Kto sieje wiatr? | Nasłuch
Spór o Trybunał Konstytucyjny ożywił dyskusję o politycznym resecie. Jedni politycy próbują zagospodarować zmęczenie polaryzacją, inni podsycają konflikt.W dzisiejszym odcinku Joanna Sawicka, Michał Piedziuk i Wojciech Szacki zastanawiają się, co kryje się za hasłem resetu, analizują strategie poszczególnych ugrupowań oraz przyglądają się politycznej grze Donalda Tuska i Karola Nawrockiego.Rozmowę prowadzi Andrzej Bobiński.W czwartek 26 listopada o 19:00 zapraszamy do Baru Studio na specjalne wydanie #studianasłuch. Wspólnie z Katarzyną Kasią, filozofką i publicystką, zastanowimy się nad mechanizmami sukcesji, przede wszystkim tej politycznej – od wewnątrzpartyjnych rywalizacji po strategie budowania przyszłych liderów. A przyczynkiem do naszego spotkania jest premiera spektaklu "Sukcesja" na motywach sztuki "Życie jest snem" Pedra Calderóna de la Barca w reżyserii Anny Smolar, która odbędzie się 27 listopada 2026 r. w Teatrze Studio.
Wojtku, jak ty rozumiesz reset w znaczeniu emocji, a nie zmian konstytucji? Reset wrócił przy okazji kryzysu wokół Trybunału Konstytucyjnego, ale moim zdaniem właśnie już się oderwał od tego desygnatu i poszukiwanie resetu stało się po prostu szukaniem nowego wehikułu politycznego dla kilku mniejszych zwłaszcza partii, dla przede wszystkim PSL-u, dla Konfederacji, a w każdym razie i części związanej ze Sławomirem Męcenem. Razem też mówi o resecie i rozwój plus także oraz pewnie kilka mniejszych środowisk politycznych i okołopolitycznych. I tam można wyodrębnić kilka elementów związanych z tym słowem. To jest na pewno ucieczka przed polaryzacją.
Jeszcze dwa słowa o Nawrockim. Trzeba też pamiętać o tym, że on jest tym politykiem, który się bardzo mocno zaangażował w ten konflikt i to po jednej konkretnej stronie. W momencie, kiedy ten konflikt wybuchł 30 października, w dniu, w którym sędziowie wybrani przez obecną większość sejmową de facto przejęli kontrolę nad Trybunałem Konstytucyjnym, Karol Nawrocki był takim najbardziej aktywnym, najbardziej Działającym politykiem broniącym poprzedniego status quo w Trybunale Konstytucyjnym. Teraz jego kancelaria jest organizatorem spotkań o resecie, ale sam prezydent też ani w poniedziałek nie wziął udziału w tym spotkaniu, w tym dzisiejszym planowanym na godzinę 17 też nie bierze udziału. Pokazuje jakiś pewien jednak dystans. Nie jest ojcem tego projektu, ale powiedzmy gospodarzem, ale to też nie w pełni, bo de facto tym gospodarzem mianuje Boguckiego.
Ja to chyba czytam trochę inaczej. Znaczy wydaje mi się, że potencjalnie największym zwycięzcą tej sytuacji mógłby właśnie być Karol Nawrowski, szczególnie jeżeli zwiększyłyby się jego kompetencje w ramach zmiany Konstytucji. I ja mam takie poczucie, że on nie uczestniczy w tym dlatego, że on pokazuje, że tu wszystkie środowiska polityczne go proszą o to, żeby on przyszedł, I pomógł uzdrowić właśnie tą sytuację i że ta gra polega na tym, żeby się zdystansować, ale po to, żeby on mógł w końcu wyjść i powiedzieć, no tu PSL razem z Konfederacją i razem położyli projekt i proszą mnie, żebym to ja w ten czy inny sposób akceptował, kto wchodzi do Trybunału Konstytucyjnego. Prezydent Polski, muszę się na to zgodzić, a symbolicznie i istotnie ta rola Nawrockiego miała być taka, że reset oznacza z mojej perspektywy przede wszystkim utrącenie władzy Taczyńskiego i Tuska.
