#244 Prawie zakończenie La Vuelta a España - odcinek 5

Podcast Rowerowy prezentuje cykl Wielkich Turów. La Vuelta a España 2025. Zaprasza Piotr Klin. Odcinek 5. Witajcie, witajcie, z tej strony samozwańczy pseudo profesor koledztwa Piotrek Klin, aby opowiedzieć wam o czym, sam nie wiem do końca o czym, planowałem o zakończeniu Vuelty, ale jak się okazuje, no ci zwycrawnych słuchaczy, którzy już tutaj nie z jednego Grand Touru chleb jedli, wiedzą, że Giro ma swoje trofeo senza fine, czyli nigdy niekończące się trofeum, a 80. edycja La Vuelta Ciclista Espana, można powiedzieć, że to jest Grand Tour o senza fine, Corsa senza fine, wyścig bez końca, no bo tego końca tak naprawdę nie było.

Więc Ganna wygrywa, ale tylko o 0,9 sekundy przed Jayem Vine'em. No i tu tego się nie spodziewałem, bo Jay Vine dobry zawodnik, dobry czasowiec, no ale żeby walczyć, wygrać dwa etapy, walczyć o koszulkę Króla Gór, potem ciągać Almeidę, no i potem przegrać o 0,9 tylko sekundy z Filipo Ganną, więc no naprawdę, biorąc pod uwagę, że Jay Vine nie mógł jechać w swoim teamowym kombinezonie, No to można powiedzieć, że Jay Vine przegrał ten etap o sprzęt, o to, że akurat był liderem klasyfikacji górskiej. Gdyby nie był, to obstawiam, że Jay Vine ten etap by ogolił. No potem mamy Almeida, no i tu jest ważne, 7,5 sekundy straty. Bruno Admiraj to czasowiec, to nie jest niespodzianka. Ivo Oliveira, torowiec, który gdyby ta czasówka miała 27 km, marne szanse, żeby być tak wysoko, ale przy tak skróconej czasówce, dlaczego nie?

Aniołkowski piętnasty, ale on rozprowadzał Kokarda, który był jedenasty, więc tak sobie. I oczywiście w klasyfikacji punktowej, no tutaj Pettersen odjeżdża od swojego rodaka, czyli Jonasa Wingegora, zbliża się do niego Jasper Philipsen, ale nawet nie ma połowy jego punktu, więc tu już można powiedzieć koszulka jest, ten temat jest zamknięty. W klasyfikacji górskiej nie mogło być wielkich zmian, no bo nie było gór. W klasyfikacji młodzieżowej też bez zmian, także nic tutaj co by nas mogło poza tym sprintem i kolejną wygraną Jasperka Philipsena urzec. etap dwudziesty czyli etap ostatni wiadomo było że co że pojedzie pojedzie sobie nie jay vine znaczy tutaj była opcja gdyby

była kalkulacja już punktowa. Jeżeli by nie poszedł od Jasno, to na pewno J. Vine by się na tych pierwszych jakichś premiach tam biło te punkciki, żeby odskoczyć wystarczająco w Ingegollowie. Ale jako, że mieliśmy tam zbieranie punktów, to J. Vine mógł już się skupić na pomaganiu Almeidzie. 20 km przed metą, pokojowy protest, zastawienie ronda, gdzieś tam zawodnicy, którzy starali się, bo wiadomo, niektórzy przyjechali, niektórzy nie. starali się gdzieś tam przejechać bokiem obok pokojowo protestujących na paru z nich tam wskoczyli pokojowo protestujący protestanci i poprzewracali tam zawodników ale gdzieś tam policja to rozgoniła wszystko to pojechało dalej no na samym finiszu no szachowanie się wszyscy tam taki walka w zwolnionym tempie no bo tam momentami po 12-15% ale koniec końców któż tam, któż, któż, któż no

Wiengagol odjeżdża, wygrywa, żeby podkreślić, że ta czasówka go nie uratowała, nie uratowała mu skóry. Wygrywa etap drugi kurs, trzeci Jai Hindley, ale na plecach Hindley'a parę sekund z tyłu Pitcock, potem Almeida, Ricci Telo, Jai Vine, który sobie też jeszcze parę dziubnął punktów w klasyfikacji górskiej, żeby się upewnić, że mu Jonasik nie ukradnie przez przypadek koszulki króla głodnej, obronił się o pięć punktów. a zdobył, a nie, nie przepraszam, myślałem, że jeszcze parę punktów zdobył na klasyfikacji tej, ale Ricci Telo go z tych punktów okradł, także tutaj no szczęście, szczęście Vina, że pojechał odjazd i przez przypadek gdzieś tam w ingach go nie dziubnął parę punktów wcześniej na tym etapie, czyli także Jona, czyli J. Vine kończy z...