Kto stał za Hitlerem?

Mogę dogadać się z Anglikami osobno, osobno z Polakami, osobno z Rosjanami, osobno z Francuzami, nigdy z blokami politycznymi. I cały świat gra na Hitlera, bo te bloki polityczne nie potrafią się skonsolidować. Skoro Liga Narodów nie działa, skoro nikt nie broni Traktatu Wersalskiego, skoro każda próba zbudowania sojuszu antyniemieckiego rozpada się, ta koncepcja czterech mocarstw, trzech mocarstw, układu włosko-francusko-angielskiego, Anglicy próbowali dogadać się z Włochami, Francuzi próbowali się dogadać z Włochami, nie wyszło. Koniec końców, chcąc nie chcąc, wszyscy grali dla Hitlera. Tak jak Wall Street się mówi, Wall Street wspierało Hitlera. To równie dobrze można powiedzieć, a kto nie wspierał? Czy City nie wspierało Hitlera? Świadomie? Nie. Nieświadomie? Tak. Bo Hitler gra na tym, że wszyscy ze wszystkimi drą koty.

Faszyści włoscy nie lubili się z nazistami niemieckimi. Bardzo się nie lubili, bo naziści niemieccy zabijali na przykład austriackich faszystów. W związku z tym Mussolini bał się kontaktów z Hitlerem. To Hitler mówił, o Duce, Duce, ja jestem twoim uczniem, a Duce się odsuwał. Co to za facet z wąsikiem? Przecież Włochy były w I wojnie światowej wrogiem Austrii i Niemiec. Przecież Włochy mają Tyrol, niemieckojęzyczny, a ten Hitler mówi o powrocie Niemców do Rzeszy. To naturalny przeciwnik. Włochy są gwarantem bezpieczeństwa Austrii i państwem wiodącym w stosunku np. do Węgier, więc dochodzi tu do naturalnej kolizji interesów. Francuzi i Anglicy chcą się z nami, Włochami, dogadać, Amerykanie traktują nas przyjaźnie.

My Włosi jesteśmy w bardzo trudnym położeniu finansowym, a Ameryka pozwala nam handlować lirami. Nie żąda od nas gotówki w twardej walucie. Więc jak Włochy uzależnione gospodarczo-ekonomicznie od Zachodu i nie mające z Hitlerem wspólnych interesów politycznych miały być sojusznikiem? Ale Mussolini był głupi i grał na Hitlera nieświadomie, bo był chciwy. Uważał, że Włochy zostały źle potraktowane, że nie mają kolonii, napad na Etiopię. To wywołało reakcję Francji i Wielkiej Brytanii. Znowu, pod wpływem opinii publicznej. Paradoksalnie, opinia publiczna Francji i Wielkiej Brytanii, ludzie demokratyczni, ludzie, którzy mieli określone postawy moralne, grali na Hitlera. Nieświadomie, ale grali. Bo rządy Wielkiej Brytanii i Francji chciały się dogadać z Włochami i sprzedać tą Etiopię.

Nie pierwsze to i nie ostatnie małe państwo, któremu carstwa sprzedają innemu mocarstwu, ale opinia publiczna nie pozwoliła. Brytyjskie elity sądziły, że opinia publiczna nie chce kolejnej rzezi, bo rzeczywiście nie chciała, własnych synów. Brytyjskie elity sądziły, że brytyjska opinia publiczna jest przeciwna poborowi, ale jest też przeciwna dogadywaniu się z jakimiś złymi ludźmi, w rodzaju faszystów czy nazistów. Więc nie można było tak po prostu sprzedać Etiopii, chociaż politycy chcieli. Włochy dostały sankcje Ligi Narodów i Mussolini chcąc nie chcąc poszedł na współpracę z Hitlerem. Został wepchnięty do tej współpracy przez własną chciwość. Własną chciwością, głupotą i układem międzynarodowym został niechcący sojusznikiem Niemiec.