Kto zapłaci za tańsze paliwo? | Energia do zmiany

To są narzędzia znane, opisane. Podstawowy model, który komisja wykorzystuje, to jest model PRIMES, którego na przykład założenia są wypracowane razem z państwami członkowskimi oficjalnie na grupach roboczych. W związku z czym jest to transparentne w takim rozumieniu, że pewne części założeń są znane państwom członkowskim wcześniej. Nie są arbitralne. Tak, ale część założeń w takich modelach jest nieznana i wtedy się tak zresztą wiele lat określany był taki model Prime jako Black Box, czyli że tam są jakieś założenia, które nie są znane i po prostu trudno ocenić czy to dobrze modeluje rzeczywistość czy nie. Natomiast prawda jest taka, że w każdym z takich narzędzi są pewne obszary, które trudno wyjaśnić. Poddać jakiejś takiej politycznej ocenie, dlatego że to są po prostu stricte naukowe, techniczne, eksperckie założenia, które muszą być w takich narzędziach wprowadzane.

Energia do zmiany. Kto zapłaci za tańsze paliwo? Energia do zmiany. Kto zapłaci za tańsze paliwo? Energia do zmiany. Zastawienie ma lepszych i gorszych uprawnień. Ale to mnie bardzo zaskoczyło, jakie były reakcje na pomysły komisji właśnie co do Market Stability Reserve, bo komisja sama pisze w tym swoim projekcie, że ten cel, o którym mówisz, został osiągnięty i te nadwyżkowe uprawnienia zostały ściągnięte, a tymczasem niektóre stolice w swoich stanowiskach zasygnalizowały, że Dobrze, zahamujmy ten efekt niszczarki, czy jakoś wyłączmy go na jakiś czas, ale nie pozbywajmy się go całkowicie i zachowajmy taki instrument, który będzie nam trochę przyspieszał tą redukcję podaży.

Mamy przecież bardzo dynamiczny rozwój odnawialnych źródeł w sektorze elektroenergetycznym. I z wielu organizacji branżowych płynęły właśnie takie sygnały, że narracja polityczna o tym, żeby poluzować ATS, żeby uprawnienia były tańsze, żeby wydłużyć ten horyzont dekarbonizacji brzmiał bardzo dobrze na konferencjach prasowych, ale na koniec dnia ci, którzy zainwestowali, będą na tym stratni i nie wszyscy cieszą się z perspektywy obniżenia ceny uprawnień, szczególnie jeżeli, i tutaj dla mnie wchodzi taki kluczowy paradoks w tej rewizji, Jeżeli cały czas liczymy na pełną dekarbonizację tych sektorów przemysłu, które w ETS1 są włączone, a wygląda na to, że Komisja Europejska rzeczywiście autentycznie na to liczy, bo owszem, wydłużyła dostępność darmowych przydziałów, darmowych alokacji, czyli tych uprawnień, które dajemy za darmo, dlatego że dekarbonizacja trwa za długo, a nie chcemy, żeby ten przemysł

No, ale możliwy jest jakiś taki połączony governance, na przykład przy funduszu modernizacyjnym tak to działa, że trochę jest komisja, ma do powiedzenia trochę Europejski Bank Inwestycyjny, a trochę właśnie rząd. Tu stawiamy kropkę, ale oczywiście nie kończymy rozmowy czy negocjacji rewizji dyrektywy ETS. Na pewno będziemy wracać jeszcze wielokrotnie do tego tematu, na przykład wtedy, kiedy już będą rzeczywiście znane projekty komisji albo stanowiska stolic, albo stanowisko Parlamentu Europejskiego. No dużo jeszcze będzie się w tej sprawie działo, dlatego czeka nas gorąca jesień. A za dzisiejszą rozmowę bardzo ci, Robert, dziękuję. Moim gościem był Robert Jeszka, kierownik Kobize i założyciel KEIK. Dzięki. Bardzo dziękuję. Na dziś to wszystko. Na kolejny odcinek Energi do zmiany zapraszam w przyszłym tygodniu.