Droga Leszka Millera ku władzy

Nie wiem o co chodzi, natomiast jako, że to jest 200. odcinek, cóż, wejdźmy na grubo. To całe bagno. Książka pod tytułem Premier. Wywiad rzeka przeprowadzony przez Tomasza Lisa z Leszkiem Millerem i tam Lis, to jest rok 2023, czyli jeszcze później, tam Lis, przepraszam, przy okazji podziękowania i pozdrowienia dla Oresta, który nam obfotografował tę książkę, którą ma w domu i szybko wysłał w długi weekend. Przyjebałem, że dla Lisa pozdrowienia. Nie, nie, nie. Znaczy pozdrowienia, zdrowia życzę, absolutnie. Absolutnie. No tam Lis zagadał właśnie o tego Eliasza Millera, na co Miller odpowiada, ale ja nie wiem, czy to prawda. Oczywiście, jeśli to prawda, to nie przeszkadza mi to. Okej. Po czym dodaje, że ma taki internetowy program, który pomaga szukać, że kiedyś sprawdzi tę swoją genealogię.

Natomiast faktycznie to wygląda tak, jakby Leszek Miller ostrożnie podchodził do tematu, tak? Nie potrzebuje potencjalnie tych problemów z pewną częścią elektoratu, nie? Tak, tak, tak. Coś jest na rzeczy. No ja wierzę, że dla niego to nie jest, wiesz, ani właśnie honor, ani dyshonor. Nie przeszkadza mi to, nieważne. Ale jest tutaj dużo jakichś takich nieścisłości, tak jakby jednak ten temat był problemem. Ale może tutaj dodajemy Leszkowi Millerowi, może my jesteśmy po prostu żydożercami. Prawdopodobnie. Prawdopodobnie, tak. Tak, bardzo prosimy administratora strony Lista Żydów Polskich o zaktualizowanie strony internetowej. Można tam nas dać po asterysku, że tam źródło Podcastex. Prosimy też o usunięcie nas z listy Żydów Polskich.

Natomiast gdzieś tam trzeba było pożyczyć sól, czy zaopiekować się wspólnie dziećmi, czy odwiedzić się po prostu, czy obejrzeć meczyk, prawda, czy co tam. Zagrać planszówkę, prawda, jakąś fajną, pożyczoną od Pijanowskiego. To faktycznie panowie mogli na siebie liczyć. Gdzie to było? Oczywiście w słynnej Zatuce Czerwonych Świń. Ja się dowiedziałem od ciebie przed nagraniem. I ja nie jestem pewien, czy on wie, że to wyszło od naczelnego. Ja nie wiedziałem do tej pory. To jest dowód na sprawność. No właśnie. Albo powiem wtedy, przecież ja nigdy tak nie powiedziałam. Dokładnie, dokładnie. W każdym razie, o co chodziło z tą zatoką, to było takie wilanowskie osiedle zamieszkiwane przez PZPR-owskich, a później SLD-owskich działaczy.

Więc jest to sygnał, że tutaj nie zwodzimy tylko sympatyków, nie ma tam niestety odpowiedzi Millera w tym reportażu, ale mamy za to wywiad z młodym Leszkiem Millerem. Tutaj taki fragment, natomiast dziennikarz niestety w tym materiale jest anonimowy, już nie zajmowaliśmy się rekonstrukcją. Nazwiska, ale cytuję, dziennikarz mówi, że ludzie nieżyczliwi mówią, że to jest taktyka partii, która swojego bardzo zdolnego przedstawiciela desygnowała na takie spotkania, żeby neutralizował wrogie opinie swoją ogładą. Ludzie zwracają też uwagę, że ten sekretarz, ten Miller, ten młody, mówi po polsku, czyli unika tej nowomowy. Bardziej życzliwi uważają, że ma to służyć jakiejś strategii rozwoju społecznego. W ogóle nie wiem, o co chodzi w tym zdaniu, tak na marginesie nic nie znaczy. No i Miller tutaj troszkę naszych skrótów mówi, że to... Ani to, ani to.

