Mentionsy Mentionsy
Pogłębiarka PODCAST
Pogłębiarka PODCAST

Odcinek 135: Dziecko NIE JEST twoją własnością - Aneta Stępień Proszewska

12.01.2026 ·1 godz 29 min · 1 rozdział · 1 sponsor

Zapraszamy na kolejny #PogłębiarkaPodcast​! Oglądaj również na YT:https://youtu.be/ZVhLrNzALEcW tym odcinku wchodzimy na teren, na którym nie ma map, a GPS często traci zasięg: wychowanie nastolatków!Rozmawiamy o rodzicielstwie jako jeździe bez trzymanki, pełnej emocji, zmian nastrojów i sytuacji, których nikt nas nie uczył. O presji „ja muszę dla dziecka”, która po cichu prowadzi do wypalenia, frustracji i poczucia winy oraz o tym, jak z tej spirali wyjść, zanim rodzic sam się rozsypie.Zatrzymujemy się przy tym, co naprawdę jest kluczowe w relacji z nastolatkiem:= obecność zamiast kontroli,= relacja zamiast strategii,= oraz zgoda na to, że nie wszystko da się „dobrze ogarnąć”.Mówimy o wspieraniu rodziców w codzienności z dorastającym dzieckiem, o dbaniu o siebie i relacje wtedy, gdy rodzice nie są razem, a także o momentach, które potrafią zaskoczyć najbardziej, na przykład wtedy, gdy rano w piżamie wchodzisz do kuchni i spotykasz… partnerkę swojego syna robiącą kawę. Pojawia się też zdanie, które potrafi przewrócić myślenie o wychowaniu do góry nogami: „Dzieci nie rodzimy się dla nas” i dlaczego ta prawda, choć trudna, bywa niezwykle uwalniająca. Rozmawiamy też o zachwycie nad dzieckiem, zastanawiamy się czy prowadzi do narcyzmu, czy raczej buduje zdrową tożsamość. O zdrowych granicach, które są ramą dającą bezpieczeństwo.Zaczynamy od historii powstania książki naszej Gościni: "Jak zrozumieć nastolatka" oraz jej drogi do zajmowania się tematyką dorastania: od inspiracji, przez własne doświadczenia, aż po moment, w którym okazało się, że teoria bez życia niewiele pomaga.Zapraszamy serdecznie!------------------------------Aneta Stępień-Proszewska - ambasadorka Empatii i trenerka Porozumienia bez Przemocy, mediatorka i facylitatorka procesów zespołowych. Posiada ponad 20 lat doświadczenia menedżerskiego. Ekonomistka i psycholog, absolwentka SGH, MBA University of Minnesota oraz SWPS. Prowadzi warsztaty i programy rozwojowe z zakresu Resonant Healing. Pracuje indywidualnie z kobietami, mężczyznami, rodzicami, młodzieżą oraz liderami, łącząc coaching i podejście terapeutyczne z Resonant Healing oraz neuropsychologią interpersonalną. Wspiera w uwalnianiu się z lęku, wstydu i ograniczających schematów oraz w odkrywaniu wewnętrznej mocy i osobistego potencjału. Pracuje także jako coach liderów i doradczyni organizacji, wspierając zespoły i kultury oparte na dialogu, współpracy i współodpowiedzialności. Autorka książki.---------------------------------Spis treści:00:00:00 Dzisiaj w odcinku00:02:08 Aneta Stępień00:03:25 Jak zrozumieć nastolatka00:14:34 Jak dobrze funkcjonować jako rodzic00:29:31 Wychowanie dziecka w trudnych czasach00:53:04 Smutek vs złość01:09:07 Docenianie i zachwyt01:16:00 GraniceTo, co tworzymy, jest możliwe tylko dzięki Tobie! 🙌Jeśli chcesz, aby Pogłębiarka mogła dalej się rozwijać, docierać do nowych odbiorców i tworzyć jeszcze lepsze treści, dołącz do grona naszych darczyńców:➡️ online: https://poglebiarka.pl/wsparcie/➡️ na Patronite: https://pogle.pl/7GtL5➡️ darowizną na konto: 22 1870 1045 2078 1068 8519 0001 (Nest Bank Spółka Akcyjna)Tytuł: Darowizna na cele statutoweFundacja Pogłębiarka, Nowy Świat 33/13, 00-029 Warszawaa

No i to też jest łatwo mówić, a co innego jak idziemy przez życie z zakazem smucenia się, czy jakoś nie, bo to jest o całym tam obwodzie. Związanym ze smutkiem, żalem, opłakiwaniem i możemy w ogóle nie mieć do tego dostępu. I można mieć takie przekonanie właśnie, że jeśli to w takim męskim świecie, że ta złość jest właśnie taka sprawcza. Sprawcza, że tam masz wpływ. Tak, tak. A jeśli wejdzie w smutek, no to mi się rozpłynie w ogóle jakoś to. W ogóle mężczyźni są wychowywani na tych, co się nie smucą, nie opłakują, nie żałują, bo to się kojarzy ze słabością i to bardziej przystoi dziewczynkom, a potem kobietom.

Jedni mają więcej tego, drudzy mniej. Dla mnie to jest i o świadomości. I o postawie, i o kompetencji, i umiejętności też. Czyli, że można to ćwiczyć, że nawet jak teraz mi jest trudno w ogóle i wszystko co mówi mi dziecko, mówi to nie, biorę personalnie, że to jest o mnie, to można ćwiczyć to i być coraz bardziej zaawansowany w tym, że coś się nie wydarza, nawet ważnego albo bardzo ważnego dla mnie, to nie zostaje na długo z jakimś konfliktem, złością, tylko potrafię to puszczyć szybciej. No i pamiętaj, to Cię nie zdziwię, bo Ty to wiesz już z tych naszych rezonansowych wędrówek, że też to nie jest o takim prostym wyćwiczeniu, bo jeżeli nie mamy dostępu do prawej półkuli, do czucia, tylko jesteśmy właśnie w tej swojej lewej, głównie żyjemy w głowie i w tej lewej sprawczej, skutecznej, no to jakby ten obwód paniki żalu, w którym

Nie, bo towarzyszymy po prostu w... W tej przemianie dziecka, czy też pięknego, dorosłego, samodzielnego, autonomicznego człowieka, w tym kształtowaniu się motyla. I tam jest bardzo dużo przestrzeni dla mnie do zachwytu, jak dziecko właśnie coraz bardziej staje się samodzielne i zaradne, i autonomiczne, i sprawcze, i piękne. Więc też to nie jest, wiesz, o tym, że tam jest tylko o zmartwieniach i o frustracji i o pogubieniu, tylko właśnie, żeby znajdować w tym towarzyszeniu przestrzenie też właśnie i do tego obżałowywania i żałoby tego, co jest inaczej, niż byśmy sobie życzyli, bądź co tracimy, bądź co się zmienia.

Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.