Sztuka feedbacku: co potrafi dziecko, a zarząd nie zawsze
Sześciolatki w fińskiej szkole potrafią to zrobić bezzająknięcia: powiedzieć nauczycielce wprost, co im się podobało, a co można zrobić lepiej (serio, żadnego marudzenia, żadnego spuszczania wzroku). W polskiej firmie ta sama rozmowa często kończy się kwaśnym uśmiechem imilczeniem, które ciągnie się później przez resztę dnia, czasem tygodnia.Tak serio, kiedy ostatnio powiedziałaś/eś komuś w pracy, conaprawdę myślisz? No właśnie...W tym odcinku Portretów Zmiany rozmawiam z dr. Grzegorzem Radłowskim, doradcą zarządów, coachem ICC i autorem książki „Sztuka feedbacku", o tym, dlaczego tak trudno nam dawać informację zwrotną i jak to robić, nie raniąc przy okazji połowy zespołu.Z feedbackiem zwykle jest tak, że wpadamy w jedną z dwóchpułapek. Milczymy, bo nie chcemy zepsuć atmosfery, więc problem rośnie sobie po cichu, aż w końcu ktoś odchodzi z firmy albo wybucha na zebraniu i wszyscy się dziwią, skąd to się właściwie wzięło, chociaż tak naprawdę wiedzieli odmiesięcy. Albo robimy odwrotnie i przesadzamy ze "szczerością”, aż zaczyna to przypominać bardziej polowanie niż rozmowę. Ten odcinek pokazuje inną drogę, że da się inaczej.Zapraszam na moją stronę: www.rafalnykiel.pl
Grzegorz Radłowski opowiada o inspiracji do pisania książki o feedbacku, zaznaczając różnice między systemem edukacji w Finlandii a Polsce.
Grzegorz definiuje feedback jako kształtowanie pożądanej rzeczywistości z poszanowaniem praw własnych i innych, podkreślając różnice w potrzebach i stylach komunikacji.
Grzegorz omawia wrażliwość na informację zwrotną i triggery, wyjaśniając, dlaczego niektórzy ludzie mają trudności z przyjęciem informacji zwrotnej.
Grzegorz rozwija temat różnorodności w udzielaniu feedbacku, podkreślając, że styl komunikacji nie musi być oceną osoby, ale może być nieadekwatny do sytuacji.
Rozmowa skupia się na różnicy w przekazywaniu informacji zwrotnej w relacjach zawodowych i rodzinnych, z podkreśleniem znaczenia zgody na otrzymywanie takich informacji.
Kontynuacja dyskusji na temat technik przekazywania informacji zwrotnej, w tym ważności uzyskania zgody na otrzymywanie takich informacji.
Analiza różnic w przekazywaniu informacji zwrotnej w różnych sytuacjach, w tym relacjach zawodowych, rodzinnych i prawnych.
Rozmowa skupia się na precyzji przekazywania informacji zwrotnej i roli liderów w kształtowaniu pożądanej rzeczywistości w środowisku pracy.
Kwestia rozmowy to różnice w przekazywaniu informacji zwrotnej w różnych sytuacjach i kontekstach, oraz propozycje na temat efektywnego przekazywania takiej informacji.
Rozmowa koncentruje się na konsekwencjach przekazywania informacji zwrotnej, technikach i konwencjach, a także na konsekwencjach i trudnościach w przekazywaniu takiej informacji.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Sześciolatki w fińskiej szkole potrafią to zrobić bezzająknięcia: powiedzieć nauczycielce wprost, co im się podobało, a co można zrobić lepiej (serio, żadnego marudzenia, żadnego spuszczania wzroku). W polskiej firmie ta sama rozmowa często kończy się kwaśnym uśmiechem imilczeniem, które ciągnie się później przez resztę dnia, czasem tygodnia.
Tak serio, kiedy ostatnio powiedziałaś/eś komuś w pracy, conaprawdę myślisz? No właśnie...
W tym odcinku Portretów Zmiany rozmawiam z dr. Grzegorzem Radłowskim, doradcą zarządów, coachem ICC i autorem książki „Sztuka feedbacku", o tym, dlaczego tak trudno nam dawać informację zwrotną i jak to robić, nie raniąc przy okazji połowy zespołu.
Z feedbackiem zwykle jest tak, że wpadamy w jedną z dwóchpułapek. Milczymy, bo nie chcemy zepsuć atmosfery, więc problem rośnie sobie po cichu, aż w końcu ktoś odchodzi z firmy albo wybucha na zebraniu i wszyscy się dziwią, skąd to się właściwie wzięło, chociaż tak naprawdę wiedzieli odmiesięcy. Albo robimy odwrotnie i przesadzamy ze "szczerością”, aż zaczyna to przypominać bardziej polowanie niż rozmowę. Ten odcinek pokazuje inną drogę, że da się inaczej.
Zapraszam na moją stronę: www.rafalnykiel.pl