I Miller odpowiada, nie wiem, ale trzeba próbować. Ale też jest to bez bullshitu, to znaczy, no tak, ja się spotykam i powinienem to robić, ale ja też próbuję ich przekonać do mojego punktu widzenia, w sensie słucham ich i staram się ich rozumieć, Do mojego, do naszego, nie? W sensie on jest tutaj reprezentantem partii, no i oczywiście, że to już się wszystko chyliło ku upadkowi, mówię o PZPR, natomiast jeżeli, no, kimś ratować, kimś reperować tutaj wizerunek i próbować złapać kontakt z nieprzekonanymi, no to Kwaśniewskim oczywiście, tak, to się będzie działo, ale też takim Leszkiem Millerem z tamtych czasów, to znaczy, no, możecie sobie zobaczyć ten materiał, no, jest to, jest to równiacha, nie? Jest Leszkę równiacha.

Nie ma reprezentacji rzeczywiście. Dobrze, wracając do Leszka Millera. Progresywny Leszek wydawać byś mógł, tak? Typowy, tak. Luzaczek, prawda, w swetrze. Chociaż nie wiem, od kiedy sweter się może kojarzyć z wyluzowaniem. W tym sensie, że nie pod krawatem, nie? Tak jest, tak jest, rzeczywiście. Pod spodem prawdopodobnie jakieś wesołe t-shirty, prawda, z amerykańską flagą być może, nie? Natomiast faktycznie Leszek Miller wydawał się progresywny, zwłaszcza na tle tych wysoko postawionych, wcześniejszych aparatczyków, liderów polskich, dlatego że Wojciech Jaruzelski faktycznie trochę taki odpowiednik Mr. Friza, gotamskiego Mr. Friza. Facet, który zauważył dość szybko, jak wspomniałeś, że nie zrobi już kariery wśród młodzieży, więc może lepiej

Natomiast on już był wtedy mocno, mocno wytrenowany. To nie jest tak, że to jest jakiś, kurczę, wiesz, niegramotny chłop, który dostaje specjalisty od wizerunku i tam nagle się robi z niego polityk. Patryk Jaki. No tylko jeszcze nie ma tego momentu, że się zrobił gramotny, nie? Tak, tak, tak, tak. No ale dobrze, no tam już chuj z młodzieżą, bo to tam... Spotykali się, Melery, nie Melery i tak dalej. Przy okazji Marcin, jakbyś mógł odpowiedzieć na tą wiadomość na Instagramie, bo myślałem, że będzie coś pysznego. A propos tego spotkania w stołówie, że będzie jakiś insight, może za późno napisałem, pewnie Marcin buduje, prawda, też jest budowniczym, jak Gierek, tylko że na innym kontynencie, ale to wciąż ciekawe, więc może doznać. Nagramy coś, wierzę. Tak, także pozdrowienia.

Więc tak, to jest ciekawa rzecz, no ale właśnie, jeśli chodzi o Leszka Millera, no oczywiście od lutego 89 uczestniczył jako reprezentant tej strony rządowej albo koalicyjno-rządowej, to jeszcze do tego nawiążemy. Był współprzewodniczącym podzespołu do spraw młodzieży, więc kurwa nie uciekniemy od młodzieżowych chłopaków. No i co, no okrągły stół, no tak oczywiście to jest totalnie odcinek, znaczy temat na odcinek Podcastexu kiedyś, chociaż no jest na ten temat dużo, w różnej formie, ale myślę, że kiedyś się gdzieś wstrzelimy 4 czerwca. Natomiast w dużym skrócie dla młodzieży znowu to były obrady, które miały wypracować jakiś kompromis między rządem a opozycją i miały zadecydować o jakimś dalszym kształcie państwa, o dalszych planach na funkcjonowanie tego naszego

Pierwszy został wyprowadzony, drugi został wprowadzony i został wprowadzony, poetycko powiem, na ramionach, na barkach Aleksandra Kwaśniewskiego i Leszka Millera. Muszę zacząć pisać wiersze. No, koniecznie, ale takie socrealistyczne. Oczywiście, że tak. Młoda Szymborska. Młoda Szymborska, tak, tak, tak, absolutnie tak. Będę pisał dużo o Stalinie, proszę Państwa. Natomiast jeśli chodzi o SDRP, to w zasadzie tam można powiedzieć, że nastąpiła dwuwładza, Kwaśniewski jako ten chyba sprawniejszy retoryk. Mówimy tutaj dużo o tym, że Miller potrafił być sprawny, tak, a Kwaśniewski potrafił być sprawny i jednocześnie sympatyczny. Jednocześnie potrafił tutaj zebrać wokół siebie ludzi, którzy byli w stanie go oklaskiwać. Leszek Miller był tym stroszszym i ironiczniejszym, powiedzmy, tatą tego całego sukcesu.

