Kto sieje wiatr? | Nasłuch
Spór o Trybunał Konstytucyjny ożywił dyskusję o politycznym resecie. Jedni politycy próbują zagospodarować zmęczenie polaryzacją, inni podsycają konflikt.W dzisiejszym odcinku Joanna Sawicka, Michał Piedziuk i Wojciech Szacki zastanawiają się, co kryje się za hasłem resetu, analizują strategie poszczególnych ugrupowań oraz przyglądają się politycznej grze Donalda Tuska i Karola Nawrockiego.Rozmowę prowadzi Andrzej Bobiński.W czwartek 26 listopada o 19:00 zapraszamy do Baru Studio na specjalne wydanie #studianasłuch. Wspólnie z Katarzyną Kasią, filozofką i publicystką, zastanowimy się nad mechanizmami sukcesji, przede wszystkim tej politycznej – od wewnątrzpartyjnych rywalizacji po strategie budowania przyszłych liderów. A przyczynkiem do naszego spotkania jest premiera spektaklu "Sukcesja" na motywach sztuki "Życie jest snem" Pedra Calderóna de la Barca w reżyserii Anny Smolar, która odbędzie się 27 listopada 2026 r. w Teatrze Studio.
Wojtku, jak ty rozumiesz reset w znaczeniu emocji, a nie zmian konstytucji? Reset wrócił przy okazji kryzysu wokół Trybunału Konstytucyjnego, ale moim zdaniem właśnie już się oderwał od tego desygnatu i poszukiwanie resetu stało się po prostu szukaniem nowego wehikułu politycznego dla kilku mniejszych zwłaszcza partii, dla przede wszystkim PSL-u, dla Konfederacji, a w każdym razie i części związanej ze Sławomirem Męcenem. Razem też mówi o resecie i rozwój plus także oraz pewnie kilka mniejszych środowisk politycznych i okołopolitycznych. I tam można wyodrębnić kilka elementów związanych z tym słowem. To jest na pewno ucieczka przed polaryzacją.
Zacznie rosnąć w sondażach. Ja bym jeszcze dodał chyba jedno środowisko, które intensywnie gra na reset i to jest środowisko Karola Nawrockiego i sam Karol Nawrocki. Więc to nie są tylko małe partie, to jest też duży polityk. Moim zdaniem tutaj te motywacje pewnie są trochę inne. Prezydent nie wypowiedział się sam z siebie, że on jest zwolennikiem resetu. On występuje w tej swojej ulubionej roli gospodarza spotkań, człowieka, który Teoretycznie przynajmniej ma jakieś możliwości, żeby tę operację przeprowadzić. Myślę, że on bardzo lubi być w tej roli człowieka, do którego przychodzą ludzie z różnych partii, od PiSu przez Konfederację Koronę, aż po PSL i Polskę 2050.
Czy naprawdę prezydent chce resetu, to tutaj zdania są już podzielone. Jest to niejednoznaczne o tyle, że PiS jest przeciwnikiem resetu, a sam prezydent musi pewnie lawirować między Chęcią pomocy PiS-owi, a chęcią pomocy samemu sobie, a jeszcze jakimiś rozmowami właśnie z tymi wszystkimi ludźmi, którzy o resecie mówią. Ja też mam wrażenie, że akurat ośrodek prezydencki ucieka od tego pojęcia resetu. Który jest dosyć mocne, ostre i stawia sprawę jasno. Stara się jednak być właśnie tym uzdrowicielem. Raczej przybiera formę tego, który tu będzie okładał tą całą sytuację i próbował jakoś uzdrawiać, a nie odcinać coś i przykładać rękę do resetu. Natomiast rzeczywiście, jeśli dla kogoś to pojęcie gra, no to chyba najbardziej właśnie dla Konfederacji.
Ja to chyba czytam trochę inaczej. Znaczy wydaje mi się, że potencjalnie największym zwycięzcą tej sytuacji mógłby właśnie być Karol Nawrowski, szczególnie jeżeli zwiększyłyby się jego kompetencje w ramach zmiany Konstytucji. I ja mam takie poczucie, że on nie uczestniczy w tym dlatego, że on pokazuje, że tu wszystkie środowiska polityczne go proszą o to, żeby on przyszedł, I pomógł uzdrowić właśnie tą sytuację i że ta gra polega na tym, żeby się zdystansować, ale po to, żeby on mógł w końcu wyjść i powiedzieć, no tu PSL razem z Konfederacją i razem położyli projekt i proszą mnie, żebym to ja w ten czy inny sposób akceptował, kto wchodzi do Trybunału Konstytucyjnego. Prezydent Polski, muszę się na to zgodzić, a symbolicznie i istotnie ta rola Nawrockiego miała być taka, że reset oznacza z mojej perspektywy przede wszystkim utrącenie władzy Taczyńskiego i Tuska.
