M18 Hellcat – pancerna wyścigówka
Jeżeli podoba Ci się odcinek możesz nas wesprzeć w serwisie 🔶PATRONITE.PL🔶Albo postawić nam symboliczną kawę w serwisie🔷BUYCOFFEE.TO🔷
W tym wypadku niszczyciele czołgów, ale mówimy o pojazdach gąsienicowych, opancerzonych i uzbrojonych w armaty. A więc dla laika, osoby niezorientowanej, jeżeli spojrzy na M18 to stwierdzi o czołg albo o lekki czołg, podczas gdy w rzeczywistości jest to niszczyciel czołgów i w tym konkretnym wypadku ta różnica jest zasadnicza. Ale w takim razie, jak Amerykanie wpadli na pomysł tego pojazdu? Dlaczego oni stworzyli, tak jak mówisz, dziwny pojazd? Historia amerykańskich niszczycieli czołgów, czy szerzej całego korpusu niszczycieli czołgów, Tank Destroyer Corps, jest na swój sposób fascynująca. Dlatego, że to jest opowieść, kiedy w amerykańskiej armii, US Army, na początku lat 40. XX wieku rodzi się dosyć niezwykła, na swój sposób specyficzna koncepcja.
No i amerykańskie dowództwo niszczycieli czołgów dostaje w roku 1942 taką broń, która absolutnie nie odpowiada idei szukaj, uderz, zniszcz. Bo to jest po prostu M4 z cienkim pancerzem, z wielką armatą, z otwartym od góry przedziałem bojowym, celem lepszej obserwacji i celem lepszej ergonomii wnętrza wieży, ale to jest po prostu czołg. M4 przerobiony na M10. To nie jest idea, to nie jest odpowiedź z realizacji marzeń ludzi takich jak generał Andrew Bruce, dowódca tank Destroyer Corps, tylko to jest zunifikowanie niszczycieli czołgów w ramach szerszej struktury US Army. Bierzecie nasz czołg, w rozumieniu armia po prostu daje czołg standardowy, stosowna armata i do walki. I M10 jest, jak już powiedziałem, w dużej mierze zaprzeczeniem idei niszczyciela czołgów, bo to jest po prostu Sherman zmodyfikowany tak, że jest silniej uzbrojony niż zwykły Sherman, a gorzej opancerzony niż zwykły Sherman.
W lipcu 43 roku powstało pierwszych 6 seryjnych pojazdów, ale już w sierpniu 83, we wrześniu 112, a w listopadzie aż 267. Z początku w ogóle planowano uzbroić w niszczyciele czołgów T-70 całą armię amerykańską. W ogóle mówiono nawet o zamówieniu na 8-9 tysięcy M18 Hellcat pancerna wyścigówka Trzy zasadnicze problemy dla tego pojazdu. Po pierwsze, był technicznie niedopracowany i wymagał zmian, co stopniowo było oczywiste, kiedy te pojazdy trafiły do służby w armii Stanów Zjednoczonych na terenie USA, gdzie pierwsze jednostki niszczycieli czołgów przejmowały je na służbę.
To są malutkie batalioniki, więc jak ich jest 8 na całym froncie, to nie jest ich dużo. Tak, w 1944 roku widzimy ten 603, 602, 609, 638, 704, 705, 811 i ten przedziwaczny 827 Batalion Niszczycieli Czołgów na froncie zachodnim. Ale dlaczego ten batalion był taki nietypowy? To jest stary batalion niszczycieli czołgów, w którym jak na armię amerykańską obowiązywały jakieś niepojęte wręcz standardy. Znaczy tam panowało, a tam nie było właściwie żadnej dyscypliny, panowało pijaństwo i tam się żołnierze wzajemnie zabijali. Więc ten 827 Batalion Niszczycieli Czołgów to była taka czarna owca US Army, ale w grudniu 44 roku wreszcie i on wszedł do walki. Problematycznie wszedł do walki, ale 8 batalionów w roku 1944, większość 12 kolejnych w roku 1945.
M18 zapłacił za ideę superszybkiego pojazdu tym, że do końca nie był uznawany za stuprocentowo pewny technicznie, a nawet jak już został dopracowany, jak już te kwestie kontroli momentu obrotowego, jak już te kwestie amortyzatorów, tego wszystkiego, zostało to wszystko dopracowane, to był pojazd stworzony tylko pod jedną armię, US Army. Tylko armia amerykańska logistycznie mogła sobie pozwolić na takie zużycie paliwa przy tak małym pojeździe, przy tak lekkim pojeździe. Przecież on był kompletnie nieekonomiczny. W efekcie M18 nie trafił z oktryną, nie trafił swój czas, nie trafił technicznie. I pozostaje bardziej ciekawostką, chociaż on pod koniec II wojny światowej obok M36 zdominował na froncie zachodnim amerykańskie bataliony niszczycieli czołgów. Wszedł mimo wszystko w setkach sztuk, jak powiedziałem, ponad pół tysiąca tych pojazdów widzimy już na froncie w marcu 45 roku.
Pokazano wszystkie 5 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kamil Kawalec i Norbert Bączyk przedstawiają amerykański niszczyciel czołgów M18 Hellcat i jego konstrukcję.
wesprzeć nas w serwisie patronite.pl
Analiza konstrukcji i motywacji tworzenia M18 Hellcat jako pojazdu zbyt osadzonego w jednym założeniu.
Opis historii i koncepcji amerykańskich niszczycieli czołgów Tank Destroyer Corps i ich wpływu na M18 Hellcat.
Analiza cech M18 Hellcat jako pojazdu szybkiego, słabo opancerzonego i bardzo silnie uzbrojonego.
Opis projektu T49 i jego cech, a także powody, dla których amerykańskie dowództwo zdecydowało się na zmianę armaty w M18 Hellcat.
Analiza problemów technicznych związanych z implementacją nowej armaty w M18 Hellcat i decyzji amerykańskiego dowództwa.
Rozkłady techniczne i logistyczne T-70, jego uzbrojenie i prędkość. Problemy z automatem i zawieszeniem, produkcja seryjna i standaryzacja jako M18.
Rozkłada się produkcja i użycie M18 w boju, od pierwszych testów do pełnego zastosowania na froncie zachodnim w 1945 roku.
Analiza charakterystyki M18, jego wpadki i konsekwencje na końcę II wojny światowej, w tym jego zdeklasowanie i zakończenie produkcji.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
„wesprzeć nas w serwisie patronite.pl"
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Jeżeli podoba Ci się odcinek możesz nas wesprzeć w serwisie
🔶PATRONITE.PL🔶
Albo postawić nam symboliczną kawę w serwisie
🔷BUYCOFFEE.TO🔷