Cena tego, ale też korzyść dla ciebie będzie taka, że ty musisz bić nóż w plecy Jarosława Kaczyńskiego. Wywracamy stary porządek, wprowadzamy nowy porządek. Robimy reset Trybunału Konstytucyjnego pod warunkiem, że to my razem ustalamy, jak to będzie wyglądało, zostawiając Jarosława Kaczyńskiego i szerzej Prawo i Sprawiedliwość na spalonym. Nie mam pojęcia, czy tak jest, ale wrzucam taką myśl, że ten reset to też jest element właśnie i że on niekoniecznie musi oznaczać strącenie z piedestału zarazem w tym samym momencie, tak jakby chciał męcen Tuska i Kaczyńskiego, to też może być element gry obu tych środowisk. Ciekawe, bo ja jak mówiłaś repolaryzacja, to myślałam, że chodzi o coś zupełnie innego, czyli bunt partii spoza Duopolu PiS Platforma przeciwko temu Duopolowi i stworzenie frontu Duopol kontra nie Duopol i bardziej by to do mnie chyba przemawiało.
Chodzi o to, żeby PiS się denerwował, żeby PiS wysyłał jakieś nerwowe sygnały. I pewnie bardzo by się z tego też ucieszyła Konfederacja, która przy okazji gra własną grę, zwłaszcza Sławomir Mencen, bo Można się zastanawiać, czy Kosiniak-Kamyszy jest specjalnie wypuszczany przez Donalda Tuska, czy działa po prostu za zezwoleniem Donalda Tuska, czy też to jest jego własna gra. Natomiast nie ma chyba wątpliwości, że Sławomir Mentzen gra własną grę i tutaj żadnego pozwolenia od nikogo na to nie dostał. Więc jakikolwiek reset, który niekoniecznie nawet musi dotyczyć samego Trybunału Konstytucyjnego. Tutaj Donald Tusk mówi raczej jasno, to co się stało się nie odstanie, mamy Trybunał, działa.
I ja rozumiem, że jeżeli Nowa Lewica, no nie ma w tym temacie, jakim jest spór o Trybunał Konstytucyjny, w zasadzie wiele do powiedzenia, wiele do zaproponowania. Nie ma też wielkich autorytetów, którymi mogłaby Kto sieje wiatr? Nasłuch. Przejęli Trybunał Konstytucyjny. No i właśnie takie pójście w zaparte, jeżeli chodzi o jakieś kolejne nowe furtki sporu z Karolem Nawrockim. I rozumiem, że też przez to Nowa Lewica nie uczestniczyła i pewnie dalej nie będzie uczestniczyć w żadnych spotkaniach.
Zgoda, ale tutaj Maciu Peńki przypis, który nie wiąże się może z tematem Trybunału Konstytucyjnego, ale wiąże się z lewicą i prezydentem. Mnie bardzo jednak zaskoczył Krzysztof Gawkowski, który zaprosił prezydenta na konsultację w sprawie projektu ustawy O blokowaniu treści w internecie to jest wyłom już dłuższej tradycji rządu, który nie chciał konsultować z prezydentem projektów ustaw przed ich uchwaleniem. Zgoda, aczkolwiek wydaje mi się, że jednak zaproszenie prezydenta jest sygnałem, że ja nie będę rozmawiał. To znaczy powiedzenie, że ja jestem gotów pójść do prezydenta i rozmawiać o tej ustawie jest sygnałem, że jestem otwarty na rozmowę.
Powiedzenie prezydencie przyjdź do mnie i wtedy porozmawiamy jest warunkiem niespełnialnym w hierarchii i układzie politycznym, więc wydaje mi się, że to też raczej było takie mrugnięcie, że ja jestem oczywiście otwarty, bo tu chodzi o dobro dzieci, ale tak naprawdę to wyłomem bym tego nie nazywał. Cała nasza rozmowa jest trochę o mruganiu i o gestach. Ja się jeszcze chciałam odnieść do słów Michała o Lewicy. Myślę, że ta postawa nowej Lewicy w kwestii Trybunału Konstytucyjnego wynika z tego, co widzieliśmy w różnych badaniach, że wyborcy Lewicy często bywają jeszcze bardziej antypisowscy niż wyborcy Koalicji Obywatelskiej. A też przez ich profil, stosunkowo wyższe wykształcenie, wielu z nich mieszka w miastach, myślę, że mogą być bardziej zainteresowani kwestią praworządności czy Trybunału Konstytucyjnego niż przeciętni wyborcy i ta sprawa może być dla nich ważna i stąd ta wyrazistość.
