Kto sieje wiatr? | Nasłuch
Spór o Trybunał Konstytucyjny ożywił dyskusję o politycznym resecie. Jedni politycy próbują zagospodarować zmęczenie polaryzacją, inni podsycają konflikt.W dzisiejszym odcinku Joanna Sawicka, Michał Piedziuk i Wojciech Szacki zastanawiają się, co kryje się za hasłem resetu, analizują strategie poszczególnych ugrupowań oraz przyglądają się politycznej grze Donalda Tuska i Karola Nawrockiego.Rozmowę prowadzi Andrzej Bobiński.W czwartek 26 listopada o 19:00 zapraszamy do Baru Studio na specjalne wydanie #studianasłuch. Wspólnie z Katarzyną Kasią, filozofką i publicystką, zastanowimy się nad mechanizmami sukcesji, przede wszystkim tej politycznej – od wewnątrzpartyjnych rywalizacji po strategie budowania przyszłych liderów. A przyczynkiem do naszego spotkania jest premiera spektaklu "Sukcesja" na motywach sztuki "Życie jest snem" Pedra Calderóna de la Barca w reżyserii Anny Smolar, która odbędzie się 27 listopada 2026 r. w Teatrze Studio.
Wojtku, jak ty rozumiesz reset w znaczeniu emocji, a nie zmian konstytucji? Reset wrócił przy okazji kryzysu wokół Trybunału Konstytucyjnego, ale moim zdaniem właśnie już się oderwał od tego desygnatu i poszukiwanie resetu stało się po prostu szukaniem nowego wehikułu politycznego dla kilku mniejszych zwłaszcza partii, dla przede wszystkim PSL-u, dla Konfederacji, a w każdym razie i części związanej ze Sławomirem Męcenem. Razem też mówi o resecie i rozwój plus także oraz pewnie kilka mniejszych środowisk politycznych i okołopolitycznych. I tam można wyodrębnić kilka elementów związanych z tym słowem. To jest na pewno ucieczka przed polaryzacją.
Nie jest przypadkiem zresztą, że to mniejsze partie właśnie są zainteresowane resetem. Ta polaryzacja, która zwłaszcza po stronie koalicyjnej zbiera żniwo, no PSL ma 3,5% w większości sondaży, jest dla właśnie PSL-u bardzo dużym zagrożeniem i oni chcą się odróżnić, uciec, wrócić do tej retoryki trzeciodrogowej, tylko w kostiumie już Po drugie jest to pokazanie, że konflikt polityczny zabrnął już tak daleko, że nie da się go rozwiązać tymi metodami, które są na stole, które są na co dzień używane przez polityków i że trzeba teraz sięgnąć Coś nowego, potężniejszego, związanego już ze zmianą konstytucji, z wyjściem poza te bariery, o które się obijamy przez lata.
Zacznie rosnąć w sondażach. Ja bym jeszcze dodał chyba jedno środowisko, które intensywnie gra na reset i to jest środowisko Karola Nawrockiego i sam Karol Nawrocki. Więc to nie są tylko małe partie, to jest też duży polityk. Moim zdaniem tutaj te motywacje pewnie są trochę inne. Prezydent nie wypowiedział się sam z siebie, że on jest zwolennikiem resetu. On występuje w tej swojej ulubionej roli gospodarza spotkań, człowieka, który Teoretycznie przynajmniej ma jakieś możliwości, żeby tę operację przeprowadzić. Myślę, że on bardzo lubi być w tej roli człowieka, do którego przychodzą ludzie z różnych partii, od PiSu przez Konfederację Koronę, aż po PSL i Polskę 2050.
Ja to chyba czytam trochę inaczej. Znaczy wydaje mi się, że potencjalnie największym zwycięzcą tej sytuacji mógłby właśnie być Karol Nawrowski, szczególnie jeżeli zwiększyłyby się jego kompetencje w ramach zmiany Konstytucji. I ja mam takie poczucie, że on nie uczestniczy w tym dlatego, że on pokazuje, że tu wszystkie środowiska polityczne go proszą o to, żeby on przyszedł, I pomógł uzdrowić właśnie tą sytuację i że ta gra polega na tym, żeby się zdystansować, ale po to, żeby on mógł w końcu wyjść i powiedzieć, no tu PSL razem z Konfederacją i razem położyli projekt i proszą mnie, żebym to ja w ten czy inny sposób akceptował, kto wchodzi do Trybunału Konstytucyjnego. Prezydent Polski, muszę się na to zgodzić, a symbolicznie i istotnie ta rola Nawrockiego miała być taka, że reset oznacza z mojej perspektywy przede wszystkim utrącenie władzy Taczyńskiego i Tuska.
