Droga Leszka Millera ku władzy

Może kiedyś do tego dotrzemy jeszcze. Ewentualnie podczas komisji rewinowskiej, z drugiej mańki wtedy. Mógł też wykorzystać tamte doświadczenia faktycznie. No do starych kiejkut czy kiejkutów nie jestem pewien nigdy przy tego rodzaju słowach jak się imienia. W każdym razie do nich przejdziemy w drugim odcinku najpewniej. Teraz wciąż siedzimy w latach 60-tych mentalnie, ale też w ramach Podcastexu, tak? Ja to uwielbiam, że kobietka to powinna... W każdym razie tak, Leszek Miller zaczął pracę dość wcześnie, dlatego że musiał utrzymać matkę, która była coraz bardziej schorowana, a te problemy nasilały się w kolejnych latach. No i próbował wykorzystać te możliwości, które dawał PRL, jeśli chodzi o potencjalny awans takiej osoby, takiego chłopaka z robotniczo-chłopskim

Zacząłem chodzić z interwencjami do władz zakładowych, do kierowników działów, potem jeszcze wyżej. Często zdarzało się, że pomagałem chłopakom np. w sprawach socjalnych. Powiedziano mi, że będę skuteczniejszy jak wstąpię do jakiejś organizacji i tak trafiłem do Związku Młodzieży Socjalistycznej. Tu Prusinowski. Mówi pan o takiej praktycznej stronie, ale rozumiem, że ta ideologiczna też się zgadzała. Patrzył pan na struktury i władze PRL-u jak na coś dobrego i potrzebnego i Miller odpowiada, że ZMS to była oczywiście organizacja, która miała podłoże ideologiczne, ale też taka, która starała się dostarczyć młodzieży bardzo wartościowej wiedzy. Myśmy tam organizowali rozmaite konkursy, na przykład turniej młodych mistrzów techniki czy plebiscyt na najlepszego mistrza wychowawce młodzieży. Tyle lat minęło, a ja to jeszcze

Oczywiście. Tak, tak, tak, tak, tak. No ten nasz, jeżeli liczymy od 89., na razie trwa krócej niż PRL, więc prawda, nie ma co spaniakować. Zobaczymy faktycznie. Dobrze, no to wbijmy się już w lata 70., chociaż jeszcze do 60. wrócimy. Prawdopodobnie krótko po wstąpieniu do partii Leszek Miller zaliczył swój debiut medialny. No tak się nam wydaje. Oczywiście nie sprawdziliśmy wszystkich periodyków wydanych w Polsce w tamtym czasie. Ale te archiwa, które mieliśmy na to wskazują. Sztandar Młodych z 3 marca 70 roku opublikował taki, no kurde, wstrząsający artykuł pod tytułem Zrobić swoje to jeszcze nie wszystko. To jest tekst podpisany takim skrótem WIŚ.

No więc był bardzo młody i przypadła mu rola. Tutaj będę czytał, że kierownika zespołu do spraw młodzieży, a następnie wydziału do spraw młodzieży, kultury fizycznej i turystyki, a później zasiadał w komisji do spraw propagandy. No i tam w iluś tam innych organach, bo tych organów było. Było sporo w PRL-u. Trzeba było kogoś obsadzić. Nie było żadnego problemu. Po prostu tworzymy organ i organem się zajmujemy. W twardym romantyku Miller mówił, że bardzo mocno zaangażował się wtedy w pracę aparatu partyjnego. Poznałem od kuchni sprawczą moc partii. Lubiłem to. Do niczego się nie zmuszałem. Ta robota mi odpowiadała. Miałem świetny kontakt z młodymi ludźmi. Którzy tak jak ja chcieli działać, pomagać, piąć się, wyrwać z biedy i apatii. W pracy odnajdywałem poczucie misji i spełnienia.

Miłego Państwa, no i co? 5 kwietnia 1989 roku zakończono te obrady, podjęto w trakcie decyzję o utworzeniu urzędu prezydenta PRL jeszcze wtedy, o rozpisaniu wyborów do sejmu, no właśnie, tak bardzo wolnych, że strona rządowa miała zagwarantowane 65% mandatu, opozycja 35%. Więc wiadomo, ale coś tam próbujemy na spokojnie, więc komunizm się nie skończył tak jak chciała Joanna Szczypkowska 4 czerwca. No i zdecydowano o utworzeniu senatu, w ogóle o rozpisaniu wyborów do senatu, stuosobowego senatu. I co ważne w kontekście tych ustaleń, No, rozmawialiśmy o tym przed nagraniem, że są różne wersje, na przykład Michał Sutowski podaje taką wersję, że to Leszek Miller wpadł na pomysł albo był inicjatorem w ogóle takiego ruchu, żeby te wybory do Senatu, no one już nie gwarantowały żadnych tutaj kwot, żadnej liczby miejsc komunistom, tylko po prostu, no,

Zgarnął. No więc tak, to takie pierwsze kocy za płocy, prawda? No bo później już w tych wyborach demokratycznych będzie sobie radził lepiej. Nie ma tego złego, no bo tacy politycy jak Miller, którzy mieli i czy z prawej strony, czy z lewej strony, którzy mieli takie doświadczenie niedostania otrzymania mandatu pozyskiego czy senatorskiego, potem mogli bardzo często zajmować się po prostu partią, tak? Albo tam strukturami. Tutaj jeszcze nie mówimy o takiej partii sensu stricte, ale jesteśmy coraz bliżej, tak? No bo Co się jeszcze wydarzyło w lipcu roku 89? Jaruzelski został prezydentem, no jeszcze PRL, tak? No a Michnik napisał tekst wyborczej, ten słynny tekst pt. Wasz prezydent, nasz premier, w którym nawoływał opozycję do porozumienia, tutaj jest cytat, reformatorskim skrzydłem obozu władzy.