Wiadomo, że to ci sami. W każdym razie SDRP uzyskało wtedy w tych wyborach prawie 12% głosów. No i można powiedzieć, że tak se, ale to było tak wszystko po prostu rozparcelowane, te głosy, że spoko. Drugi wynik to był tak naprawdę za Unią Demokratyczną, która miała 12,3%. Nie można powiedzieć, że niby mało, ale jednak się udało, więc prawie wygraliśmy. Spoiler, potem polskomuniści wygrają w ogóle wybory parlamentarne i mam wrażenie, że ten taki szok, który wtedy nastąpił, że tam Kukiz śpiewał, powróć, że komuno i tak dalej, on był na wyrost trochę, bo wiadomo było, że oni są bardzo mocni w społeczeństwie, więc to nie jest tak, że... Że może okej, oni mogą być izolowani, o tym jeszcze powiemy, w środowisku politycznym, natomiast wciąż oni byli niezwykle silni i ten sentyment do starego ustroju był mocny, nawet jeszcze niezależnie od tego, że części Polaków nie podobały się zmiany, zostali się gdzieś tam ofiarami transformacji i tego szoku, który wtedy nastąpił.

Pamiętam, że stałem kiedyś przy barze i jedna z tych pań podeszła zmartwiona i żaliła się, że wszyscy patrzą na węża, a nie na nią, kurwa. To jest biografia. To są polskie elity, prawda? To jest krzywda, jaka się stała tym ludziom władzy z lat 80. po transformacji. Na luzaczku, na luzaczku. Oczywiście potem to będzie wyglądało już inaczej, jeśli chodzi o Millera i Urbana, ale to bardziej temat na... Na ten drugi nasz odcinek Millerowy. Natomiast z jednej strony trzymamy się, z drugiej strony nie chcemy się z tym jakoś afiszować tak publicznie, w sensie takim ogólnomedialnym. To świadczyło o rozwadze, o jakimś politycznym rozsądku. Tak na takim poziomie prywatnym, towarzyskim czy moralnym, no to była hipokryzja po prostu, nie? Czy jakaś tam obłuda, no ale wiadomo, że te rzeczy wchodzą w kolizje często.

Okrągły stół, wracamy. To musiało być mocne jako sygnał. Ten język był tyle zasadny, że to był rzeczywiście język pokazany prawdopodobnie, znaczy nie, w tej konkretnej sytuacji to był taki ogólny język, natomiast można go było odczytać jako język pokazany solidarnościowcom, no bo właśnie tu trzeba zadać pytanie, dlaczego ci postkomuniści wygrali wybory, no to nie było najbardziej oczywiste z rozwiązań powiedzmy, to był jednak jakiś plot twist w polskiej polityce. No dlaczego? Dlatego, że tutaj parafrazując Bogusława Lindę, Polacy byli tak wkurwieni na tego Balcerowicza i na jego terapię szokową, że to niezadowolenie społeczne rzeczywiście tam sięgało szczytów i potwierdzał to Miller w alfabecie, tutaj cytuję, kiedy odbywały się wybory parlamentarne stopień niezadowolenia społecznego był olbrzymi. Fragment wycięty i dalej.

Na przykład po wybuchu afery Olina amerykańskie służby skontaktowały się z polskim rządem, rzekomo po to, żeby wybadać Pod kątem naszego wejścia do NATO, czy aby tutaj nie ma jakichś agenturalnych wpływów rosyjskich, czy faktycznie tutaj to centrum władzy jest wolne od rosyjskich wpływów? No bo my usłyszeliśmy, to jest dosyć, dosyć podejrzane. Miller wspominał o tym, że gdy już doszło do spotkania tam Z przedstawicielami CIA to powiedzieli, że nie, że to w ogóle nie chodzi o sprawę Olina, że oni też ją badali w ogóle, ale this is bullshit i to jest coś a propos tego, ile jest tych wywiadów rzek, co powtarza Leszek Miller z lubością, że lubi sobie tym rzucić, nie, nie, nie, że to prawdopodobnie prowokacja rosyjskich służb i też w ogóle nie o to pytamy, chodzi po prostu...

