Zapomniany mundial

W ŁKS-ie nie miał sobie równych. Rozegrał w barwach łódzkiego klubu ponad 400 spotkań, w tym uwaga, w pierwszym historycznym ligowym meczu w Polsce w 1927 roku. Jak miliony młodych ludzi w 1939 brał udział najpierw w kampanii wrześniowej, potem przez Węgry, Jugosławię, przedostał się na Bliski Wschód. Walczył pod Tobrukiem i Monte Cassino, odznaczany i ceniony, ale tam, w armii Andersa, w II Korpusie. Po przyjeździe do kraju co prawda dostał pracę w swoim ŁKS-ie, ba, w wieku 41 lat rozegrał jeszcze kilka spotkań, lecz na próżno szukać jego nazwiska w relacjach pomeczowych.

Z Brazylią puścił aż sześć goli, a mimo to jego występ oceniono bardzo, bardzo wysoko. Podkreślali to sami Brazylijczycy, którym wiele razy niespodziewanie Madejski dosłownie wyrastał spod ziemi. Przez większość kariery przed wojną był piłkarzem Wisły Kraków. Podczas wojny działał w Armii Krajowej, w komórce na słuchu radiowego i zajmował się tajnym nauczaniem. Wpadł przypadkowo podczas nielegalnego handlu i przesiedział w areście cztery miesiące. Po wojnie radził sobie całkiem nieźle. A to sklep założył, a to energicznie podejmował się innych zajęć. Był przy powstawaniu bytomskiej Polonii, wespół z przesiedlonymi kresowiakami.

Ze stolicy Niemiec płynęło wtedy niepokojowe przesłanie, zawsze związane z wielkimi wydarzeniami sportowymi, a rozkazy niszczenia świata i mordowania, zwłaszcza ludności żydowskiej, całkowicie i ostatecznie. Michał Frank, znakomity dziennikarz, ale także sędzia i lekarz, instruktor sportowy. Po meczu z Brazylią polscy słuchacze zapamiętali trzy nazwiska. Leonidas, Widimowski i właśnie Michał Frank. W czasie wojny lekarz Frank otworzył prywatną praktykę lekarską. W gabinecie razem z członkami Związku Walki Zbrojnej, późniejsza Armia Krajowa, wypisywał fałszywe dokumenty, metryki i akty zgonu.