Tusku, musisz? | Nasłuch

Patrząc tak generalnie Donaldowi Tuskowi udało się umocnić politycznie na różnych ważnych dla niego polach w ostatnim roku. Po pierwsze jego partia Koalicja Obywatelska wzmocniła się względem PiSu. Po odejściu frakcji Mateusza Morawieckiego PiS stracił w sondażach kilka punktów procentowych i jak dzisiaj patrzyłam na portalu e-wybory to Koalicja Obywatelska ma średnią przewagę 12,5 punktów procentowych nad drugim w kolejności PiS-em. Po drugie, Donald Tusk umocnił swoją przewagę nad koalicjantami w rządzie. W tym momencie właściwie chyba żadna z partii tworząca koalicję rządową nie może być taka na 100% pewna, że będzie w stanie samodzielnie przekroczyć próg wyborczy w przyszłorocznych wyborach do Sejmu.

Wpływało to na ocenę całego rządu. Od kilku miesięcy wprawdzie rozmawiamy o możliwej rekonstrukcji. Wiadomo, że mamy kryzys w ochronie zdrowia. Wiadomo, że Ministerstwem Funduszy zarządza ministerka Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz, która nieraz forsuje własną agendę na kontrze do agendy rządowej. I konfrontuję się z ministrami, jednak jej pozycja jest ostatnio coraz bardziej marginalizowana. Oczywiście nie wszyscy ministrowie dowożą, jednak mam poczucie, że w rządzie nie ma kryzysu i że Donald Tusk panuje nad tym, co się tam dzieje. Udało się trochę przyspieszyć kwestie legislacyjne. Maciek Czapluk napisał ostatnio analizę, w której policzył ustawy przyjęte przez Sejm w trzech latach tej kadencji i niemal połowa spośród wszystkich przyjętych przez Sejm ustaw tej kadencji została przyjęta w ostatnim roku.

Między wrześniem 2025 a wrześniem 2026. Rząd, który był oskarżany o opieszałość, bo faktycznie wstrzymywał się z przyjmowaniem części ważnych ustaw do wyborów prezydenckich w 2025 roku, po przegranej Rafała Trzaskowskiego przyspieszył i pracuje nad ustawami, przyjmuje je, nawet jeśli ostatecznie nie są one podpisywane przez Karola Nawrockiego. Więc w ostatnim roku Sejm przyjął kilka ważnych dla rządu ustaw, na przykład w sprawie likwidacji CBA, co było jedną z naczelnych obietnic wyborczych, w sprawie statusu osoby najbliższej, czy nowelizację ustawy o KRS. Wszystkie one zostały zawetowane przez prezydenta, no ale też parlament przyjął reformę Państwowej Inspekcji Pracy, czy ustawę o Krajowym Systemie Cyberbezpieczeństwa, a także akt o usługach cyfrowych, które zostały przez prezydenta podpisane.

Z drugiej strony oczywiście wciąż jest szereg ustaw, które nie zostały przyjęte, obietnic, które nie zostały zrealizowane i to pokazuje, że Donald Tusk nie ma pełnej sprawczości, że nawet jeżeli udało się zażegnać część konfliktów między koalicjantami, co było bardzo dużym problemem tego rządu w pierwszym roku, ale też w drugim roku rządzenia, a obecnie jest tym znacząco lepiej, to niektóre obietnicy nie są wdrażane również przez to, że blokuje je prezydent lub z powodów budżetowych. Tak jest na przykład z obietnicą podwyższenia kwoty wolnej od podatku do 60 tysięcy złotych. Oczywiście Sejm nie zrealizował obietnicy liberalizacji prawa aborcyjnego. Koalicja Obywatelska chciała legalizacji aborcji do 12 tygodnia ciąży. Wiadomo, że to się nie zrealizuje.

Sejm przyjmie pewnie jakąś częściową liberalizację, ale to nie będzie to, co obiecywał Tusk przed wyborami. No i kwestie praworządnościowe. Tutaj Waldemar Żurek Pracuję nad tym, ale to co jest wdrażane, nieraz z opóźnieniem, jest blokowane przez prezydenta. Więc to nie jest tak, że ta legislacja to jest wyłącznie pole sukcesów premiera. Patrzymy też na ten obszar legislacyjny, ale rozmawialiśmy, że takie możliwie zobiektywizowane wskaźniki, które świadczą sprawnej albo niesprawnej pracy rządu, to jest zarządzanie gospodarką, no i taki dosyć ulotny, ale jednak poziom bezpieczeństwa. To są jeszcze dwa obszary, za które ja bym oceniał premiera rządu w tych czasach. Jeśli chodzi o tematy gospodarcze, no to na plus rządowi można pewnie zapisać wzrost gospodarczy, utrzymanie w miarę stabilnego wzrostu.

I to jest trochę o tej umiejętności przyjmowanej od czasów. On potrafi się wściec, ale moim zdaniem nie doceniamy i nie zauważamy tych momentów, kiedy on odpuszcza, kiedy on widzi tą harcującą Pełczyńską-Nałęcz I wręcz uspokaja swoich popleczników, mówiąc spokojnie, spokojnie, dajcie jej poszaleć, tak? I potem głosy są, więc wszystko się zgadza, a Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz zostaje z tymi wywiadami, których udzieliła. Wiadomo, że ileś razy burzyła się lewica w różnych sprawach, pewnie PSL również i nic z tego tak naprawdę nie wyszło poza fazę medialnego i zwykle nieoficjalnego. Wzburzenia w rządzie, w sejmie, w senacie. Cała ta maszyna legislacyjna działa bez przeszkód. No i druga sprawa, czyli afery. One w zasadzie rząd ominęły.