O uporządkowanie sprawy pułkownika Ryszarda Kuklińskiego, też w kontekście wejścia do NATO. Tutaj przypomnijmy, Kukliński był pułkownikiem Ludowego Wojska Polskiego, a zarazem agentem, który współpracował z amerykańskim wywiadem, amerykańskimi służbami. W pewnym momencie uciekł z Polski, jeszcze w pierwszej połowie lat 80. Został zaocznie skazany na śmierć, za zdradę oczywiście. Przez sąd wojskowy. No i to była ważna sprawa, to znaczy Amerykanom zależało na tym, żeby to wszystko uporządkować, żeby zrehabilitować Kuklińskiego, oczyścić temacik. Clinton podobno osobiście o tym rozmawiał z Kwaśniewskim w 97 roku, gdy odwiedził Polskę, więc no to faktycznie była rzecz. No i...

Pamiętam te słynne rozdanie medali, tam szakleski z tym szampanem. Co tam się działo? W każdym razie, dlaczego to wszystko nie było najłatwiejsze? Dlatego, że Miller i Kwaśniewski dążąc do tego, żeby tego Kuklińskiego trochę narzeczenia Amerykanów zrehabilitować, narazili się swojemu własnemu środowisku oraz wyborcom SDRP. To nie jest tak, że myśmy mieli taki konsensus w Polsce wtedy, że ten Kukliński to wszyscy uważamy, że w porzo. No nie, ponieważ jak wiemy wszyscy, duża część Polaków to po prostu były wtedy stare komuchy, proszę pana. I one nie potrafiły sobie z tym poradzić. To była normalna Polska wtedy. Tak jest, tak jest. No więc w alfabecie, na pytanie Prusinowskiego, czy Kukliński był dla Millera bohaterem, Miller odpowiedział, na pewno ułatwił nam drogę do NATO.

To Bill Clinton chyba powiedział, że był pierwszym polskim oficerem w NATO. Tak Amerykanie na to patrzyli i trzeba było to uwzględnić. Nie wartościuję tego w kategoriach zdrajca czy bohater. Patrzę na to z zupełnie innego punktu widzenia. Nam bardzo zależało, żeby wejść do NATO i do Unii Europejskiej. Na drodze do tego sojuszu wojskowego stał problem pułkownika Kuklińskiego. Problem trzeba było rozwiązać i udało się to zrobić. Cieszę się, że mogłem w tym procesie uczestniczyć. No i tutaj też docieramy do bardzo istotnej kwestii związanej z w ogóle tamtą kadencją Sejmu. Mianowicie tymi niewywodzącymi się z niczego lękami polskiej prawicy, czy powiedzmy tych przeciwników, postkomunistów, że kurde, że być może ten rząd to będzie zahamowanie po prostu drogi do NATO i do Unii Europejskiej. I okazało się, że ja powiem z własnej perspektywy oczywiście, tutaj pewnie ty się ze mną zgodzisz, ale też wolę zaznaczyć, że to jest moja perspektywa, że na całe szczęście tego zahamowania nie było.

Na całe szczęście Polska trafiła w to takie okienko, kiedy mogliśmy wejść do NATO, i do Unii Europejskiej i to okienko, no bardzo dobrze polscy politycy, bardzo sprawnie wykorzystali, politycy wszystkich opcji tak naprawdę. Tutaj była zgoda narodowa faktycznie i wszyscy działali ku temu jednemu celowi, może nie licząc Corvina, ale na szczęście on tam dostawał na pizdę po prostu regularnie w wyborach, więc Elo nie miał nic do gadania oprócz tych felietonów w najwyższym czasie. Tak, tak, tak, tak. No myślę, że zapominamy, to znaczy zapominamy, no też jakoś tak może często o tym nie myślimy, jeżeli byliśmy wtedy dziećmi, to tym bardziej nie byliśmy na bieżąco z tym, ale zapominamy jak trudny to był proces i jak trudna jest sytuacja, w której musisz jednocześnie przekonać Amerykanów, no bo jednak są na czele tutaj tego zachodu, że już możesz, tak, że jest to bezpieczne i jeszcze Ruskich, że