To są dla nich szanse na krok w kierunku normalizacji, na krok w kierunku zyskania jakiejś większej powagi, jakiegoś większego właśnie tego politycznego grawitas i o ile Konfederacja Bosaka i Mencena już wiele tych kroków wykonała i jeden z nich jest chociażby w osobie samego marszałka Bosaka, który właśnie jest wicemarszałkiem O tyle Konfederacja Korony Polskiej no bardzo sobie ceni takie spotkania, możliwość wysłania tam swojego przedstawiciela, możliwość wystąpienia na konferencji prasowej, możliwość wspólnych zdjęć chociażby właśnie z przedstawicielami Pałacu Prezydenckiego no i też takiego pokazania, że ta korona jest właśnie. To co powiedział zresztą Karol Nawrocki parę tygodni temu w jednym z wywiadów, jest obecny na scenie, jest coraz ważniejszym aktorem i ma ludzi, których może wysłać, którzy mogą dyskutować jak równy z równym z innymi przedstawicielami tych doświadczonych partii podczas właśnie debat o chociażby praworządności czy Trybunale Konstytucyjnym.
Bo wydaje mi się, że w sposób oczywisty jego otoczenie i sposób, w jaki na przykład Karol Nawrocki przemawiał 11 listopada, no to nam sugeruje, że Karol Nawrocki chce awantury, Wpisał się w tę awanturę, zawrócił ten samolot, wleciał nam do Trybunału Konstytucyjnego i jest gotów się bić. Ale z drugiej strony to stanowisko, to ocieplanie się w świetle reflektorów Karola Nawrockiego, ten moment, kiedy on jest gospodarzem tej rozmowy. Mam podejrzenie, i to jest pytanie do ciebie Wojtku, że jednak ludzie PiSu, czyli Bogucki, Szefernaker, I te osoby, które są od początku z Nawrockim, ale w pewnym sensie są jednak elementami stałego porządku, nie mają tu najmniejszej wątpliwości.
Od elektrowni atomowej przez gaz, aż po wszystkie F-y ze wszystkimi możliwymi numerkami i nie tylko. I w związku z tym myślę, że Amerykanom jednak zależy na stabilizacji. To znaczy myślę, że to jest siła zewnętrzna, która ze względu właśnie na kwestie gospodarcze i ekonomiczne jednak nie sprzyja scenariuszowi, w którym Polska zaczyna wpadać w ten krokociąg i nie jest w stanie z niego wyjść. No tutaj z prezydentem jest jeszcze ten kłopot, że on jest prezydentem i w związku z tym on nie może pójść w scenariusz całkowitej awantury i powiedzieć na przykład, że doszło do zamachu na Trybunał Konstytucyjny, w związku z tym ja teraz będę na wojnie atomowej z rządem i na przykład nie podpiszę już nigdy żadnej nominacji, nie podpiszę żadnej ustawy.
Ja mam wrażenie, że zapisaliście go po stronie awantury, a wydaje mi się, że Donald Tusk jest akurat tym zawodnikiem w tej rozgrywce, który najchętniej skacze między tymi dwoma polami i nie robi tego dlatego, że jest pogubiony albo poszukuje, tylko robi to bardzo, bardzo świadomie. Tak, myślę, że Donald Tusk z jednej strony jest oczywistym beneficjentem polaryzacji, to znaczy mówiliśmy o tym, że Koalicja Obywatelska razem z PiS-em korzystają na polaryzacji. Chyba o samym Tusku mówiliśmy mniej, ale Donald Tusk jako lider tej partii na pewno na polaryzacji korzysta. Natomiast, ponieważ wydaje mi się, że ma poczucie kontroli nad sytuacją, to pozwala sobie próbować korzystać nie tylko z polaryzacji, ale też Starać się uszczknąć coś ze strony przeciwników polaryzacji i zwolenników resetu i przejmując kontrolę nad Trybunałem Konstytucyjnym wyciąga rękę do zgody.
Znaczy, że w zasadzie on może wywołać awanturę, I wprowadzić policję do Trybunału i potem w zasadzie umyć ręce i przez ileś tygodni w zasadzie stwierdzić, że on zrobił swoje, Trybunał działa i zostawia każdy kolejny krok w tym momencie sędziom Trybunału Konstytucyjnego, tak? I domyślam się, że szczególnie w tym betonowym elektoracie jest oczekiwanie pójścia dalej, szybciej, zatrzymania Święczkowskiego, aresztowania Święczkowskiego na trzy miesiące. Nie wiem, postawienia Glapińskiego przed Trybunał Stanu szybciej albo właśnie znów zatrzymanie go za to, że przestał wykonywać transakcje Trybunału Konstytucyjnego. Natomiast on może sobie pozwolić, bo ten betonowy elektorat, no w zasadzie nigdzie nie pójdzie, jeśli poczeka jeszcze chwilę.
