesteśmy stworzeni po prostu najpiękniej jak potrafimy. I ten nasz stwórca siadł i się pochylił nad każdym z nas. Ale to ode mnie zależy, co ja z tym zrobię. Czy ja po prostu wykorzystam to piękno, czy ja będę po prostu wiecznie złą, zgrzędzącą, nieszczęśliwą osobą. I Alanon mi pokazuje, że te drogi są różne. Czasem mówię moim dziewczynom... Ja tak też żyję w domu, że umawiamy się, to jest taka, umawiamy się na górze, ale nie mówię Ci, czy Ty masz wjechać autem, czy Ty masz, nie wiem, wziąć traki i po prostu wejść na linach, czy Ty masz iść trasą spacerową pięknymi okolicami trzy dni.

Nie, my mamy tylko jeden cel, spotkać się na tej górze. I twoja droga nigdy nie będzie moją drogą i nigdy nie będzie drogą osoby, która siedzi obok. Ale mnie się wydawało, że ktoś musi stać przede mną, a Lanon nauczył mnie, że nie. Przede mną najwyżej upadnę na kolana, to będzie już tylko ten mój Bóg. Ważne, żeby ktoś za mną stał, żebym miała mocne plecy. I dzisiaj tak żyję, że po prostu wiem, że mam mocne plecy. Teraz będziemy mieć w lipcu 45 lat Alanon w Polsce. Będzie zlot w Krakowie. I to też pokazuje, że ja mogę zdrowieć tylko dzięki temu, że znalazły się odważne osoby, które to robiły. Które właśnie szanowały to, że nie możemy istnieć bez AA.

Prawdziwe historie Radio Katowice. Uczyn mnie Twoim narzędziem, abym się stała użyteczna Tobie i długiemu człowiekowi i wtedy jest mi łatwiej i myślę, że osobom ze mną żyjącym też. Także taka jest właśnie moja historia i uważam, że Alanom jest miejscem, gdzie każdy znajdzie pomoc, jeżeli tylko i wyłącznie będzie chciał. Każdy z nas, w większości albo z nas, trafiał tutaj, żeby uratować męża, tatę, mamę lub kogokolwiek, bo jest to wspólnota osób, których ktoś z rodziny jest osobą pijącą.