#239 Wjeżdzamy do Hiszpanii - relacja z La Vuelta a España - odcinek 2

No ale to też jest taka dosyć duża, ważna decyzja ryzykowna do podjęcia, no bo okej, ubijamy Jaspera Philipsena, ale to też ubijamy siebie, więc jak już zaczniemy ubijać Philipsena, to potem, żeby cokolwiek z tego było... to już trzeba to tempo trzymać przez kolejne góry, doły, kilometry, więc Lidl nie podejmuje tego ryzyka. Mamy Lidl, który trzyma bardzo krótko odjazd i to też trochę dziwne, bo to oczywiście wprowadza jakąś potem nerwowość, skok i potrzebę kontrolowania dalszego, ale Lidl idzie w stronę... zgadniania punktów w klasyfikacji punktowej dla Mesa Petersena. Czyli on widzi, że troszeczkę tych sprinterckich etapów jest mało w tej WLC.

że będzie trzeba tam gdzieś zbierać punkty w środkach etapów, no i że Jasper Filipsen, myślę, że on nawet nie wiem, czy dojedzie, czy będzie mu się chciało dojechać, no bo tych etapów sprinterckich jak na lekarstwo, po dniu przerwy chyba kolejny można powiedzieć na ostatni dzień w Madrycie, więc sprinterzy, tacy stricte sprinterzy, no już może myślami na wakacjach. może jakaś, zidentyfikują się jako osoby z kontuzją i po prostu nie podejeżdżają, ale wróćmy do etapu czwartego, więc mamy, zjeżdża nam się to wszystko, potem jeszcze Lidl walczy, żeby właśnie na tym sprincie Mes-Petersen złapał punkty. No i mamy sprint, taki no nie do końca sprint, bo też troszeczkę jest na samym końcu lekki podjeździk, można powiedzieć, no nie wiem czy nazwać to podjazdem, ale...

przyblokowany też przez protestantów przed startem etapu, także tu jeszcze może być naprawdę, chociaż, okej Marko Frigo, no może być tutaj jakieś nieszczęście, szczególnie w górach, gdzie jest dużo ludzi, gdzie ciężko jest tam potem gdzieś odgrodzić tych zawodników, jadą na niskiej prędkości, no może być jeszcze ciekawie, nieciekawie, w sensie no niebezpiecznie może być jeszcze w górach właśnie przez te, przez te protesty. No i No i teraz, z tej czasówki drużynowej wygrywa UAE, Team Vizma, potem Lidl, nie ma wielkich niespodzianek. Oczywiście Goddio traci prowadzenie na rzecz Jonasika, drugi jest Ayuso, który wyglądał bardzo mocno na czasówce, punktowo Petersen przed Vernonem i Philipsenem i drużynowo UAE.

Powiedział coś na zasadzie, no, diagnoza, że mam raka, to było złe. Potem miałem upadek i strząs mózgu, to też było złe. A teraz mam czerwoną koszulkę, to jest dobre. No taki trochę rollercoaster. No trochę tak, można powiedzieć, Todsteniku. Więc Todstenik zakłada koszulkę lidera. W klasyfikacji górskiej Jane Vai odjeżdża i tam goli punkty, zakłada koszulkę króla gór. Z klasyfikacji młodzieżowej gdzieś tam spada, spada Juzo, mamy Giulio Pelizzariego z Red Bulla, no i w klasyfikacji drużynowej Team UAE. Przechodzimy do etapu, siódmego bo tam też było ciekawie etap 7 znowu taki etap gdzie wygląda o może będzie mocny odjazd no i jest Ayuso, Frigo, Garcia Pierna, Tejada, Sean Quinn, Werwake, Sepulveda, Brick Rolande do tego jeszcze Joel Nicolaou, Damian Howson i no i J. Vine, Mads Petersen każdy ma tam jakiś swój pomysł na

na życie. Petersen zbiera oczywiście te punkty, bo wie, że nie będzie go na finiszu, więc goli 20 punktów w klasyfikacji punktowej, żeby odskoczyć trochę Ethanowi Vernonowi na punktów 22 zaledwie. W klasyfikacji górskiej Jay Vine goli tyle, ile może punktów w klasyfikacji górskiej, potem rozprowadza, czy też pomaga w wygraniu etapu komu? No Juanowi Ayuso, bo Ayuso stwierdził, okej, nogi może nie takie, ja sobie zaoszczędzę, niech inni się ubijają, a ja sobie pojadę w odjazd i wygram etapik, trochę tam odrobię czasu. No i rzeczywiście, Juana Juzo wygrywa, Marco Frigo drugi, minutę piętnaście strat, no to już na ostatnim podjeździe było widać, że tylko jedna osoba to może wygrać. Większość odjazdu dojeżdża, dopiero dziewiąty i to też jest ciekawostka, bo mamy UAE, kiedy jest pogaczar, to jest po prostu team jednego człowieka.

Ale koniec końców wydaje się o dosyć minimalną przewagą. Wygrywa Jasper Philipsen, ale potem okazuje się, że były tam jakieś ruchy nieczyste ze strony Vivianiego. No rzeczywiście, tam wszyscy chodzili lewo-prawo na tym finiszu, więc Viviani z drugiego miejsca spada na 105, więc Ethan Vernon jest drugi, Arne Marit jest trzeci, Anders Foldager czwarty. Madis Mikkels piąty, Brian Cockhart z szóstego na sto szóste miejsce. Mez Petersen dopiero dziewiąty. No i co nam to mówi? Bo mieliśmy tam odjazd cyrkowy z przodu hiszpański, więc Petersen na tym intermediate sprint czwarty. Tutaj na mecie dzisiaj też dosyć nisko dziewiąty.