Co myślę o „Weselu” Smarzowskiego?

Każdy film opisywał różne sytuacje czy historie w różny sposób, ale zawsze ten charakterystyczny moc Marzowskiego spada nam na głowę, wywołuje szok, co niektórzy recenzenci porównują do filmu Patryka Wegi, jednak według mnie to porównanie jest całkowicie niestosowne, ponieważ Patryk Wega jest zupełnie innym reżyserem, porusza inne tematy, nie przepadam za nim specjalnie i myślę, że to porównanie nie ma tutaj absolutnie żadnego sensu. Marzowski sam mówi o tym filmie, że będzie wyklęty, co jest pewnie jakimś tam celowym działaniem, ale z drugiej strony ma rację. Pewne osoby mogą przeżyć na tym seansie swój mokry sen. Choć swoją drogą najpewniej osoby, do których kierowany jest ten obraz, wcale go nie obejrzą.

Może się wydawać, że Wojciech Smarzowski próbuje obrazić Polaków. W recenzji Tomasza Samołyka, którą usłyszałam jeszcze zanim obejrzałam ten film, usłyszałam, że to film, który chce pokazać Polskę w złym świetle, który pokazuje nieprawdziwy obraz Polaków. etc. Tylko wydaje mi się, że Smarzowski próbuje pokazać winę i to, co jest w nas dzisiaj i chce nas ostrzec. Dlatego Tomasz Raczek użył właśnie takiego sformułowania z szczepionka, która w jednych ludziach się przyjmie, a w innych wywoła reakcję obronną organizmu. I mam wrażenie, że taka reakcja obronna zaszła w głowie Tomasza Samołyka, który w recenzji mówił, że ten film jest nieodpowiedni, że według niego pokazuje zły obraz Polaków, że przecież Polacy tacy nie są, przecież jesteśmy dobrymi ludźmi.

No właśnie, typowa reakcja obronna organizmu, może i nawet prawidłowa, ponieważ pokazuje, że dotyka tego, czego ma dotknąć. Wydaje mi się, że Wojciech Smarzowski nie chce pokazywać złych postaw Polaków. Zresztą nie pokazuje jednoznacznie złych i jednoznacznie dobrych ludzi, tylko pokazuje winę i to, co jest w nas dzisiaj, by nas ostrzec. Dlatego używam takiego sformułowania czy takiej metafory jak lek na ranę. Lek, który jest gorzki, który jest niedobry, ale musi być polany na tę ranę. żeby ją uleczyć. Sam Smarzowski pokazuje wiele postaw ludzi, tak samo dobre postawy, które jawią się jako nadzieja w tej ciemności tego wszystkiego.