Poradnik językowy - ciąg dalszy. Wykrzykniki

Ich nazwa nawiązuje do krzyku, ale przecież używamy ich wcale nie po to, a na pewno nie tylko po to, by krzyczeć. O co chodzi? O wykrzykniki. Ale będziemy spokojnie o nich rozmawiały. Doktor Agata Choncia, Małgorzata Tułowiecka, dzień dobry. A więc dzisiaj opowiemy Państwu o wykrzyknikach. Tak, no i czym są te wykrzykniki? To są części mowy, to są wyrazy, rozmaite wyrazy, przykładów będzie dzisiaj bardzo, bardzo dużo, które mają takie ciekawe własności. O wykrzyknikach można opowiadać właściwie jak o bohaterach literackich. Co my o nich wiemy? Po pierwsze wiemy to, że to są takie wyrazy, które się nie odmieniają, no bo gdy mówimy a, o, u,

Możemy jeszcze inaczej scharakteryzować wykrzykniki. Ze względu na to, jak są zbudowane, czy są pierwotne, czy są wtórne. I z tego się wyłania też obraz dość ciekawy, chociaż wydawałoby się, że akademicki, ale spróbuję Państwa do tego przekonać. Po pierwsze możemy zauważyć, że w tej ogromnej, naprawdę ogromnej grupie wykrzykników mamy takie wyrazy jak ach, och, o, ej, aj, aha, oho. Fu, czyli to są takie wykrzykniki prymarne, czyli słowa, które od razu są wykrzyknikami. Gdy tylko się zrodziły, gdy tylko powstały, to zawsze tak było. Od zawsze są wykrzyknikami.

Wow oczywiście kieruje naszą uwagę w stronę języka młodzieżowego i ciągle słyszymy, że ludzie, nie tylko chyba młodzież wowują, czyli używają tego zapożyczonego wykrzyknika, ale także są inne, nowe, no spoko, już od jakiegoś czasu oczywiście, ale także stosunkowo niedawny chill, zapożyczony z języka angielskiego wykrzyknik. Chill, czyli spokojnie, uspokój się, zachowajmy spokój, nie stresujmy się. Chill, chill, będzie dobrze, będzie dobrze, uspokójmy się. No więc właśnie, pani doktor, nie denerwujmy się, uspokójmy się. Tak. I tym optymistycznym akcentem kończymy dzisiejszy ciąg dalszy Poradnika Językowego. Doktora Agata Chońcia, Małgorzata Tułowiecka, do usłyszenia.