Z drugiej strony mamy PSL, który gra w tę samą grę, więc pytanie, czy to nie jest po prostu wypuszczenie skrzydeł świadome, Żeby grały o tych wyborców takich trochę zdezorientowanych, trochę szukających czegoś nowego, jakichś byłych wyborców trzeciej drogi. Aśka kiwa głową. Kiwam głową na nie, a nie na tak. Aśka macha głową. Gniewnie. Ja raczej nie zgodziłabym się z tym, że jest to świadome wypuszczenie skrzydeł w Koalicji Obywatelskiej. Nie ma radości związanej z tym, że PSL robi to, co robi w kwestii resetu. Jest raczej takie przyzwolenie i świadomość tego, że Taki jest po prostu Władysław Kosiniak-Kamysz. Tusk mu ufa, Tusk z nim współpracuje, Tusk akceptuje różne jego zachowania, bo wie, że tak generalnie PSL i Kosiniak-Kamysz są lojalnymi współpracownikami Koalicji Obywatelskiej i rządu.
I to wszystko prowadzi mnie do wniosku, że jednak obie konfederacje w tym konflikcie chciałyby wyjść na partie merytoryczne, które doprowadzają swoim udziałem, swoimi pomysłami jednak do jakiegoś konsensusu, czyli raczej uspokajają. A już w ogóle konfederacja Bosaka i Mencena ma o tyle swoje duże zainteresowanie w tym temacie, no bo to tak naprawdę ona jako pierwsza postawiła postulat resetu i to już parę ładnych lat temu. Myślę, że o PSL-u długo nie będziemy dyskutować, bo w sposób oczywisty to jest ta partia, co do której chyba nie ma wątpliwości, to jest ta partia, która chciałaby spokoju. Prawda, Jan? Czy chciałbyś to jakkolwiek niuansować? Tak jak wydaje mi się, że ciężko w ogóle na polskiej scenie wskazać partie, które chcą spokoju, bo im więcej się dzieje wokół danego ugrupowania, tym łatwiej jest przyciągnąć uwagę wyborców.
Natomiast rzeczywiście PSL nie ma za wielu pomysłów i narzędzi na to, jak w taki awanturniczy sposób zjednywać sobie wyborców. Nie jestem pewna, czy ta droga przez spokój jest jakoś szalenie skuteczna, ale na pewno Jest zgodna z temperamentem i naturą polityczną Kosiniaka-Kamysza i raczej do tego dąży. Jeszcze wydreptywanie ścieżek do Pałacu Prezydenckiego może służyć Kosiniakowi-Kamyszowi też przed batalią o dwukadencyjność i im sympatyczniej się będzie PSL zachowywał wobec Pałacu, tym jest większa szansa, że może uda się coś jednak ugrać w sprawie dwukadencyjności, która jest dla PSL-u żywotnie ważna. Ja bym jeszcze chyba po tej stronie zapisywał w tym momencie, chociaż się może zmieniać i pewnie w miarę szybko, Mateusza Morawieckiego, bo to jest to środowisko na prawicy, które teoretycznie chce depolaryzować i przekładać, przenosić tę debatę polityczną w kierunku powiedzmy kwestii merytorycznych, rozwoju, gospodarki, w sensie uciekać trochę od tego sporu i właśnie pokazywać, że Mateusz Morawiecki ma pomysł na Polskę, a nie pomysł na awanturę.
I myślę, że gdzieś na jakimś etapie była też nadzieja, że uda się przeciągnąć PSL, bo Politycy PiSu powtarzają, że jak Karol Nawrocki mówił do Donalda Tuska, panie premierze, został pan sam na posiedzeniu Rady Bezpieczeństwa Narodowego, to chodziło mu o to, że opuścił go nawet PSL. To się nie wydarzyło, to się moim zdaniem nie wydarzy w tej kadencji, ale pewnie jakieś takie kalkulacje tu i ówdzie się pojawiają. Ja się do tego bym jeszcze dopowiedział i wskazał na siłę zewnętrzną, która moim zdaniem może podszeptywać Karolowi Nawrockiemu, że Większa awantura nie sprzyja i to mogą być nasi sojusznicy zza oceanu, jeżeli jeszcze się Polską zajmują, bo mają swoje problemy. Ale na tyle, na ile jestem w stanie zrozumieć i przeczytać, czego chcieliby Amerykanie, to niezależnie od tego, czy Amerykanie by chcieli, żeby tu rządził Tusk, Nawrocki, Morawiecki czy Kaczyński, to Amerykanie przede wszystkim chcieliby, żebyśmy od nich kupowali bardzo dużo różnych rzeczy.