Lubię myśl, którą wypowiedziałaś, Anna, tylko jest jedno słowo, które bym z niej wykreślił, to jest centrowy. W sensie nie wiem, jak rozumiemy partię centrową, ale myślę, że to nie jest tęsknota za partią centrową. No pewnie nie, bo tu nie pasuje Konfederacja. To jest tęsknota za partią depolaryzującą, za partią, która się znajduje poza sporem Platforma PiS. To nie znaczy, że ta partia ma być centrowa, bo tak naprawdę chyba nie wiemy, co to miałoby znaczyć. Słuchajcie, mam dla was taki szybki test i byśmy poszli dalej. Wypisałem sobie parę słów i prosimy o krótkie odpowiedzi, tak czy nie. Czy reset to depolaryzacja? Tak. Wojtek? Tak. No ja mam chyba bliżej, że nie. Okej. Czy reset to nowa trzecia droga? Tak, coś w tym rodzaju. Tak. Ja znów się wyłam i chyba powiem, że nie. Czy reseciarze to nowi symetryści? Myślę, że tak.
To może tak być. Znaczy ja nie wiem, jak te repolaryzacje mogłyby wyglądać, tak? Czy to jest Konfederacja i partie powiedzmy nowe versus stary porządek? Czy to jest próba właśnie zmiany układu po prawej stronie i stworzenie nowej polaryzacji wokół trochę innych tematów i innych wrażliwości, ale zostawiając tą stronę liberalną, centrową, po stronie Tuska? Tu w ogóle moim zdaniem jesteśmy na rozdrożu i to jest rzeczywiście fascynujący moment w polskiej polityce, bo niewątpliwie Donald Tusk w ten sposób kusi Karola Nawrockiego. Samo przyjęcie tego zaproszenia byłoby dla PiSu ciężkim ciosem, po którym trudno by się było pozbierać. Dlatego też Karol Nawrocki nie pali się do tej rozmowy. I dlatego też pewnie Donald Tusk mówi to publicznie, a nie po prostu na przykład zadzwoni do Karola Nawrockiego i go zaprosi.
Chodzi o to, żeby PiS się denerwował, żeby PiS wysyłał jakieś nerwowe sygnały. I pewnie bardzo by się z tego też ucieszyła Konfederacja, która przy okazji gra własną grę, zwłaszcza Sławomir Mencen, bo Można się zastanawiać, czy Kosiniak-Kamyszy jest specjalnie wypuszczany przez Donalda Tuska, czy działa po prostu za zezwoleniem Donalda Tuska, czy też to jest jego własna gra. Natomiast nie ma chyba wątpliwości, że Sławomir Mentzen gra własną grę i tutaj żadnego pozwolenia od nikogo na to nie dostał. Więc jakikolwiek reset, który niekoniecznie nawet musi dotyczyć samego Trybunału Konstytucyjnego. Tutaj Donald Tusk mówi raczej jasno, to co się stało się nie odstanie, mamy Trybunał, działa.
Natomiast jednocześnie myślę, że Nowa Lewica jest tutaj w pułapce, bo na tym konflikcie, na tej polaryzacji Jeżeli ktoś z rządu może skorzystać, no to Donald Tusk i Koalicja Obywatelska. Nawet jeżeli Nowa Lewica będzie najgłośniej krzyczeć i najbardziej sprzeciwiać się działaniom PiSu czy decyzjom Karola Nawrockiego, to to nie ona jest tą partią, która tutaj może wiele ugrać. No dobrze. Przegadaliśmy sobie PiS, Koalicję Obywatelską i Lewicę. Jeszcze chętnie wrócę do tych wątków, ale chciałem, żebyśmy jednak resztę tej sceny sobie uporządkowali. A taka Konfederacja? To jest ugrupowanie, któremu zależy na awanturze czy na spokoju i jakby w którą emocje idzie Konfederacja? Ja mam tak, że przy tak jednak dużych wydarzeniach i takich spotkaniach, które w teorii są właśnie rozpromowywane jako spotkanie o wielkiej randze u prezydenta w Belwederze i tak dalej i tak dalej, to jednak Konfederacje i tutaj myślę zarówno o Sojuszu Nowej Nadziei z Narodowcami, jak i też bardzo ważnym graczu w tym momencie, czyli Koronie Polskiej, no te partie w takich momentach
To są dla nich szanse na krok w kierunku normalizacji, na krok w kierunku zyskania jakiejś większej powagi, jakiegoś większego właśnie tego politycznego grawitas i o ile Konfederacja Bosaka i Mencena już wiele tych kroków wykonała i jeden z nich jest chociażby w osobie samego marszałka Bosaka, który właśnie jest wicemarszałkiem O tyle Konfederacja Korony Polskiej no bardzo sobie ceni takie spotkania, możliwość wysłania tam swojego przedstawiciela, możliwość wystąpienia na konferencji prasowej, możliwość wspólnych zdjęć chociażby właśnie z przedstawicielami Pałacu Prezydenckiego no i też takiego pokazania, że ta korona jest właśnie. To co powiedział zresztą Karol Nawrocki parę tygodni temu w jednym z wywiadów, jest obecny na scenie, jest coraz ważniejszym aktorem i ma ludzi, których może wysłać, którzy mogą dyskutować jak równy z równym z innymi przedstawicielami tych doświadczonych partii podczas właśnie debat o chociażby praworządności czy Trybunale Konstytucyjnym.