Krzakleski rejestrował fundację o tej nazwie, ale potrzebował tutaj zgody ministra spraw wewnętrznych. I dalej za tą samą książką Miller mówi, słuchałem tego z pobłażliwością i mówię, panie Marianie, co pan takie rzeczy opowiada? Przecież oni wydawali się niezdolni do niczego, czyli taki optymizm jest. Ten optymizm, który też zachował Tuska dwa lata przed tymi wyborami, które Platforma przerżnęła z PiSem, że nie mamy z kim przegrać. No i proszę bardzo, jednak było z kim przegrać. Gdyby może nie Cimoszewicz, który w kontekście powodzi roku 97 Powiedział nam, że mogli się przecież ubezpieczyć, to może byłoby łatwiej wygrać wybory, natomiast niestety dla Leszka Millera to się nie udało.

Często słusznie, nie? Tak, tak. Nie mówię tego w kontekście tego, że każda z tych decyzji była chybiona, tylko po prostu z tymi, na tyle na ile się orientuję, z dużymi reformami jest tak, że one bardzo często są bolesne, ryzykowne i w ogóle Wracając do Platformy Obywatelskiej, to znaczy istnieje taki model rządów, który polega na tym, że nie podejmujemy jakichś radykalnych decyzji, nie wprowadzamy poważniejszych reform. Niewiele to zmienia albo nawet działa na szkodę obywatela, natomiast partia mniej ryzykuje, bo mniej spierdolą wtedy. Mówię oczywiście w knajacki sposób, ale mniej więcej o to chodziło, więc tutaj SLD czy nam SDRP miało ułatwioną sytuację. Po prostu usiądziemy, będziemy patrzeć, jakby się potykacie o własne nogi, tym bardziej, że to też nie był zawsze jakiś super sprawny rząd i ten Jerzy Buzek też miał wady jako premier, też o tym gadaliśmy.

W końcu uzyskałem deklarację, że jeśli inne telewizje nie podejmą tematu, Polsat też tego nie uczyni. Inni wysłannicy prezydenta przynieśli podobne ustalenia, więc tam poszło po prostu po Warszawie sporo wariacików i tam prośba, delikatna, żeby tego nie puszczać. Zwłoka trwała jednak krótko. Na drugi dzień Tomasz Lis z TVN nadał przywieziony z Charkowa materiał i moi rozmówcy zrobili to samo. Co jest ciekawe w kontekście właśnie tego wspólnego wywiadu już lata, lata, lata później, ale w anatomii siły u Krasowskiego Miller przyznawał, że no lis tak owszem wziął i wyemitował był, natomiast nie te najbardziej drastyczne materiały. Ciekawe co tam jeszcze było na kasetach. Release the Charków Tapes.

Twoja ulubiona makijażystka w Trójmieście. Adwokat Piotr Dobrowolski. Twój doktor od ZUS-u. Dziubuś i Świder. Patrycja i Dawid Brzeskotejowie. DJ Dwa Pączki. Goro Goro PL. Język japoński dla zapracowanych milenialców. Rysio Radzikowski. Fundacja Serce dla Maluszka. Mikołaj Trawiński. Misja Wysoce Nieprawdopodobna. Aga z Paryża, Łukasz Maciejewski, Kasia, Tylda i Brema, Kasper Adamowicz, Kuba Maniara, osada.io, twój fachura od ładnych stron w internetach, Kasia z Wysoko, gabinet psychoterapii, twoi specjaliści od zdrowia psychicznego na warszawskich Bielanach, Marek, Habibi z Dubaju, Żabuś, Ania i Karolina z Poradni Zdrowia Psychicznego Promyk w Pruszkowie. Hej Hato. Bebingtonowie. Rafi, Ryś i Rolka.