No i pytanie, która z tych emocji przeważy, bo jednak mimo wszystko w polityce ta awantura i chaos, wydaje mi się, są atrakcyjniejsze i ciekawsze niż pokój i spokój. No to pewnie zależy od obszarów. Wyobrażam sobie, że Koalicja Obywatelska będzie szukała emocji i będzie szukała sporu z PiS-em na wielu różnych obszarach, ale w kwestiach takich instytucjonalnych myślę, że właśnie rządzącym może zależeć na tym, żeby ta awantura ucichła i żeby jak najszybciej pokazać wyborcom, że Trybunał działa, że podejmuje decyzje korzystne dla obywateli. A niekoniecznie zawsze w myśl tego, co chciałby rząd. Tak, myślę, że to może być też elementem legitymizacji tych sędziów, którzy rządzą obecnie Trybunałem, więc w warstwie instytucjonalnej tak, w emocjonalnej niekoniecznie. No tutaj ja bym jeszcze się odniósł do konfiguracji, czyli do tego, jak te partie pójdą do wyborów, bo jeśli będziemy mieli, tak jak teraz chyba sądzimy, wspólną listę koalicyjną, a coraz więcej na to wskazuje, bo lewica jest słaba w sondażach, ma teraz niecałe 7%, PSL-u nad progiem nie ma od bardzo dawna.
Pokazano wszystkie 9 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Andrzej Bobiński przedstawia temat i zaprasza do rozmowy o polityce i konfliktach politycznych.
Rozmowa o znaczeniu słowa reset i jego użyciu jako emocji, a nie zmiany konstytucyjnej.
Analiza postawy Karola Nawrockiego i jego roli w konflikcie politycznym.
Rozmowa o konfliktach między PiS a Konfederacją i ich motywacjach.
Analiza postawy Nowej Lewicy w kontekście konfliktu i jej ambicji.
Rozmowa o tym, które środowiska polityczne korzystają z awantury, a które szukają spokoju.
Analiza postaw Konfederacji i Koalycji Obywatelskiej w konflikcie.
Analiza postawy PSL i jej ambicji w kontekście spokoju i awantury.
Analiza rozmów z Prezydentem i ich wpływ na politykę.
Analiza polityki trójgranicznej i jej wpływów na politykę.
Analiza postawy Karola Nawrockiego i jego roli w konflikcie politycznym.
Rozmowa skupia się na awanturach i emocjach w polityce, analizując postawy Karola Nawrockiego, Donalda Tusa i innych polityków. Wyjaśniono, że Tusk korzysta z polaryzacji, podczas gdy Nawrocki i jego otoczenie chcą awantury.
Analiza strategii Koalicji Obywatelskiej i rządzącej w kampanii wyborczej, z podkreśleniem konfliktu między awanturą a spokojem.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Spór o Trybunał Konstytucyjny ożywił dyskusję o politycznym resecie. Jedni politycy próbują zagospodarować zmęczenie polaryzacją, inni podsycają konflikt.
W dzisiejszym odcinku Joanna Sawicka, Michał Piedziuk i Wojciech Szacki zastanawiają się, co kryje się za hasłem resetu, analizują strategie poszczególnych ugrupowań oraz przyglądają się politycznej grze Donalda Tuska i Karola Nawrockiego.
Rozmowę prowadzi Andrzej Bobiński.
W czwartek 26 listopada o zapraszamy do Baru Studio na specjalne wydanie #studianasłuch. Wspólnie z Katarzyną Kasią, filozofką i publicystką, zastanowimy się nad mechanizmami sukcesji, przede wszystkim tej politycznej – od wewnątrzpartyjnych rywalizacji po strategie budowania przyszłych liderów. A przyczynkiem do naszego spotkania jest premiera spektaklu "Sukcesja" na motywach sztuki "Życie jest snem" Pedra Calderóna de la Barca w reżyserii Anny Smolar, która odbędzie się 27 listopada 2026 r. w Teatrze Studio.