I to wszystko prowadzi mnie do wniosku, że jednak obie konfederacje w tym konflikcie chciałyby wyjść na partie merytoryczne, które doprowadzają swoim udziałem, swoimi pomysłami jednak do jakiegoś konsensusu, czyli raczej uspokajają. A już w ogóle konfederacja Bosaka i Mencena ma o tyle swoje duże zainteresowanie w tym temacie, no bo to tak naprawdę ona jako pierwsza postawiła postulat resetu i to już parę ładnych lat temu. Myślę, że o PSL-u długo nie będziemy dyskutować, bo w sposób oczywisty to jest ta partia, co do której chyba nie ma wątpliwości, to jest ta partia, która chciałaby spokoju. Prawda, Jan? Czy chciałbyś to jakkolwiek niuansować? Tak jak wydaje mi się, że ciężko w ogóle na polskiej scenie wskazać partie, które chcą spokoju, bo im więcej się dzieje wokół danego ugrupowania, tym łatwiej jest przyciągnąć uwagę wyborców.
I w ogóle wydaje mi się coś, co nawet nie to, że to mu myka, bo wy to mówicie, ale coś, co warto jeszcze raz podbić, Znaczy problem z tym spokojem i z konfliktem w polityce jest taki, że konflikt jest 13 razy bardziej atrakcyjny, bo generuje uwagę, bo pozwala być wyrazistym, bo pozwala mobilizować swoich wyborców, a bycie orędownikiem spokoju najczęściej kojarzy się z byciem nudnym, Mało angażującym i nie dającym specjalnie przesłanek, żeby na siebie zagłosować. Oczywiście to jest kwestia tego, jak to opakować, jak to nazwać i dlatego ten reset pod tym względem jest o tyle ciekawy i w to moim zdaniem trochę gra Konfederacja, bo taki twardy reset może być spektakularny. To znaczy powiedzenie, żeby uspokoić musimy wyłączyć system, musimy zmienić system, musimy zamknąć okres transformacji, bo to jeszcze w tym moim bingo nie padło, to znaczy czy reset to jest koniec transformacji,
Pokazano wszystkie 11 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Andrzej Bobiński przedstawia temat i zaprasza do rozmowy o polityce i konfliktach politycznych.
Rozmowa o znaczeniu słowa reset i jego użyciu jako emocji, a nie zmiany konstytucyjnej.
Analiza postawy Karola Nawrockiego i jego roli w konflikcie politycznym.
Rozmowa o konfliktach między PiS a Konfederacją i ich motywacjach.
Analiza postawy Nowej Lewicy w kontekście konfliktu i jej ambicji.
Rozmowa o tym, które środowiska polityczne korzystają z awantury, a które szukają spokoju.
Analiza postaw Konfederacji i Koalycji Obywatelskiej w konflikcie.
Analiza postawy PSL i jej ambicji w kontekście spokoju i awantury.
Analiza rozmów z Prezydentem i ich wpływ na politykę.
Analiza polityki trójgranicznej i jej wpływów na politykę.
Analiza postawy Karola Nawrockiego i jego roli w konflikcie politycznym.
Rozmowa skupia się na awanturach i emocjach w polityce, analizując postawy Karola Nawrockiego, Donalda Tusa i innych polityków. Wyjaśniono, że Tusk korzysta z polaryzacji, podczas gdy Nawrocki i jego otoczenie chcą awantury.
Analiza strategii Koalicji Obywatelskiej i rządzącej w kampanii wyborczej, z podkreśleniem konfliktu między awanturą a spokojem.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Spór o Trybunał Konstytucyjny ożywił dyskusję o politycznym resecie. Jedni politycy próbują zagospodarować zmęczenie polaryzacją, inni podsycają konflikt.
W dzisiejszym odcinku Joanna Sawicka, Michał Piedziuk i Wojciech Szacki zastanawiają się, co kryje się za hasłem resetu, analizują strategie poszczególnych ugrupowań oraz przyglądają się politycznej grze Donalda Tuska i Karola Nawrockiego.
Rozmowę prowadzi Andrzej Bobiński.
W czwartek 26 listopada o zapraszamy do Baru Studio na specjalne wydanie #studianasłuch. Wspólnie z Katarzyną Kasią, filozofką i publicystką, zastanowimy się nad mechanizmami sukcesji, przede wszystkim tej politycznej – od wewnątrzpartyjnych rywalizacji po strategie budowania przyszłych liderów. A przyczynkiem do naszego spotkania jest premiera spektaklu "Sukcesja" na motywach sztuki "Życie jest snem" Pedra Calderóna de la Barca w reżyserii Anny Smolar, która odbędzie się 27 listopada 2026 r. w Teatrze Studio.