Pogadane: Jan Hrynkiewicz

I pracując nad tą rolą z Anią Skorupą, która jest trenerką aktorską, coachką, bardzo zwracaliśmy uwagę w ogóle, co się wydarza w ciele Bartka i jakie przesunięcie powoduje spotkanie z Dawidem. To znaczy nawet w kwestii takich jak postawa, ale też dostęp do emocjonalności, bo zauważ, że w tej początkowej sekwencji, czyli do momentu pojawienia się Dawida, on prawie nie ujawnia emocji. On je dysocjuje. Nawet później te emocje gdzieś... On ogólnie ma problem z wyrażaniem emocji. Myślę, że to może mieć wiele przyczyn i jedną z takich podstawowych jest absolutny brak dotyku.

Taki nośny temat, no właśnie, no dokładnie tak. Dokąd teraz? Dokąd teraz? Do coacha, bo wspomniałeś o coachu, że mieliście. Czym ten coach się zajmował? On cię rozgrzewał emocjonalnie i wchodziłeś na plan, dobra, gramy teraz? Ja z Anią Skorupą pracowałem przed planem, zanim rozpoczęły się zdjęcia i to był dosyć skomplikowany i delikatny proces, mając na celu zbudowanie głębi bohatera, głębi psychologicznej, to znaczy wyeksplorowania też jego obszarów nieświadomych. I jak to wyjaśnić w ogóle i potem jak to zagrać? Do końca nie wiem.

Do końca nie wiem, co tam się wydarzyło, ale mam wrażenie, że to były ważne odkrycia. Kurde, tak próbuję w ogóle złapać czegoś takiego namacalnego. I może opowiem to na przykładzie. Jak wyglądała taka typowa sesja, która trwała kilka godzin z Anią? Ona zwykle odbywała się w godzinach porannych, ja przychodziłem, I zaczynałem opowiadać o jakimś swoim stanie aktualnym, coś z jakim materiałem jestem. To mógł być jakiś mój sen, to mogła być jakaś emocja, jakaś sprawa życiowa, która aktualnie u mnie wypływała. To też było bardzo ciekawe, jak się zsynchronizowałem na niektórych poziomach z moim bohaterem. gdzie czułem, że przechodzimy przez podobne procesy, nie wiem, w relacji z matką, jakiejś rekonstrukcji tej relacji i tak dalej, czy w moich relacyjnych sytuacjach innych i też w szukaniu dostępu do odwagi i do różnych rzeczy, gdzie czasem miałem wrażenie, że okej, to ja już przeszedłem przez to, przez co przechodzi teraz Bartek, ale to jest jeszcze przede mną.

I pytam o to Anie, jak to jest? W ogóle co ty tutaj robisz? I ona ma taką swoją teorię na ten temat, że Kamil pisząc scenariusz, czerpał z jakiegoś źródła, z jakiejś inspiracji, z czegoś trochę trudno nazywalnego. I że my zaglądamy do tego samego źródła, tylko innymi drzwiami. Więc nie ma szansy, żeby to się nie zgodziło, bo to jest po prostu jedna historia. I wtedy zacząłem wierzyć, że ten bohater istnieje naprawdę. To znaczy, że on istnieje naprawdę. Nie w tej rzeczywistości, w której my tu jesteśmy. On istnieje w tej historii Kamila, ale ten świat jest. I to mi wystarcza, że ten świat jest i ta historia jest i jest autentyczna. No i to doświadczenie wygenerowało w ogóle we mnie jakieś ogromne przesunięcia a propos zawodu aktorskiego, który zaczął mnie trochę frustrować i przestałem widzieć sens.

Bo docierałem do różnych aspektów w ogóle mojego życia i czułem, że mnie interesują już inne rzeczy niż udawanie innych ludzi i w ogóle takie chałturzenie czy coś tam. A nagle okazało się, że ja eksplorując taką głębię psychiczną mogę się bardzo dużo dowiedzieć o sobie. I to może wpłynąć na mój rozwój, który mnie aktualnie interesuje. A czy to nie było tak przypadkiem, że to na kanwie twojej pracy ten trener się pojawił? Pracy dyplomowej? To była moja praca magisterska, tak. I ja pracowałem przez chwilę z Anią Skorupą przy okazji dyplomu reżyserowanego przez Kalinę Alabrudzińską, ale tam były tylko dwie sesje. Potem... I to też grupowe.

A potem miałem jeszcze doświadczenie z coachem aktorskim przy okazji szwajcarskiego serialu, który kręciłem dwa lata wcześniej, gdzie wysłali mnie od razu do Londynu do coacha, bo ten po prostu to jest standard. I z nim budowałem głęby bohatera. I wtedy też mi się zupełnie, a propos aktorstwa, poprzesuwały klocki. Więc kiedy dostałem ten scenariusz i wiedziałem, że to będzie największa rola, jaką mam zrobić w życiu, może porównywalna do tej, co zrobiłem w Szwajcarii, ale to będzie jakby zamknięty proces fabularny. Poza tym ten bohater niesie cały ten film. To powiedziałem do Kamila, słuchaj, jeżeli chcesz mieć naprawdę pełnokrwistego bohatera, to weźmy na pokład Anię Skorupę. Ona jest super. I wiem, że to jest mikrobudżet, ale naprawdę warto.