No i pytanie, która z tych emocji przeważy, bo jednak mimo wszystko w polityce ta awantura i chaos, wydaje mi się, są atrakcyjniejsze i ciekawsze niż pokój i spokój. No to pewnie zależy od obszarów. Wyobrażam sobie, że Koalicja Obywatelska będzie szukała emocji i będzie szukała sporu z PiS-em na wielu różnych obszarach, ale w kwestiach takich instytucjonalnych myślę, że właśnie rządzącym może zależeć na tym, żeby ta awantura ucichła i żeby jak najszybciej pokazać wyborcom, że Trybunał działa, że podejmuje decyzje korzystne dla obywateli. A niekoniecznie zawsze w myśl tego, co chciałby rząd. Tak, myślę, że to może być też elementem legitymizacji tych sędziów, którzy rządzą obecnie Trybunałem, więc w warstwie instytucjonalnej tak, w emocjonalnej niekoniecznie. No tutaj ja bym jeszcze się odniósł do konfiguracji, czyli do tego, jak te partie pójdą do wyborów, bo jeśli będziemy mieli, tak jak teraz chyba sądzimy, wspólną listę koalicyjną, a coraz więcej na to wskazuje, bo lewica jest słaba w sondażach, ma teraz niecałe 7%, PSL-u nad progiem nie ma od bardzo dawna.
Pokazano wszystkie 14 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Andrzej Bobiński przedstawia temat i zaprasza do rozmowy o polityce i konfliktach politycznych.
Rozmowa o znaczeniu słowa reset i jego użyciu jako emocji, a nie zmiany konstytucyjnej.
Analiza postawy Karola Nawrockiego i jego roli w konflikcie politycznym.
Rozmowa o konfliktach między PiS a Konfederacją i ich motywacjach.
Analiza postawy Nowej Lewicy w kontekście konfliktu i jej ambicji.
Rozmowa o tym, które środowiska polityczne korzystają z awantury, a które szukają spokoju.
Analiza postaw Konfederacji i Koalycji Obywatelskiej w konflikcie.
Analiza postawy PSL i jej ambicji w kontekście spokoju i awantury.
Analiza rozmów z Prezydentem i ich wpływ na politykę.
Analiza polityki trójgranicznej i jej wpływów na politykę.
Analiza postawy Karola Nawrockiego i jego roli w konflikcie politycznym.
Rozmowa skupia się na awanturach i emocjach w polityce, analizując postawy Karola Nawrockiego, Donalda Tusa i innych polityków. Wyjaśniono, że Tusk korzysta z polaryzacji, podczas gdy Nawrocki i jego otoczenie chcą awantury.
Analiza strategii Koalicji Obywatelskiej i rządzącej w kampanii wyborczej, z podkreśleniem konfliktu między awanturą a spokojem.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Spór o Trybunał Konstytucyjny ożywił dyskusję o politycznym resecie. Jedni politycy próbują zagospodarować zmęczenie polaryzacją, inni podsycają konflikt.
W dzisiejszym odcinku Joanna Sawicka, Michał Piedziuk i Wojciech Szacki zastanawiają się, co kryje się za hasłem resetu, analizują strategie poszczególnych ugrupowań oraz przyglądają się politycznej grze Donalda Tuska i Karola Nawrockiego.
Rozmowę prowadzi Andrzej Bobiński.
W czwartek 26 listopada o zapraszamy do Baru Studio na specjalne wydanie #studianasłuch. Wspólnie z Katarzyną Kasią, filozofką i publicystką, zastanowimy się nad mechanizmami sukcesji, przede wszystkim tej politycznej – od wewnątrzpartyjnych rywalizacji po strategie budowania przyszłych liderów. A przyczynkiem do naszego spotkania jest premiera spektaklu "Sukcesja" na motywach sztuki "Życie jest snem" Pedra Calderóna de la Barca w reżyserii Anny Smolar, która odbędzie się 27 listopada 2026 r. w Teatrze Studio.